ارکان اسلام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ارکان اسلام به مجموعه‌ای از پایه‌ها و اعمال اسلامی گفته‌می‌شود که شرط پذیرش اسلام برای یک مسلمان است.

ارکان شیعیان[ویرایش]

نوشتار(های) وابسته: اصول دین و فروع دین

شیعیان ارکان را به دو دسته اصلی و فرعی تقسیم می‌کنند. اصول بر مبنای اصول عقیدتی‌ست[۱] و فروع بر مبنای اعمال واجب. اعتقاد به اصول شرط پذیرش دین و مذهب‌اند اما انجام فروع شرط لازم برای مسلمان‌بودن نیست. اصول دین شیعه به‌ترتیب از قرار زیرند:[۲][۳]

  • توحید: به معنای یگانگی خداوند متعال است.
  • عدل: به معنای آن است که افعال خداوند متعال از سر دادگری و شایستگی است و به هیچ کس ستم نمی‌کند و هر چیزی را در جای خویش نگه می‌دارد و با هر موجودی، چنانکه شایسته‌است رفتار می‌کند.
  • معاد: به معنای آن است که روزی همه مکلفان برای بازخواست و حساب در پیشگاه الهی گرد هم می‌آیند و هر کس به پاداش و کیفر خویش می‌رسد.
  • نبوت: به معنای پیامبری محمد بن عبدالله و دیگر پیامبران الهی است.
  • امامت: بدین معنا که پس از پیامبر اسلام دوازده امام معصوم منصب خلافت و امامت را بر عهده دارند و آنان منصوب خداوند متعال‌اند.

فروع دین نیز به مجموعه ده عمل اسلامی مه انجامشان واجب‌است اطلاق می‌شود که از قرار زیرند:[۴]

ارکان اهل سنت[ویرایش]

اهل سنت ارکان اسلام را در پنج اصل زیر خلاصه می‌دانند، که شرط لازم و کافی برای مسلمان‌بودن است:[۵][۶]

ارکان اسماعیلیان[ویرایش]

اسماعیلیان به هفت رکن اسلامی زیر معتقدند:[۷]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ایرانیکا [۱]
  2. Joanne Richter, (2006), Iran the Culture, p.7۰
  3. بشیر رحیم، مقدمه‌ای بر اسلام [۲] پروژه کتابخانه اسلامی اهل البیت
  4. Iran the Culture By Joanne Richter, page 7
  5. Hooker, Richard (July 14, 1999). «arkan ad-din the five pillars of religion». United States: Washington State University.
  6. "Religions". The World Factbook. United States: Central Intelligence Agency. 2010. Retrieved 201۰-۰8-2۵
  7. Jimmy R. Davis - 2007, The Shia Imami Ismaili Muslims: A Short Introduction, page 1۶