رمی جمرات
رمی جَمَره پرتاب کردن سنگ ریزه به سوی جمره در حج است و از آن در باب حج سخن گفته اند.[۱] رمی جمرات در منا از مهم ترین ارکان اعمال ایام تشریق است و در روایات آمده است که ابلیس برای بار اول در جمره عقبه خود را بر حضرت ابراهیم نمایاند و آن حضرت با سنگریزه هایی او را از خود دور ساخت و ابلیس دیگر بار در جمره وسطی و اولی راه را بر او بست و ابراهیم بار دیگر او را با پرتاب سنگ گریزان کرد. و ابلیس به هنگام فرار به سرعت گریخت. و جمره و اجمار به معنای شتاب کردن و گریختن است; زیرا که شیطان در این مکان از برابر ابراهیم گریخت و لذا افراد باید در این محل با رمی جمره و انداختن سنگ بر شیطان ظاهر، شیطان درون را نیز سرکوب کنند تا از شیطان پیروی نکند. فراماسونها ابلیسک را به دیوار تغییر دادند.
محتویات |
معنای واژه[ویرایش]
رمی در لغت به معنی پرتاب کردن و افکندن است. جَمْرَه ـ که جمع آن «جِمار» و «جَمَرات» است ـ در لغت به معنای سنگ ریزه آمده است. همچنین در اصطلاح، جمره به مکان رمی، واقع در منا نیز گفته می شود.
دفعات رمی جمره[ویرایش]
از جمله مناسک حج، رمی جمره است که در منا و در دو نوبت انجام میگیرد: رمی در عید قربان و رمی در ایام تشریق
رمی عید قربان[ویرایش]
رمی جمره عقبه که در روز دهم ذیحجّه (عید قربان) پس از ورود حاجی به منا و قبل از قربانی و تقصیر صورت میگیرد.[۲][۳][۴] در وجوب یا استحباب رعایت ترتیب بین اعمال یاد شده (رمی، قربانی و تقصیر) اختلاف است. مشهور، قول اول است. بنابر قول به وجوب، چنانچه از روی علم و عمد ترتیب رعایت نشود، اعاده عمل جهت تحصیل ترتیب بنابر قول مشهور واجب نیست، هرچند شخص گناه کرده است.[۵]
رمی در ایام تشریق[ویرایش]
رمی جمرات سه گانه اولی، وُسطی و عقبه، در ایام تشریق یعنی روزهای یازده، دوازده و نیز سیزدهم ذیحجه در صورتی که شب سیزدهم در منا بماند، به ترتیبِ یاد شده صورت میگیرد. در صورت عدم رعایت ترتیب، از روی عمد یا سهو، واجب است اعاده گردد.[۶][۷]
زمان رمی جمره[ویرایش]
زمان رمی بنابر مشهور از طلوع آفتاب تا غروب است، مگر برای معذوران از رمی در روز، مانند بیمار، پیر و چوپان که مجازند شب رمی کنند؛ چنان که زنان در خصوص رمی روز عید میتوانند شب رمی کنند؛ خواه از رمی در روز معذور باشند یا نباشند؛ امّا در رمی ایام تشریق در صورتی مجازند شب رمی کنند که از رمی در روز معذور باشند.[۸]
پانویس[ویرایش]
پیوند به بیرون[ویرایش]
فرهنگ فقه فارسی - موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامی
|
||||||||
