علم حدیث
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
مجموعه مقالههای |
|
|---|---|
| اصول | |
| اصول خاص تشیع | |
| فروع | |
| فروع خاص تشیع | |
| منابع اسلامی | |
| شخصیّتها | |
|
محمد |
|
| مذهبها | |
| مذاهب فقهی | |
| مذاهب کلامی | |
| علوم اسلامی | |
| تاریخ اسلام | |
|
امویان • عباسیان |
|
| جغرافیای اسلام | |
|
مکه • مدینه |
|
در اسلام، علم حدیث، علمی است که توسط آن اقوال و افعال و احوال یا تقریر[۱] پیامبر اسلام و امامان شناخته میشود و چون احادیث رسیده ازایشان، شامل گفتههای آنان هم میشود شامل گفته و نیز نام وسائطی است که کلام مزبور را از وی روایت کردهاند. میتوان گفت که علم حدیث علم به قوانینی است که به وسیلهٔ آن احوال سند و متن حدیث شناخته میشود[۲]
فهرست مندرجات |
[ویرایش] تقسیمات
علم حدیث، به علم روایة الحدیث و درایة الحدیث منقسم میگردد، زیرا آنچه را مربوط به سند (سلسله ناقلان) است، روایة الحدیثیا اصول الحدیث مینامند و آنچه را مربوط به فهم کلام پیامبر اسلام(ص) و امام(ع) است درایة الحدیث گویند.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
حدیث |
|
||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
||||||||||||||||||
|
|
|
|
|
درایت |
|
روایت |
|
||||||||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||||
|
|
|
|
|
|
|
||||||||||||||||||
| رجال |
|
مصطلح |
|
|
|||||||||||||||||||
[ویرایش] روایت
روایت الحدیث (اصول الحدیث) علمی است که از کیفیت اتصال احادیثبه پیامبر اسلام(صلی الله علیه و اله) و امام (علیه السلام) ، از جهت احوال روات (که آیا ضابط و عادلند؟) و از لحاظ کیفیت سند (که آیا متصل استیا منقطع؟) و غیر اینها گفتگو میکند.و خود شامل دو بخش است:
- علم رجال
- مصطلح الحدیث.
[ویرایش] درایت
درایة الحدیث (در مقابل روایة الحدیث) علمی است که از مفاد الفاظ متن حدیث چون شرح لغات حدیث و بیان حال حدیث از لحاظ اطلاق و تقیید و عموم و خصوص و داشتن معارض و مانند اینها بحث میکند که مناسب است نام این قسمت را فقه الحدیث گذارند.بخش اول را اصول الحدیث نیز مینامند.
بخش روایت الحدیثیا اصول الحدیث چنان که گفتیم به دو رشته تقسیم شدهاست:
- علم رجال
- مصطلح الحدیث.
۱.چه آنکه اگر از احوال یکان یکان رجال سند از لحاظ عدالت آنان و وثوق و اعتماد به روایت و نقل آنها بحثشود، «علم رجال» نامیده میشود.
۲.و اگر از کیفیت نقل حدیثبه توسط راویان از لحاظ اتصال و انقطاع زنجیره حدیث و یا داشتن سند و یا ارسال و مانند آن سخن رود، به «مصطلح الحدیث» و گاهی به «درایه» تعبیر نمایند. ولی نام اول با این عمل متناسبتر است، چه آنکه درایه به معنی علم و فهم معانی است و شناسائی اصطلاحات متناسب با نام (مصطلح الحدیث) است. [۳]
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] منابع
- مدیر شانه چی، کاظم، درایة الحدیث، قم، ۱۳۸۴، دفتر انتشارات اسلامی، شابک ۰-۳۶۵-۴۷۰-۹۶۴