ادیان قبیله‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ادیان قبیله‌ای یک اصطلاح مرسوم در دین شناسی است، به این صورت که پیروان آن از طریق فرهنگ، اصل و نسب یا سنت‌های فرهنگی مشترک متصل. مشخصه‌های دین قبیله‌ای محدودیت آن به دایره نسبتاً کوچکی از پیروان و یک منطقه خاص است که مسائل عمومی این جامعهٔ کوچک از طریق آن حل و فصل می‌شود. قومیت و مذهب در اینجا از یکدیگر جدایی ناپذیرند. دین‌های قبیله‌ای را همچنین می‌توان ادیان قومی یا مذاهب سنتی نامگذاری کرد.

یک کلیسای قبطی در قاهره

جستارهای وابسته[ویرایش]

روح‌باوری

شمن‌باوری

توتم‌پرستی

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Stammesreligion»، ویکی‌پدیای آلمانی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۷ تیر ۱۳۹۲).