بودیسم تبتی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بودیسم تبتی[ویرایش]

بودیسم تبتی یا «بودایی تبتی» یا همان «لامایی» از رایجترین فلسفه ها در مناطق رشته‌کوه هیمالیا می باشداز جمله در کشورهای نپال، بوتان و هندوستان. بودیسم تبتی دین رسمی کشور بوتان است. پیروان این آیین در مغولستان، چین شمالی هم زندگی می کنند. .مکتب بودایی «لاماییسم» یا مكتب «كلاه زرد» در اوایل قرن پانزدهم شكل گرفت بودائیان لامایی شهر لهاسا را به عنوان مرکز مقدس می دانند.حاکمان مذهبی تبت «دالای لاما» و «پنچن لاما» نام دارند. طبق اعتقادات روح بودا در جسم دالای لاما (Dalai lama) قرار دارد و پس از مرگ او در جسم یک پسر دیگر که متولد میشود وارد میگردد. واژه­ی «دالایی» در زبان مغولی به معنی «اقیانوس» است و «لاما» به معنای معلم. لازم به ذکر است که واژه­ی «لاما» (Lama) در حقیقت «bla-ma»ست، با ساکن روی حرف « b ». این لقب، توسط مغول­های مهاجم به سرزمین تبت، به بزرگان بودایی داده شد و نشانی ا­ست از احترام آن­ها به آیین بودا و رهبران آن.

آیین بودای تبتی

نشست های استوره شناسی _ بودیسم