روحانی
فرد روحانی انسانی است که بر دستورات و تعالیم ادیان مسلط بوده و به آنها عامل است. در بعضی از ادیان، روحانی به فردی گفته میشود که علاوه بر تسلط بر دستورات و تعالیم آن دین، دیگران را نیز راهنمائی کند.
محتویات |
[ویرایش] اسلام
معادل آن در زبان فارسی و برای دین اسلام، آخوند و امروزه بیشتر روحانی میباشد. درگذشته همچنین در زبان فارسی به روحانی مسلمان، ملا گفته میشد. واژه ملا (Mullah)، اکنون در زبانهای دیگر، از جمله زبان انگلیسی[۱]، به معنای روحانی بکار میرود.
[ویرایش] بهاییت
در دین بهائی طبقه روحانی دینی مانند آخوند، مجتهد، کشیش و خاخام وجود ندارد. بهائیان فردی را فرد روحانی میدانند، که عامل به تعالیم الهی باشد. بهائیان معتقد به تطابق دین با علم و عقل هستند و هر انسان را قادر به درک حقائق روحانی میدانند، به علاوه یکی دیگر از تعالیم بهائیان، تحری حقیقت است که هر فرد را قادر به کشف حقیقت میدانند.
[ویرایش] دین زرتشت
در دین زرتشت و مزدیسنا به فرد روحانی اصطلاحا موبد یا مغ گوفته میشود. ریشه کلمه از ترکیب مغبد به معنی فرمانده و مهتر مغان (روحانیون) گرفته شده و اولین مغبد کرتیر بوده است.[۱]
[ویرایش] مسیحیت
در دین مسیحیت نامهای مختلفی برای روحانیان وجود دارد. کاتولیکها به روحانیون مرد، پدر یا کشیش میگویند. در کلیسای کاتولیک روحانیون زن وجود ندارند. در دِیرها یا صومعهها - که محل زندگی و عبادت زنان و مردان تارک دنیاست - مردان برادر و پدر و زنان خواهر و مادر خوانده میشوند.
در میان مسیحیان پروتستان، کشیش و شبان به روحانیون مرد و زن اطلاق میگردد.
[ویرایش] یهودیت
در دین یهودیت به فرد روحانی اصطلاحاً خاخام گفته میشود.
[ویرایش] منابع
- ↑ بررسیهای تاریخی. شماره مخصوص دوهزار و پانصدمین سال بنیانگذاری شاهنشاهی ایران. مهر 1350 دکتر پرویز رجبی
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Clergy»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲ می ۲۰۱۱).
 |
این یک نوشتار خُرد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
