قربانی
قربانی رسمی است که در اغلب ملتها و در ادوار گوناگون تاریخ وجود داشتهاست. قربانی کردن در بین ایرانیان نیز در مناسبتهای مختلف مذهبی یا غیر مذهبی صورت میگیرد.[۱] آداب مذهبی قربانی کردن ایرانیان در عید قربان و سفر حج با قربانی کردن دیگر مسلمانان تفاوتی ندارد. در این رسم معمولاً گوسفند و گاهی مرغ، گاو یا حیوان دیگری ذبح میشود. رسم خاص ایرانیان قربانی کردن در مراسم خانوادگی و اجتماعی دیگر است. به گونهای که در مراسم عروسی، بازگشت مسافر از سفر، بیماری، خرید خانه یا اتومبیل و برای سلامت فرزندان قربانی صورت میگیرد. گوشت حیوان ذبح شده معمولاً بین همسایگان و دوستان تقسیم میشود. عدهای از ایرانیان برای کمک به فقرا، محرومین و نیازمندان هم قربانی میکنند. در ادبیات ایران از لفظ قربانی زیاد استفاده شدهاست.
ضديت با قرباني در ايران باستان [ویرایش]
زرتشت، پيامبر گياهخوار ايراني به ضديت با قرباني كردن حيوانات مي پرداخت؛ [۲] در اوستا قرباني كنندگان حيوانات، كجروان و از راه راست به در شدگان خوانده شده اند . [۳]
در شاهنامه فردوسي نيز آمده است ايرانيان باستان تا پيش از ضحاك به گياهخواري و پرهيز از كشتن حيوانات مي پرداخته اند . [۴]
| جز از رستنیها نخوردند چیز | ز هرچ از زمین سر بر آورد نیز | |
| پس آخر شه بدكنش رای كرد | به دل كشتن جانور جای كرد | |
| ز هر گونه از مرغ و از چارپای | خورش كرد و آورد یك یك به جای |
