زبانهای آلتایی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
زبانهای آلتایی یکی از خانوادههای زبانها (شامل زبانهای ترکی، مغولی، تونگوزی) است.
برخی زبانهای ژاپنی و کرهای را نیز با این خانواده مرتبط میدانند. ولی زبانشناسان در این مورد نظر یکسانی ندارند. همچنین، در گذشته زبانهای آلتایی و زبانهای اورالی را بخشهای خانوادهٔ بزرگتر آلتایی-اورالی میدانستند که اکنون بر اساس تحقیقات جدید این نظریه از اعتبار افتاده و کاملاً منسوخ شده است. زبانهای ترکی با ۲۹ شاخه مستقل بزرگترین و متنوعترین گروه از زبانهای آلتایی را تشکیل میدهند.
زبانهای آلتایی، در مناطق وسیعی از جهان، از آسیای مرکزی و آناتولی گرفته تا مغولستان و غرب چین گویشورانی دارند.
[ویرایش] جُستارهای وابسته
[ویرایش] منبع
- دانشنامه بریتانیکا
- ویکیپدیای انگلیسی
