ارتداد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ارتداد به معنی بازگشت از دین به کفر است

قانون[ویرایش]

در قانون مجازات اسلامی مصوب اسفند ۱۳۷۵ هیچ تعریفی از جرم ارتداد نشده است اما این بدان معنا نیست که دادگاه‌های ایران نمی‌توانند شخص مرتد را مورد تعقیب کیفری قرار داده، مجازات کنند. دادگاه‌های ایران در تعقیب و رسیدگی به جرم ارتداد به اصل یکصد و شصت و هفتم قانون اساسی ایران استناد می‌کنند که می‌گوید:

" قاضی موظف است کوشش کند حکم هر دعوا را در قوانین مدونه بیابد و اگر نیابد با استناد به منابع معتبر اسلامی یا فتاوی معتبر حکم قضیه را صادر نماید و نمی‌تواند به بهانه سکوت یا نقص یا اجمال یا تعارض قوانین مدونه از رسیدگی به دعوا و صدور حکم امتناع ورزد."[۱] گرچه حقوق‌دانان در مراجعه قاضی به اصل 167 در امور کیفری اختلاف نظر دارند و نظر غالب، عدم مراجعه قاضی به منابع فقهی و فتاوای معتبر در صورت عدم جرم‌انگاری عمل در قوانین کیفری است اما با این وجود قانون مجازات 1392، مراجعه به این اصل در جرایم حدی را مورد تصریح قرار داده است.

نوع حکم برای مرتد در قانون جزائی کشورها

کشور نوع حکم برای بزرگسال[۲]
ایران اعدام / حبس تا توبه
مصر اعدام
پاکستان اعدام از سال ۲۰۰۷
امارات متحده عربی اعدام
سومالی اعدام
افغانستان اعدام، گرچه نیروهای آمریکا و نیروهای ائتلاف از اعدام‌های اخیر جلوگیری به عمل آورده‌اند
عربستان سعودی اعدام، گرچه اخیراً هیچ گزارش اعدامی در این مورد منتشر نشده است
سودان اعدام، گرچه اخیراً گزارش از شکنجه شده و هیچ گزارشی از اعدامی در این مورد منتشر نشده است
قطر اعدام
یمن اعدام
مالزی ۵ ایالت از ۱۳ ایالت (جریمه نقدی، حبس، شلاق)
موریتانی اعدام
سوریه اعدام، گرچه مدارک خلاف این حکم را می گویند
مراکش ۱۵ سال زندان، شلاق؛ برای تبلیغ تغییر دین
اردن

دین[ویرایش]

بهایی[ویرایش]

اسلام[ویرایش]

نوشتار اصلی: ارتداد در اسلام


مسیحیت[ویرایش]

یهودیت[ویرایش]

ادیان هندی[ویرایش]

به دین هفتادو هفت ملتی یا هفت ملتی هم گفته میشود و حتی در قسمت هایی دیده شده که آلت مرد به عنون خدا پرستیده میشود

پانویس[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]