نجمه خاتون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

نجمه خاتون کنیز موسی کاظم و مادر علی بن موسی الرضا و فاطمه معصومه و شاه چراغ است. اولین نام وی تُکتُم (نام دیگر آب زمزم) بود سپس نجمه، اَرْوی، سُکَن، ام البنین، خَیْزُران، سُها [۱] و مرسیه (به معنای بلند قد و مرسیه معرب واژه مورسیا شهری در جنوب اسپانیا است و نجمه خاتون به احتمال قوی از همان شهر باشد) نیز نامیده شده‌است و پس از تولد علی بن موسی الرضا ملقب به طاهره گردید.
وی اصالتا از مغرب یا اندلس بوده و در تحت آموزش و تربیت حمیده، مادر موسی کاظم قرار داشت. به روایت شیعه حمیده به واسطه خوابی که دیده بود وی را به همسری موسی کاظم برگزید. در تشیع به عنوانی زنی باایمان و دانشمند شناخته می‌شود.[۲] وی در مدینه درگذشته، مشهور است که قبر وی همراه قبر حمیده خاتون در مَشْرَبه ام ابراهیم باشد. مقبره مشربه اکنون با یک دیوار سیمانی محاصره شده و بارها به دست وهابی‌ها تخریب شده‌است و هیچ اثری از مدفونین در آنجا از شخصیت‌های بزرگ اسلامی دیده نمی‌شود. در منابع اسلامی شیعه، زیارت و نماز خواندن در مسجد و مشربه ام ابراهیم بسیار تأکید شده‌است و همواره مورد توجه شیعیان قرار داشته‌است.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. المقالات و الفرق- سعد بن عبدالله ابی الخلف الاشعری، صفحه 95
  2. «بانو نجمه خاتون مادر گرامی امام رضا (ع)». وب‌گاه آفتاب. 
  3. نجمه خاتون، ستاره مغرب، مادر خورشید مشرق کتابخانه سایت آستانه حضرت معصومه

پیوند به بیرون[ویرایش]