معرفت دینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

معرفت دینی به مجموعهٔ باورها و ادراکاتی اطلاق می شود که مستند به منبع شناخت دین بوده و دین شناسان، آن را به رسمیت می شناسند. بنابراین معرفت دینی، شامل مجموعه باورهای و خرافاتی که بسا دینداران آن را داخل در معرفت دینی می پندارند، نمی‌شود. به همین رو، بحث از معرفت دینی، صبغه ی دین شناختی و فلسفی دارد و نه جامعه شناختی. [۱] [۲]

معرفت دینی و دین[ویرایش]

مفهوم دین همان معرفت دینی است، وقتی در قیاس با آن قرار ندارد.[۳] اما وقتی سخن از معرفت دینی و دین می رود، بین آن دو تفکیک می شود. دین، به خود منابع دست اول یک دین اطلاق می شود که مانند نفس الامر و متن هستی، برای خود، وجود مستقل دارد و به مراتب شناخت و ظرف وجود فرد شناسنده، قابل شناخت است و معرفت دینی به مجموعه شناخت های کمابیش قابل به اشتراک گذاری از دین اطلاق می شود. معرفت دینی حاصل دین شناسی محققان دین است. [۴]

پانویس[ویرایش]

  1. حمید رجایی. آفرینندگی، تفکر جانبی و باور دینی. چاپ اول. اصفهان: انتشارات شهر من، ۱۳۸۹. شابک ‎۹۷۸-۶۰۰-۹۶۰۴۵-۸-۶.
  2. تعریف معرفت دینی
  3. مقاله فهم و دین
  4. تفاوت معرفت دینی و دین