اصول دین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اصول دین پایه‌های اعتقادی دین است که نخست باید به آن‌ها ایمان آورد و سپس به فروعی که از آن بر خواسته‌است پای‌بند بود. اصول دین مربوط به اعتقاد است و فروع دین مربوط به عمل.[۱] اصول دین از نظر اهل سنت، توحید، نبوت و معاد, و از نظر شیعه عدل وامامت نیز اضافه می گردد پایه‌های اعتقادی ادیان را شامل می‌شود؛ و در زبان‌ها، زمان‌ها و اقوام مختلف صور متفاوتی به خود گرفته‌است.

اعتقاد[ویرایش]

اعتقاد به اصول دین باید از روی تحقیق باشد، نه تقلید.[۲] کسی که به اصول دین اعتقاد ندارد، از دین بیرون است. در آغاز برخی از رساله‌های عملیه از اصول دین سخن رفته‌است. توحید، نبوت و معاد اصول مشترك دین اسلام‌اند و دو اصل امامت و عدل از مسلّمات مذهب شیعه‌اند و هر کس به آنها ایمان ندارد از مذهب شیعه بیرون است گر چه از اسلام بیرون نیست.[۳]

اصول شیعه[ویرایش]

نوشتار اصلی: اصول تشیع

(دوازده امامی) اصول دین همراه با اصول مذهب در نزد مذهب تشیع(دوازده امامی) پنج تا است:

  1. توحید: به معنای یگانگی خداوند متعال است و اعتقاد به خدای یکتا.
  2. عدل: به معنای آن است که افعال خداوند متعال از سر دادگری و شایستگی است و به هیچ کس ستم نمی‌کند و هر چیزی را در جای خویش نگه می‌دارد و با هر موجودی، چنانکه شایسته‌است رفتار می‌کند و از هر کس به اندازه ی توانایی ها و استعداد هایی که به او عطا فرموده است انتطار دارد و در اخرت او را به اندازه ی همان استعداد ها مورد بازخواست قرار میدهد.
  3. نبوت: به معنای پیامبری حضرت محمد بن عبدالله (ص) و دیگر پیامبران الهی است و اعتقاد به درستی سخنان تمام پیامبران و کامل ترین و مکمل ان ها پیامبر اسلام خاتم انبیا است.
  4. امامت: بدین معنا که پس از پیامبر اسلام دوازده امام معصوم منصب خلافت و امامت را بر عهده دارند و آنان منصوب خداوند متعال‌اند و ان ها نایب پیامبر اند که خاتم ان ها امام عصر امام زمان یا همان امام مهدی است.
  5. معاد: به معنای آن است که روزی همه مکلف ان برای بازخواست و حساب در پیشگاه الهی گرد هم می‌آیند و هر کس به پاداش و کیفر خویش به اندازه ی توانایی هایی که خداوند به او داده و استعداد هایی که به او خداوند متعال عطا نموده است می‌رسد.در واقع این روز همان قیامت است که از نام های دیکر این روز میتوان به روز حساب یا حسابرسی و روز موعود و... اشاره کرد که بعد از ان حساب رسی انسان ها به نسبت توانایی ها واعمالشان در جایگاهی از دنیای ابدی به زندگی ابدی خود ادامه می دهند و روز قیا مت همانند پلی میان زندگی فانی و زندگی ابدی یا جاودان است و هر کس بابت اعمال بدی که داشته یا باید حلالیت بطلبد از مردم یا مجازات بکشد و سپس به زندگی ابدی خود ادامه دهد.لازم به زکر است کار های بدی که به خداون مربوط بوده یا همان حق الله در صورت توبه حتی در لحظات اخر زندگی بخشیده میشود و اعمال خیر ضریبی ده برابر نسبت به اعمال بد دارد و خداوند به نسبت اعمال خیر انسان به اعمال بد او به او مجازات می دهد و ممکن است قدری از صواب را به انسانی بدهند تا کسی را ببخشد اما حق الناس یا همان حق مردم بخشی دنش دست خود انسان است و خدای متعال دخالتی در ان نمی کند.

(نوشته شده توسط امیر حسین عزیزی در تاریخ2013/09/06)(amir hossein azizi 2013/09/06)

اصول دین نزد اهل‌سنت[ویرایش]

اصول دین در نزد اهل‌سنت عبارت‌اند از:[۴]

پانویس[ویرایش]

  1. فرهنگ معارف اسلامی، ۱/۲۲۲
  2. سجادی، سید جعفر. فرهنگ معارف اسلامی
  3. آموزش دین، ۱۸
  4. كتاب شرح العقيدة الطحاوية

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • سجادی، سید جعفر. فرهنگ معارف اسلامی. چاپ اول. تهران: شرکت مؤلفان و مترجمان ایران. 
  • محمد خطیبی و دیگران، فرهنگ شیعه، انتشارات زمزم هدایت، ۱۳۸۵، شابک: ۷- ۷۳- ۸۷۶۹- ۹۶۴

پیوند به بیرون[ویرایش]