از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
خطوط میدان مغناطیسی با برادههای
آهن نشان داده شده اند. تراوایی زیادی که هریک از برادههای
آهن دارند موجب ایجاد میدان مغناطیسی بزرگ تری در انتهای هر براده شده است. این باعث میشود هریک از برادهها یکدیگر را جذب کنند که یک مجموعه ممتدی به وجود میآید که شکل "خط" به خود میگیرد. انتظار نمیرود که این "خط" ها همان خطوط میدان مغناطیسی
آهنربا باشند زیرا میدان مغناطیسی برادهها مقداری در میدان
آهنربا تاثیر می گذارد.
در الکترو مغناطیس کلاسیک تعریف میدان مغناطیسی به صورت «میدان حاصل از بار الکتریکی در حال حرکت در اطراف آن» میباشد.
میدان مغناطیسی از تک بارها، سیمهای حامل جریان، جهتگیری دوقطبیهای مغناطیسی (آهنرباهای دایمی)، جریان سیال رسانا (میدان مغناطیسی زمین) ایجاد میشوند.
جهت میدان مغناطیسی در نزدیکی قطب های آهنربا با قرار دادن قطب نما در نزدیک آن مشخص میشود. همانطور که دیده میشود میدان مغناطیسی به سمت قطب S آهنربا و به سمت خارج از قطب N آن است
نقشه ساده ای از میدان مغناطیسی کره
زمین که منبع میدان مغناطیسی زمین را به صورت یک
آهنربا نشان میدهد. قطب شمال زمین در نزدیکی بالای تصویر و
قطب جنوب نزدیک پایین آن است. توجه کنید که قطب جنوب
آهنربا در اعماق داخل
زمین در زیر
قطب جنوب مغناطیسی آن است. میدان مغناطیسی
زمین حاصل عبور جریان دائم الکتریکی در هسته مایع خارجی آن است
در الکترو دینامیک نسبیتی بین میدان الکتریکی و میدان مغناطیسی تفاوتی وجود ندارد و تعریف میدان الکترو مغناطیسی به صورت «اثر بار الکتریکی در اطراف آن» تعریف میشود. چون حرکت کاملاً نسبی در نظر گرفته میشود و نمیتوان بین بار ثابت و بار متحرک تفاوتی قایل شد(متحرک بودن یا ثابت بودن برای ناظرهای مختلف تفاوت میکند). نیروی حاصل از این میدان را نیروی لورنتس میخوانند.
شعاع های الکترون در یک دایره حرکت میکنند. نور نتیجه برانگیختگی اتم های گاز در لامپ است
مبانی نظریه الکترو مغناطیس، ریتس و میلفورد
آشنایی با حساب تانسوری و نسبیت، درک لاودن
طرحواره ای از
آهنربای چهار قطبی. چهار نوک ثابت قطب های آهنربا هستند که دو تای آنها با قطب N و دو تا با قطب S مخالفت میکنند
