نجوم کروی
|
|
پیشنهاد شده است که هیأت با این مقاله یا بخش ادغام گردد. (بحث) |
|
|
منابع یادشده در این مقاله بهصورت دقیق ارجاع داده نشدهاند. میتوانید با اصلاح نحوهٔ ارجاع به منابع بر طبق شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. |
نجوم کروی، هیأت یا نجوم موقعیتی شاخهای از نجوم است که برای تعیین موقعیت اشیا روی کره آسمان مورد استفاده قرار میگیرد، همان طور که در یک تاریخ، زمان و جای مشخص روی زمین دیده شدهاست. این شاخه از قدیمیترین شاخههای نجوم است. به متودهای هندسه کروی و سنجشها دراخترسنجی کمک میکند. این شاخه از نجوم قدیمیترین شاخهاست و قدمتش به عهد باستان میرسد. ملاحظههایی که از اجرام آسمانی شدهاست (و همچنان میشود) برای هدفهای نجومی و مذهبی مهم هستند، همان طور که برای ثبت اوقات و هدایت کردن. علم اندازه گیری واقعی مکانهای اجرام سماوی (آسمانی) در آسمان به عنوان اخترسنجی شناخته میشود. عنصرهای ابتدایی نجوم کروی با سیستمها و زمان متناسب است. مختصات اجرام در آسمان با سیستم مختصات استوایی فهرست بندی میشوند. که بر روی تصویر استوای زمین روی کرهٔ آسمان پایه گذاری شدهاند. مکان یک شیء در این سیستم با اصطلاحات بعد (α) و میل (δ) داده شدهاست. عرض جغرافیایی و موقعیت زمانی میتوانند برای رسیدن به مکان یک شیء در سیستم مختصات عمودی، شامل سمت و ارتفاع استفاده شوند.
این شاخه از نجوم به دلیل پایه گذاری آن بر مشاهدات بصری و استقلال آن از ماهیت اصلی حرکت هر جسم در مرور زمان دستخوش تغییرات قابل ملاحظه ای نمی شود و آنچه امروزه از آن موجود است با گذشته شباهت بالایی دارد.
مختصات اجرام آسمانی مثل ستارهها و کهکشانها در یک فهرست، فهرست بندی شدهاست، که مکان آن را برای زمان (سال) مشخص، میدهد. البته اثرهای ترکیب شدهٔ انحراف مسیر و گردش سبب تغییر مختصات به مقدار کمی در طی زمان میشود. اثر این تغییرات در حرکت زمین با انتشارفهرستهای تجدید نظر شده در نوبتهای دیگر، جبران میشود.
برای تعیین مکان خورشید و سیارهها، از نقشههای مخصوص نجومی استفاده میشود. این نقشه مکانهای این اجرام را در کرهٔ آسمان در یک تاریخ و زمان مشخص، به ما میدهد، که میتواند به مختصات مناسب مبدل شود.
چشم غیر مسلح بشر میتواند ۶۰۰۰ ستاره را ببیند. که تقریباً نصفشان، در هر زمانی زیر خط افق قرار دارند.
در جدولهای مدرن ستارهها، کرهٔ آسمان به ۸۸ صورت فلکی تقسیم شدهاست. هر ستارهای در یک صورت فلکی قرار دارد. صورت فلکیها برای هدایت کردن مفیدند. ستاره قطبی برای یک بیننده که در نیم کرهٔ شمالی قرار دارد نزدیک شمال اوست. این ستاره همیشه در موقعیتی نزدیک بالای قطب شمال قرار دارد.
منابع [ویرایش]
- ویکیپدیای انگلیسی
- «معین پناهنده» مقاله راه مکه، ماهنامه آسمان شب