پراکندگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

پراکندگی یک پدیده فیزیکی طبیعی است که برای پرتوها، مانند نور، صدا، یا ذرات متحرک رخ می‌دهد و آنها مجبور به تغییر مسیر حرکت خود از میان یک ذرات یک ماده که در حال عبور از آن هستند می‌شوند. در استفاده متعارف مسیر بعدی حرکت ذره از طریق قانون بازتاب به دست می‌آید.

موادی که دارای ذراتی باشند که موجب پراکندگی بشوند به قدری زیاد است که نمی‌توان فهرست اما اما مثال‌ها شامل ذره‌ها، حباب‌ها، قطره‌ها، نوسانات چگالی در شاره‌ها، کریستالیت‌ها در خطوط کریستالی چندبلور، نقص در خطوط جامد تک‌بلور، زبری سطح، سلول‌ها در ارگان‌ها، و الیاف نساجیدر لباس‌ها است. مسیر حرکت تقریبا تمام ذرات پراکنده شده توسط نظریه پراکندگی قابل توجیه و تفسیر است.

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors، "Scattering،" Wikipedia، The Free Encyclopedia، http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Scattering&oldid=454500917 (accessed November ۱۵، ۲۰۱۱).