نوترون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

پرش به: ناوبری, جستجو
نوترون
Quark structure neutron.svg
ساختار کوارکی نوترون
ترکیب: ۲ پایین ۱ بالا
خانواده: فرمیون
گروه: کوارک
برهم‌کنش: نیروی ضعیف٬نیروی قوی٬نیروی جاذبه٬نیروی الکترومغناطیس
پاد ذره بنیادی: پاد نوترون
کشف شده: جیمز چادویک[۱]
نماد: n
جرم: ۱٫۶۷۴ ۹۲۷ ۲۹(۲۸) × ۱۰−۲۷kg
۹۳۹٫۵۶۵ ۵۶۰(۸۱) MeV/c²
۱٫۰۰۸۶۶۵ u
بار الکتریکی: ۰ C
اسپین: ½

نوترون یکی از ذرات هسته‌ای اتم است. نوترون دارای بار الکتریکی خنثی است و به همراه پروتون در داخل هسته اتم اصل جرم اتم را تشکیل می‌دهند.

از هیدروژن (۱ پروتون) تا کلسیم (۲۰ پروتون) تعداد آن با تعداد پروتون یکی هست و از آن بالاتر در جدول تناوبی تعدادش بیشتر می‌شود. جرم مطلق ۲۷- ۱۰ × ۱٬۶۷۴۸۲ کیلوگرم و جرم نسبی آن ۱٬۰۰۸۶۶۵۴۱ است.

جیمز چدویک در سال ۱۹۳۲ نوترون را، که رادرفورد در سال ۱۹۲۰ وجود آن را پیش‌بینی کرده بود، کشف کرد.پروتن‌ها ذراتی مثبت هستند و به شدت همدیگر را دفع می‌کنند علت اینکه پروتون‌ها همدیگر را دفع نمی‌کنند نوترن‌ها هستند. نوترون ذره‌ای ناپایدار است و عمر متوسط آن ۹۱۸ ثانیه است که به پروتون، الکترون و نوترینو واپاشیده می‌شود. به این واپاشی، واپاشی بتا می‌گویند اتمی که پرتوی بتا تابش می‌کند چون یک پروتون به پروتون‌هایش اضافه می‌شود به عنصر بالاتر سلف می‌کند در همه اتم‌ها اینگونه نیست زیرا اصل طرد پائولی برای اتم‌هایی که تعداد نوترون‌هایش کمتر از ۱٫۵ برابر پروتون‌هاست اجازه واپاشی نمی‌دهد.

[ویرایش] جستارهای دیگر

[ویرایش] مراجع

  1. ۱۹۳۵ Nobel Prize in Physics
Nuvola apps katomic.png این نوشتار دربارهٔ ذرات بنیادی خُرد است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.