باد خورشیدی

بادهای خورشیدی در برخورد با میدان مغناطیسی زمین

توفان های خورشیدی (به انگلیسی: Solar wind)‏ جریانی از ذرات یونی (پلاسما) انرژی داری هستند که از طرف خورشید به فضا در تمام جهات ساطع می‌شوند.

همین توفان های خورشیدی هستند که در برخورد با سطوح فوقانی جو زمین باعث ایجاد شفق قطبی و حتی گاهی تداخل جریانهای برق و سیستمهای ارتباطاتی می‌شوند.

ذرات بنیادی که به زمین برخورد می­کنند، هم از خورشید و هم از بیرون ازمنظومه شمسی سرچشمه می­گیرند. ذرات باردار، عمدتاً متشکل از پروتون، الکترون و ذرات آلفا (هسته هلیوم)، به صورت پیوسته به بیرون از خورشید جریان دارند. در فاصلة زمین از خورشید، سرعت این باد خورشیدی بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ کیلومتر بر ثانیه است. ذرات با میدان مغناطیسی خورشید برهم­کنش می­کنند. شدت میدان مغناطیسی خورشید در فاصله زمین، حدود یک هزارم میدان زمین است. ذراتی که از بیرون منظومه شمسی می­آیند، پرتو­های کیهانی نام دارند.

منابع

• کارتونن، هانو. مبانی ستاره‌شناسی. ترجمهٔ غلامرضا شاه‌علی. شیراز: انتشارات شاهچراغ. شابک ‎۹۷۸-۹۶۴-۲۶۳۲-۷۴-۹. 

جستارهای وابسته

• کمربند تشعشعی وان آلن
• خروج جرم از تاج خورشیدی

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ باد خورشیدی موجود است.

• مرکز نظارت و پیش بینی طوفانهای خورشیدی (آمریکا)