کوتوله قهوه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

کوتوله‌های قهوه‌ای ستارگان کوچکی هستند که هنگام تشکیل شدنِ مرکزشان، به اندازه کافی داغ نمی‌شوند تا فرایند ذوب یا همجوشی هسته‌ای در آنها به وجود آید. به عبارت دیگر آنها به خورشیدهای نورانی و گرم تبدیل نمی‌شوند بلکه بلافاصله پس از تشکیل سرد می‌شوند و نوری از خود نمی‌تابانند بگونه‌ای که به سختی دیده می‌شوند.

جرم هایی هستند کوچکتر از ستارگان و بزرگتر از سیاره ها که به علت کم بودن جرمشان واکنش های هسته ای در انها انجام نشده و در نتیجه از خود نور ندارند و چون بسیار دورند دیده نمی‌شوند. کوتوله های قهوه ای به سبب نیروی جاذبه افزایش یابنده‌شان که درپی متراکم شدنشان دایمی اشان پدید می ایدومنتشر کننده نیرومند پرتو فروسرخ هستند که باابزارهای جدید اندازه گیری میشود. برخی از دانشمندان و ستاره شناسان اینها را همان جرم گمشده می دانند. دسته ای از ستارگان غیر هسته ای وجود دارند که باید بین آنها و کوتوله های سفید و سیاه و قرمز تفاوت قائل شویم . این ستارگان کوتوله های قهوه ای هستند . این اشیاء در واقع مرگ ستاره ای از خود نشان نمیدهند و بیشتر به سیارات غول آسا شبیه هستند تا به ستارگان . آنها حاصل فروریزش گرانشی و انقباض سحابی های پیش ستاره ای هستند... ولی جرم آنها برای شروع واکنشهای هسته ای در هسته شان کافی نیست . تنها منبع انرژی یک کوتوله ی قهوه ای انقباض گرانشی است . کوتوله های قهوه ای دمای پائینی دارند و درخشندگی آنها بسیار کم است از این رو مشاهده ی اونا مشکله . یکی از اجسامی که میتونیم به عنوان کوتوله ی قهوه ای ازش یاد کنیم ستارهای است که همدم ستاره ی نزدیک ما یعنی وان بیس بروک 8 میباشد که به روش تداخل سنجی نقطه ای مادون قرمز آشکارسازی شده است . و ویژگی های مربوط به این ستاره نشون میده که شبیه به یک سیاره برون خورشیدی مشتری گون است .