مساحت
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
مَساحت تعیینکنندهٔ بزرگی یک سطح دوبعدی است.
این سطح میتواند مربوط به یک شکل دوبعدی یا یک شکل سهبعدی باشد.
یکای مساحت بر پایهٔ سیستم SI متر مربع (m²) است و آن برابر مساحت مربعی با ضلع یکمتر است.
در قدیم در ایران برای اندازهگیری مساحت از یکاهای بومی ایرانی مانند گریب (جریب) استفاده میشد. همچنین از واحدهای بزرگتری چون هکتار( معادل 10000 متر مربع )و کیلومترمربع برای اندازه گیری مساحت استفاده می شود. واحد ایکر در سیستم انگلیسی برای اندازه گیری سطح به کار می رود.
