قمرهای نپتون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
نپتون (بالا) و تریتون (پاینن)، سه روزبعد از گذشتن وویجر ۲ از کنارش

نپتون دارای سیزده ماهواره طبیعی شناخته شده‌است، که بزرگترین آن تریتون است که توسط ویلیام لاسل در ده اکتبر ۱۸۴۶ ده روز بعد از کشف خود نپتون کشف شد.

به طور یکتا در میان ماه‌های سیاره‌های برزگ تریتون یک ماه بی‌قاعده محسوب می‌شود و هم حرکت رجوعی دارد و هم انحرفش نسبت به استوای نپتون زیاد است. ماه بزرگ بعدی که چنین ویژگی‌های دارد فوبه است که فقط ۰.۰۳٪ تریتون جرم دارد. تریتون انقدر بزرگ است که توانسته تعادل هیدرودینامیکی داشته باشد و دمای سطح آن۳۸ کلوین (−۲۳۵٫۲ درجه سلسیوس) است.

فهرست[ویرایش]

کلید

ماه‌های بی‌قاعده دارای حرکت معمولی

ماه‌های بی‌قاعده دارای حرکت رجوعی

این فهرست بر اساس دوره مداری است، از کمترین به بیشترین، ماه‌های بی‌قاعده با رنگ مشخص شده‌اند

رتبه
[note ۱]
برچسب
[note ۲]
نام
تلفظ
(کلید)
تصویر قطر
(km)[note ۳]
جرم
(‎×۱۰16 کیلوگرم)
نیم‌قطر بزرگ
(km)[۲]
تناوب مداری
(روز)[۲]
زاویه انحراف
(°)[۲]
خروج از مرکز مداری
[۲]
سال
کشف[۱]
کاشف
[۱]
1 Neptune III نیاد ˈneɪ.əd
A smeared white object elongated from the bottom-left to top-right can be seen in the center.
66
(96 × 60 × 52)
19 48,227 0.294 4.691 0.0003 1989 تیم ویجر
2 Neptune IV تالسا θəˈlæsə
A smeared white object elongated from the bottom-left to top-right can be seen in the center.
82
(108 × 100 × 52)
35 50,074 0.311 0.135 0.0002 1989 تیم ویجر
3 Neptune V دیسپینا dɨsˈpi:nə
A white oval shaped object somewhat elongated horizontally is seen in the center. There are a few small dark spots on its surface.
150
(180 × 148 × 128)
210 52,526 0.335 0.068 0.0002 1989 تیم ویجر
4 Neptune VI گلتیا ˌɡæləˈti:ə
A small white object elongated from the bottom-left to top-right can be seen in the center.
176
(204 × 184 × 144)
212 61,953 0.429 0.034 0.0001 1989 تیم ویجر
5 Neptune VII لاریسا ləˈrɪsə
An irregularly shaped grey object slightly elongated horizontally occupies almost the whole image. Its surface shows a number of dark and white spots.
194
(216 × 204 × 168)
460 73,548 0.555 0.205 0.0014 1981 H. Reitsema, W. Hubbard, L. Lebofsky, and D. J. Tholen
6 Neptune VIII پروتیوس ˈproʊtiəs
A conically shaped object is seen half-illuminated from the right. The cone axis looks towards the observer. The outline of the object is a rectangle with rounded corners. The surface is rough with a few large depressions.
420
(436 × 416 × 402)
4,400 117,646 1.122 0.075 0.0005 1989 تیم ویجر
7 Neptune I تریتون ˈtraɪtən
A large spherical object is half-illuminated from the bottom-left. The south pole faces to the light source. Around it in the bottom-left part of the body there is a large white area with a few dozens dark streaks elongated in the pole to equator direction. This polar cap has a slight red tinge. The equatorial region is darker with a tint of cyan. Its surface is rough with a number of craters and intersecting lineaments.
2,705.2 ± 4.8
(2,709 × 2,706 × 2,705)
2,140,800
± 5200
354,759 5.877 156.865 0.0000 1846 ویلیام لاسل
8 Neptune II نیرید ˈnɪəri:.ɪd
A small white smeared body is seen in center.
340 ± 50 2,700 5,513,818 360.136 7.090 0.7507 1949 G.P. Kuiper
9 Neptune IX هلیمیدی ˌhælɨˈmi:di: ~62 16 16,611,000 1,879.08 112.712 0.2646 2002 M. Holman, J. Kavelaars, T. Grav, W. Fraser, and D. Milisavljevic
10 Neptune XI سیو ˈseɪ.oʊ ~44 6 22,228,000 2,912.72 53.483 0.1365 2002 M. Holman, J. Kavelaars, T. Grav, W. Fraser, and D. Milisavljevic
11 Neptune XII لیومیدیا ˌleɪ.ɵmɨˈdi:ə ~42 5 23,567,000 3,171.33 37.874 0.3969 2002 M. Holman, J. Kavelaars, T. Grav, W. Fraser, and D. Milisavljevic
12 Neptune X سمتی ˈsæməθi: ~40 4 48,096,000 9,074.30 126.312 0.3809 2003 S.S. Sheppard, D.C. Jewitt, and J. Kleyna
13 Neptune XIII نیسو ˈni:soʊ ~60 15 49,285,000 9,740.73 136.439 0.5714 2002 M. Holman, J. Kavelaars, T. Grav, W. Fraser, and D. Milisavljevic

یادداشت[ویرایش]

  1. رتبه به معنی فاصله از نپتون است
  2. برچسب عددهای رومی به معنی ترتیب کشف است.[۱]
  3. قطرهایی که به شکل ضرب چند عدد هستند به این معنی است که ماه موردنظر به شکل یک کره نیست و آن اعداد به معنی ابعاد آن ماه در سه بعد است.

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ "Planet and Satellite Names and Discoverers". Gazetteer of Planetary Nomenclature. USGS Astrogeology. July 21, 2006. Retrieved 2006-08-06. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ Jacobson, R.A. (2008). "NEP078 – JPL satellite ephemeris". Retrieved October 18, 2010. 

پیوند به بیرون[ویرایش]