کبالت
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
|
|
| ظاهر |
hard lustrous gray metal
 |
| ویژگیهای کلی |
| نام, نماد, عدد |
کبالت, Co, 27 |
| تلفظ به انگلیسی |
/ˈkoʊbɒlt/ KOH-bolt[۱] |
| نام گروهی برای عناصر مشابه |
فلزات واسطه |
| گروه، تناوب، بلوک |
۹, ۴, d |
| جرم اتمی استاندارد |
58.933195g·mol−1 |
| آرایش الکترونی |
[Ar] 4s2 3d7 |
| الکترون به لایه |
2, 8, 15, 2 (تصویر) |
| ویژگیهای فیزیکی |
| رنگ |
metallic gray |
| چگالی (نزدیک به r.t.) |
8.90 g·cm−3 |
| چگالی مایع در m.p. |
7.75 g·cm−3 |
| نقطه ذوب |
1768 K, 1495 °C, 2723 °F |
| نقطه جوش |
3200 K, 2927 °C, 5301 °F |
| گرمای همجوشی |
16.06 kJ·mol−1 |
| گرمای تبخیر |
377 kJ·mol−1 |
| ظرفیت گرمایی ویژه |
(25 °C) 24.81 J·mol−1·K−1 |
| فشار بخار |
| P (Pa) |
1 |
10 |
100 |
1 k |
10 k |
100 k |
| at T (K) |
1790 |
1960 |
2165 |
2423 |
2755 |
3198 |
|
| ویژگیهای اتمی |
| وضعیت اکسید شدن |
5, 4 , 3, 2, 1, -1[۲]
(amphoteric oxide) |
| الکترونگاتیوی |
1.88 (Pauling scale) |
انرژیهای یونیزه شدن
(more) |
1st: 760.4 kJ·mol−1 |
| 2nd: 1648 kJ·mol−1 |
| 3rd: 3232 kJ·mol−1 |
| شعاع اتمی |
125 pm |
| شعاع کووالانسی |
126±3 (low spin), 150±7 (high spin) pm |
| متفرقه |
| ساختار کریستالی |
hexagonal |
| مغناطیس |
ferromagnetic |
| مقاومت الکتریکی |
(20 °C) 62.4 nΩ·m |
| رسانایی گرمایی |
(300 K) 100 W·m−1·K−1 |
| انبساط گرمایی |
(25 °C) 13.0 µm·m−1·K−1 |
| سرعت صوت (سیم نازک) |
(20 °C) 4720 m/s |
| مدول یانگ |
209 GPa |
| مدول شیر |
75 GPa |
| مدول باک |
180 GPa |
| نسبت پواسون |
0.31 |
| سختی موس |
5.0 |
| سختی ویکر |
1043 MPa |
| سختی برینل |
700 MPa |
| عدد کاس |
7440-48-4 |
| پایدارترین ایزوتوپها |
| مقاله اصلی ایزوتوپهای کبالت |
|
|
|
|
|
|
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست.
شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید.
مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
کُبالت فلزی است سفید با علامت شیمیایی Co، شبیه نیکل ولی با ته رنگ آبی به جای ته رنگ زرد نیکل. از لحاظ شیمیایی فعالتر از نیکل است. در اسید سولفوریک و اسید نیتریک محلول و به کندی تحت تأثیر قلیاییها قرار میگیرد. یرعت اکسایش کبالت ۲۵ برابر نیکل است. قدرت آن در سفید کردن آلیاژهای مس کمتر از نیکل بوده، ولی مقادیر کمی از آن در آلیاژهای نیکل- مس ته رنگ زرد نیکل را حنثی و آنها را سفید تر میکند. این فلز مانند نیکل دیامغناطیس بوده ولی تقریباً دارای ۳ برابر حداکثر نفوذ پذیری آن است. مانند تنگستن دارای خاصیت اضافه کردن سرخ سختی به آلیاژهای برشکاری است. همچنین به میزان بیشتر از نیکل سخت میکند به ویژه در مجاورت کربن، در آلیاژها میتواند بیشتر از نیکل ترکیبات شیمیایی دهد.
کبالت دارای وزن مخصوص ۷۵۶/۸، نقطه ذوبی برابر ۱۴۹۳ درجه سانتی گراد، سختی برینل ۸۶، رسانایی الکتریکی حدود ۱۶ درصد مس است. استحکام کششی کبالت ریختگی خالص ۲۴ کیلوگرم بر میلیمتر مربع، ولی با اضافه کردن۲۵/۰ درصد کربن به ۵/۴۳ کیلوگرم بر میلیمتر مربع افزایش مییابد. این فلز در آلیاژهای برشکاری و فولادهای ابزار در آلیاژهای مغناطیسی بکار میرود.
- ↑ Oxford English Dictionary, 2nd Edition 1989.
- ↑ Greenwood, Norman N.; Earnshaw, Alan (1997). Chemistry of the Elements (2nd ed.). Oxford: Butterworth-Heinemann. pp. 1117–1119. ISBN 0080379419.
