زبان لاتین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
لاتین
lingua Latina
کتیبه به خط لاتین در کلوزیوم
Alt text
تلفظ [laˈtiːna]
سخن‌گویان جمهوری روم, امپراتور روم, Medieval و Early modern Europe, Armenian Kingdom of Cilicia (به عنوان زبان فرانکا),پرچم واتیکان شهر واتیکان
کل سخن‌گو
خانواده‌های زبانی هندواروپایی
وضعیت رسمی
زبان رسمی در Flag of the Vatican City.svg شهر واتیکان
تنظیم کننده در کتاب عهد عتیق و مدرسه رومنس
کدهای زبان
ISO 639-1 la
ISO 639-2 lat
ISO 639-3 lat
حداکثر اندازه امپراتوری روم و زمانی که زبان لاتین به عنوان زبان بومی بود با وجود آنکه یونان باستان در بخش شرقی حکمرانی می‌کردند
قدیمی‌ترین سنگ‌نوشته شناخته‌شده به زبان لاتین

زبان لاتین زبانی از خانوادهٔ زبان‌های ایتالیک که به مانند بیشتر زبان‌های اروپایی از زیرشاخه‌های زبان نیا-هندواروپایی است .[۱]این زبان روزگاری در بخشی از اروپای کنونی صحبت می‌شد.شهری که مردمش به زبان لاتین صحبت می‌کرده‌اند ، لاتیوم نام داشت.

ارزش این زبان زمانی چند برابر گشت که به عنوان زبان رسمی امپراتوری روم مطرح گشت.اگر امپراطوری رم تشکیل نمی‌شد این زبان، در حد یک زبان محلی باقی می‌ماند.همچنین لاتین ، زبان رسمی کلیسا، به ویژه کلیسای کاتولیک است. همه سخنرانی‌ها و سرودهای مسیحی به این زبان است. در چندین سال گذشته هم زبان لاتین بعنوان زبان عملی و دانشگاهی در دانشگاه‌های اروپا بکار می‌رفت.

امروزه همهٔ زبان‌های رومی (اسپانیولی، پرتغالی، فرانسوی، ایتالیایی، رومانیایی و...) از این زبان ریشه گرفته‌اند و بسیاری از واژه‌ها در دیگر زبان‌ها، بویژه انگلیسی، از لاتین آمده‌اند.[نیازمند منبع] با گسترش دامنهٔ امپراتوری روم دامنهٔ استفاده کنندگان از این زبان افزایش یافت. زبان لاتین زبان نوشتارهای سیاسی و علمی نیز بوده‌ است.

[ویرایش] منبع

  1. Sandys, John Edwin (1910). A companion to Latin studies. Chicago: University of Chicago Press. pp. 811–812.

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر