آماج خورشیدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آماج خورشیدی یا چکاد خورشیدی [۱] در ستاره‌شناسی به جهت حرکت خورشید و منظومه خورشیدی نسبت به دستگاه مرجع موضعی گفته می‌شود.

جهت کلی آماج خورشیدی در جنوب غربی ستاره کرکس نشسته در نزدیکی صورت فلکی زانوزده است. سرعت خورشید به سوی آماج خورشیدی ۱۶٫۵ کیلومتر بر ثانیه‌است.

سرشت و گسترهٔ حرکت خورشیدی نخستین بار از سوی ویلیام هرشل در سال ۱۷۸۳ میلادی نشان داده‌شد.

همچنین نقطه مقابل چکاد خورشیدی را پادچکاد خورشیدی [۱] می نامند.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ فرهنگ ریشه شناختی اخترشناسی-اخترفیزیک http://aramis2.obspm.fr/~heydari/dictionary/index.php?showAll=1&&search=S&&formSearchTextfield=&&page=17
  • فرهنگ واژه‌های مصوّب فرهنگستان: ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۵، بخش اوّل فارسی: آ - ر.
  • Priscilla Frisch (2000) "The Galactic Environment of the Sun", American Scientist.