کربن دیاکسید
|
|
این یک مقالهٔ تخصصی در زمینهٔ شیمی است که حداقل اطلاعات را دارا نیست یا به گسترش نیاز دارد. لطفاً اگر تخصصی در این زمینه دارید با ارجاع به منابع معتبر و رعایت شیوهنامه آن را گسترش دهید. |
| کربن دیاکسید | |
|---|---|
|
کربن دیاکسید |
|
| نامهای دیگر | گاز کربنیک؛ گاز اسید کربنیک؛ انیدرید کربنیک؛ یخ خشک (جامد) |
| شناساگرها | |
| CAS | 124-38-9 |
| پابکم | 280 |
| شماره EINECS | |
| شماره UN | 1013 Solid (یخ خشک): 1845 Mixtures with اتیلن اکساید: 1952, 3300 |
| شماره RTECS |
FF6400000
|
| Jmol-3D images | Image 1 |
|
|
|
|
| خصوصیات | |
| فرمول شیمیایی |
CO2
|
| جرم مولی |
44.0095(14) g/mol
|
| شکل ظاهری | colorless gas |
| چگالی | 1,600 g/L, solid; 1.98 g/L, gas |
| دمای ذوب |
−78 °C (195 K) (تحت فشار)
|
| دمای جوش |
−57 °C (216 K), (تصعید)
|
| محلول در آب | 1.45 g/L |
| اسیدی (pKa) | 6.35 and 10.33 |
| گرانروی | 0.07 cP at −78 °C |
| قطبها | صفر |
| ساختار | |
| شکل مولکولی | خطی |
| ترکیبات مرتبط | |
| مرتبط با اکسیدها | منوکسید کربن؛ کربن سابوکسید; منوکسید دی کربن؛ کربن تری اکسید |
| تمامی دادهها مربوط به شرایط استاندارد(در °C۲۵ و kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد. | |
| Infobox references | |
کربن دیاکسید ، دیاکسید کربن یا گازکربنیک با (فرمول شیمیایی CO۲)، از ترکیب کربُن با اکسیژن به دست میآید. گاز کربنیک بر اثر احتراق زغال و مواد آلی در مجاورت اکسیژن، تخمیر مایعات، تنفس حیوانات و گیاهان و غیره به دست میآید.
گاز مزبور گازی است بیرنگ، بیبو، دارای طعمی مایل به حموضت. وزن مخصوص آن 1/52 است. چون این گاز سنگینتر از هواست، همیشه در طبقه ٔسفلای محیطی که حاصل میشود، پخش میگردد.
گیاهان از آن در فرایند فتوسنتز برای فرآوری کربوهیدراتها بهره میبرند و با گرفتن آن، از خود اکسیژن بیرون میدهند. CO۲ حاضر در اتمسفر در نقش یک سپر حرارتی برای زمین کار میکند و با اثر گلخانهای طبیعی خود، از سرما در زمین جلوگیری میکند. اگرچه تراکمهای بالای کربن دیاکسید در جو زمین، که با سوختن سوختهای فسیلی تولید میشود، به عنوان آلاینده جوی شناخته میشود.
گازهای گلخانهای که کربن دیاکسید نیز یکی از آنهاست باعث میشود که اشعههای خورشید با طول موج بالا و از ابرها که آنها نیز جز گازهای گلخانهای هستند بگذرند و بعد از برخورد به سطح زمین بازتاب شده و طول موج آن کاهش مییابد و از پرتوهای فرابنفش به فروسرخ تبدیل میگردد.
پرتوهای فروسرخ خطرناک نیستند و بعد از برخورد به گازهای گلخانهای باز میگردند و نمیتوانند از آنجا عبور کنند و باعث گرم شدن میشوند.
کشف [ویرایش]
گاز دیاکسید کربن نخستین بار توسط جوزف بلک دانشمند اسکاتلندی در دهه ۱۷۵۰ میلادی در دانشگاه گلاسگو کشف شد.
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ کربن دیاکسید موجود است. |
|
|||||
|
|||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| این یک نوشتار خُرد پیرامون شیمی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |