وجه شرطی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

وجه شرطی وجهی از فعل است که برای توصیف وضعیتی به کار می‌رود که رخ‌دادن آن منوط به تحقق یک شرط باشد.[۱]

در فارسی افعال به سه وجه اخباری، التزامی و امری تقسیم می‌شوند. وجه شرطی در فارسی استقلال و ساخت خاصی از خود ندارد و از نوع وجه التزامی است.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. «وجه شرطی» [زبان‌شناسی] هم‌ارزِ «conditional mood»؛ منبع: گروه واژه‌گزینی. جواد میرشکاری، ویراستار. دفتر ششم. فرهنگ واژه‌های مصوب فرهنگستان. تهران: انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شابک ۹۷۸-۹۶۴-۷۵۳۱-۸۵-۶ (ذیل سرواژهٔ وجه شرطی)
  2. «متن شناسی ادب فارسی ، سال پنجاهم، دورة جدید ، سال ششم، شمارة ۲، (پیاپی ۲۲ ) تابستان ۱۳۹۳، ص ۶» (PDF). بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۵.