روایت آفرینش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

روایت آفرینش

درعهدین[ویرایش]

داستان آفرینش مشترک میان یهودیت و مسیحیت است.[۱] این داستان از دو بخش تشکیل شده که تقریبا معادل دو بخش نخستین سفر پیدایش است. در بخش نخست از سفر پیدایش ۱:۱ تا سفرپیدایش ۳:۲، الوهیم، واژه عمومی عبری به معنی خدا، جهان را در شش روز می‌آفریند و سپس در روز هفتم استراحت می‌کند و روز هفتم را متبرک و مقدس می‌نماید. خدا با فرمان لفظی («باش...») می‌آفریند و پیشنهاد مقایسه با پادشاهی را می‌دهد که تنها کافی است سخن بگوید تا هر اتفاقی بخواهد روی دهد،[۲] و عناصر کیهان را در حین آفرینششان نام‌گذاری می‌کند که با این مفهوم متداول باستانی همگام است که چیزها تا پیش از نامگذاری واقعا وجود ندارند.[۳]

در بخش دوم، سفرپیدایش ۴:۲-۲۴، خدا - که از او با نام شخصی‌اش، یهوه، یاد می‌شود - نخستین انسان را از خاک می‌آفریند و در باغ عدن جای می‌دهد و از نفس خویش در انسان می‌دمد و در نتیجه آن انسان نِفِش (נֶפֶש) به معنی یک موجود زنده می‌شود. انسان نفش را با تمام مخلوقات تقسیم می‌کند.[۴] انسان حیوانات را نامگذاری می‌کند که نشانگر قدرت او در محدوده خلقت خداست، و خدا نخستین زن را از بدن مرد و با گرفتن یکی از دنده‌های مرد، شکل می‌دهد که مرد او را حوا می‌نامد.[۵]

درقرآن کریم[ویرایش]

داستان آفرینش در اسلام بصورتی پراکنده میان آیات متعدد قرآنی مطرح گردیده‌است. خطوط اصلی داستان شباهت‌های زیادی با نسخه معادل یهودی/ مسیحی آن دارد. به گفته قرآن آسمان و زمین در ابتدا به هم پیوسته بوده‌اند و سپس از هم جدا گردیدند.[۶] پس از دوره‌ای که آسمان به شکل بخار بود، خدا آسمان و زمین را به شکل امروزی در آورد.[۷] برخی آیات قرآن آفرینش را طی شش روز [۸] و برخی آنرا در طی هشت روز (دو روز آفرینش زمین، چهار روز آفرینش کوه‌ها و برکت دادن زمین و سرانجام دو روز برای آفرینش آسمان‌ها)[۹] بیان می‌کنند. دانشمندان اسلامی می‌گویند که آفرینش در همان شش روز رخ داده‌است زیرا دو روز آفرینش زمین خود بخشی از چهار روز آفرینش کوه‌ها و برکت دادن زمین است. با گسترش علوم طبیعی و افزایش آگاهی در باره منشا زمین و جهان، امروزه بیشتر اندیشمندان اسلامی ترجیح می‌دهند که کلمه یوم را به جای روز به عنوان دوره یا عصر تفسیر کنند. قرآن ذکر می‌کند که الله آسمان‌ها و زمین را آفرید و تمامی آفریدگانی که راه می‌روند، می‌خزند، پرواز می‌کنند را از آب بوجود آورد.[۶] بر اساس قرآن خداوند انسان را از گل آفرید.[۱۰] نخستین انسان آدم نام داشت و در بهشت زندگی می‌کرد. خدا نام تمام موجودات را به او آموخت و فرمان داد تا تمامی فرشتگان به او سجده کنند. به جز ابلیس که از سجده کردن امتناع ورزید، سایر فرشتگان فرمان بردار بودند.[۱۱] خداوند به آدم و همسرش گفت که در باغ بهشت به جز از میوه درخت ممنوعه می‌توانند از سایر میوه‌ها و غذاها استفاده کنند.[۱۲] ابلیس آنها را به نافرمانی از خدا فراخواند و آنها میوه درخت ممنوعه را خوردند[۱۳] و متوجه عورت خویش گشتند.[۱۴] وقتی خدا از نافرمانی آنها آگاه گردید، آنها را از باغ بهشت اخراج کرد و به زمین فرستاد.[۱۵] ازآیات یادشده پیداست که آفرینش انسان مربوط به دوره ششم است كه به اعتقاددانشمندان انسان های اولیه نسلشان منقرض شده وعصرخلقت ادم مربوط بزمانی حدود10000سال قبل است. قرآن كریم در30آیه ازخلقت انسان سخن گفته است.دراین آیات دربرخی انسانراازخاك ویاگل پخته ودربعضی ازگل خشكیده.بالاخره ازمنی واب لجن ونطفه میداندوخلقت انسان بعنوان بهترین مخلوق خداعنوان شده است. انسان شاهكارخلقت خداونداست خداوند[۱۶] و بخاطرآفرینش انسان بخودتبریك گفته است فتبارك الله احسن الخالقین .درحدیثی قدسی درخطاب به پیامبرفرموده است لولاك لماخلقت الافلاك یعنی ای پیامبراگرتونمی بودی جهان رانمی آفریدم پیامبر بعنوان انسان نمونه وارزش والایش علت خلقت جهان میگردد بهرحال ازمجموع30ایه قرآن اینگونه بدست میایدكه انسان ازخاك یاگل خشكیده یاازلجن ویاازعصاره گل آفریده شده بصورت نطفه دردرون منی وازطریق صلب پدربرحم مادرمنتقل گردیده ودرانجاپس ازگذراندن زمانی ابتداب علق سپس مضغه بعددارای استخوان ونهایه گوشت میشودوبصورت جنین آماده ورودبه دنیامیگردد.[۱۷]

آفرینش انسان ازتراب[۱۸]

خلقت انسان ازطین [۱۹]

آفرینش انسان ازصلصال[۲۰]

خلقت انسان ازنطفه[۲۱]

مراحل گوناگون آفرینش ادمی ازاغاز تابدنیاامدن [۲۲]

منابع[ویرایش]

  1. Leeming 2010, p. 126.
  2. Bandstra 2008, p. 39.
  3. Walton 2003, p. 158.
  4. Davidson 1973, p. 31.
  5. Turner 2009, p. 20.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ قرآن سوره ۲۱ آیه ۳۰
  7. قرآن سوره ۴۱ آیه ۱۱
  8. قرآن سوره ۱۱ آیه ۷
  9. قرآن سوره ۴۱ آیه ۱۲-۹
  10. قرآن سوره ۶ آیه ۲ و سوره ۱۵ آیه ۲۶
  11. قرآن سوره ۲ آیه ۳۴ و سوره ۱۸ آیه ۵۰
  12. قرآن سوره ۲ آیه ۳۵
  13. قرآن سوره ۷ آیه ۲۷ و سوره ۲۰ آیه ۱۲۰
  14. قرآن سوره ۲۰ آیه ۱۲۱
  15. قرآن سوره ۷ آیه ۲۵-۲۴
  16. ایه14مومنون
  17. تفسیر نمونه ازمکارم شیرازی
  18. 35كهف وآیات69مومن-12فاطر-16روم-5حج-و35كهف
  19. 6سجده وآیات71ص-11صافات-14مومنون-12انعام-63اسرا-12اعراف و76ص
  20. 13الرحمن وآیات دیگرمانند26و28و38حجر
  21. 2دهر-46نجم-69مومن-77یس-5حج-12فاطر-14مومنون-35كهف-19عبس
  22. آیات14مومنون و5حج