روایت آفرینش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

روایت آفرینش

در عهدین[ویرایش]

داستان آفرینش مشترک میان یهودیت و مسیحیت است.[۱] این داستان از دو بخش تشکیل شده که تقریبا معادل دو بخش نخستین سفر پیدایش است. در بخش نخست از سفر پیدایش ۱:۱ تا سفر پیدایش ۳:۲، الوهیم، واژه عمومی عبری به معنی خدا، جهان را در شش روز می‌آفریند و سپس در روز هفتم استراحت می‌کند و روز هفتم را متبرک و مقدس می‌نماید. خدا با فرمان لفظی («باش...») می‌آفریند و پیشنهاد مقایسه با پادشاهی را می‌دهد که تنها کافی است سخن بگوید تا هر اتفاقی بخواهد روی دهد،[۲] و عناصر کیهان را در حین آفرینششان نام‌گذاری می‌کند که با این مفهوم متداول باستانی همگام است که چیزها تا پیش از نامگذاری واقعا وجود ندارند.[۳]

در بخش دوم، سفرپیدایش ۴:۲-۲۴، خدا - که از او با نام شخصی‌اش، یهوه، یاد می‌شود - نخستین انسان را از خاک می‌آفریند و در باغ عدن جای می‌دهد و از نفس خویش در انسان می‌دمد و در نتیجه آن انسان نِفِش (נֶפֶש) به معنی یک موجود زنده می‌شود. انسان نفش را با تمام مخلوقات تقسیم می‌کند.[۴] انسان حیوانات را نامگذاری می‌کند که نشانگر قدرت او در محدوده خلقت خداست، و خدا نخستین زن را از بدن مرد و با گرفتن یکی از دنده‌های مرد، شکل می‌دهد که مرد او را حوا می‌نامد.[۵]

در قرآن[ویرایش]

داستان آفرینش در اسلام بصورتی پراکنده میان آیات متعدد قرآنی مطرح گردیده‌است. خطوط اصلی داستان شباهت‌های زیادی با نسخه معادل یهودی/ مسیحی آن دارد. به گفته قرآن آسمان و زمین در ابتدا به هم پیوسته بوده‌اند و سپس از هم جدا گردیدند.[۶] پس از دوره‌ای که آسمان به شکل بخار بود، خدا آسمان و زمین را به شکل امروزی در آورد.[۷] برخی آیات قرآن آفرینش را طی شش روز [۸] و برخی آنرا در طی هشت روز (دو روز آفرینش زمین، چهار روز آفرینش کوه‌ها و برکت دادن زمین و سرانجام دو روز برای آفرینش آسمان‌ها)[۹] بیان می‌کنند. دانشمندان اسلامی می‌گویند که آفرینش در همان شش روز رخ داده‌است زیرا دو روز آفرینش زمین خود بخشی از چهار روز آفرینش کوه‌ها و برکت دادن زمین است. با گسترش علوم طبیعی و افزایش آگاهی در باره منشا زمین و جهان، امروزه بیشتر اندیشمندان اسلامی ترجیح می‌دهند که کلمه یوم را به جای روز به عنوان دوره یا عصر تفسیر کنند. قرآن ذکر می‌کند که الله آسمان‌ها و زمین را آفرید و تمامی آفریدگانی را که راه می‌روند، می‌خزند، پرواز می‌کنند از آب بوجود آورد.[۶] بر اساس قرآن خدا انسان را از گل آفرید.[۱۰] نخستین انسان آدم نام داشت و در بهشت زندگی می‌کرد. خدا نام تمام موجودات را به او می‌آموزد و فرمان می‌دهد تا تمامی فرشتگان به او سجده کنند. به جز ابلیس که از سجده کردن امتناع می‌ورزد سایر فرشتگان فرمان بردار بودند.[۱۱] خدا به آدم و همسرش دستور می‌دهد که در باغ بهشت به جز از میوه درخت ممنوعه می‌توانند از سایر میوه‌ها و غذاها استفاده کنند.[۱۲] ابلیس آنها را به نافرمانی از خدا فرامی‌خواند و آنها میوه درخت ممنوعه را می‌خوردند[۱۳] و متوجه عورت خویش می‌گردند.[۱۴] وقتی خدا از نافرمانی آنها آگاه می‌شود، آنها را از باغ بهشت اخراج کرده و به زمین می‌فرستد.[۱۵] ازآیات یادشده پیداست که آفرینش انسان مربوط به دوره ششم است كه به اعتقاد دانشمندان انسان‌های اولیه نسلشان منقرض شده و عصرخلقت ادم مربوط بزمانی حدود ۱۰٬۰۰۰ سال قبل است. قرآن در ۳۰ آیه از خلقت انسان سخن گفته است. دراین آیات دربرخی انسان راازخاك و یا گل پخته و در بعضی ازگل خشكیده. گاهی نیز از منی واب لجن ونطفه می‌داند و خلقت انسان بعنوان بهترین مخلوق خداعنوان شدهاست. انسان شاهكارخلقت خدااست و خدا[۱۶] بخاطرآفرینش انسان بخود تبریك گفته است: فتبارك الله احسن الخالقین . درحدیثی قدسی درخطاب به پیامبر گفته است لولاك لماخلقت الافلاك یعنی ای پیامبر اگر تو نمی‌بودی جهان را نمی‌آفریدم. پیامبر بعنوان انسان نمونه وارزش والایش علت خلقت جهان میگردد. بهرحال ازمجموع ۳۰ ایه قرآن اینگونه بدست می‌اید كه انسان از خاك یا گل خشكیده یاازلجن ویاازعصاره گل آفریده شده و بصورت نطفه دردرون منی وازطریق صلب پدربرحم مادرمنتقل گردیده ودر انجا پس ازگذراندن زمانی ابتدا به علق و سپس مضغه رفته و بعد دارای استخوان و نهایت گوشت می‌شود و بصورت جنین آماده ورود به دنیا می‌گردد.[۱۷]

آفرینش انسان از خاک [۱۸]

خلقت انسان از گل [۱۹]

آفرینش انسان ازصلصال[۲۰]

خلقت انسان ازنطفه [۲۱]

مراحل گوناگون آفرینش ادمی ازاغاز تا بدنیاامدن [۲۲]

منابع[ویرایش]

  1. Leeming 2010, p. 126.
  2. Bandstra 2008, p. 39.
  3. Walton 2003, p. 158.
  4. Davidson 1973, p. 31.
  5. Turner 2009, p. 20.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ قرآن سوره ۲۱ آیه ۳۰
  7. قرآن سوره ۴۱ آیه ۱۱
  8. قرآن سوره ۱۱ آیه ۷
  9. قرآن سوره ۴۱ آیه ۱۲-۹
  10. قرآن سوره ۶ آیه ۲ و سوره ۱۵ آیه ۲۶
  11. قرآن سوره ۲ آیه ۳۴ و سوره ۱۸ آیه ۵۰
  12. قرآن سوره ۲ آیه ۳۵
  13. قرآن سوره ۷ آیه ۲۷ و سوره ۲۰ آیه ۱۲۰
  14. قرآن سوره ۲۰ آیه ۱۲۱
  15. قرآن سوره ۷ آیه ۲۵-۲۴
  16. ایه14مومنون
  17. تفسیر نمونه ازمکارم شیرازی
  18. 35كهف وآیات69مومن-12فاطر-16روم-5حج-و35كهف
  19. 6سجده وآیات71ص-11صافات-14مومنون-12انعام-63اسرا-12اعراف و76ص
  20. 13الرحمن وآیات دیگرمانند26و28و38حجر
  21. 2دهر-46نجم-69مومن-77یس-5حج-12فاطر-14مومنون-35كهف-19عبس
  22. آیات14مومنون و5حج