ضدافسردگی‌های سه حلقه‌ای

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ساختار شیمیایی آمی‌تریپتلین از ضدافسردگیهای سه حلقه‌ای

ضدافسردگی‌های سه حلقه ای گروهی از داروها هستند که کاربرد اصلی آنها در اختلال افسردگی است. این داروها که در دهه ۵۰ میلادی کشف شدند، در اواخر همان دهه به بازار عرضه شدند. تنها کاربرد تایید شده از طرف FDA برای این داروها درمان اختلال افسردگی ماژور است، به جز کلومیپرامین که در اختلال وسواسی جبری نیز کاربرد دارد.

کاربرد[ویرایش]

گرچه این داروها بیشتر در درمان اختلال افسردگی به کار می‌رفته‌اند اما در طی تحقیقات کاربردهای متنوع دیگری برای آنها یافته شده است، شامل:

عملکرد[ویرایش]

عمل اصلی داروهای این گروه در مغز مهار بازجذب سروتونین و نوراپینفرین با بلوک نمودن عمکرد انتقال دهنده های سروتونین و نوراپی نفرین است. لذا موجب افزایش سطح مغزی سروتونین و نوراپینفرین میشوند. این داروها اثر بسیار کمی بر روی انتقال دوپامین دارند. این داروها بر بسیاری از گیرنده های عصبی در مغز اثرات متفاوتی دارند.

جدول تمایل داروهای سه حلقه ای به اتصال با رسپتورهای مختلف نورونها

تركیب SERT NET DAT 5-HT1A 5-HT2A α1 α2 D2 H1 mACh
آمی تریپتیلین 20 35 3,250 320 24 26 815 1,230 1.03 13.8
Butriptyline 1,360 5,100 3,940 7,000 380 570 4,800  ? 1.1 35
کلومیپرامین 0.28 38 2,190 7,000 27 38 3,200 190 31 37
دسیپرامین 17.6 0.83 3,190 6,700 315 115 6,350 3,400 85 132
دوسولپین 8.6 46 5,310 2,300 258 470 2,400  ? 3.6 25
دوکسپین 68 29.5 12,100 283 26 24 1,185 1,380 0.21 52
ایمی‌پرامین 7 37 8,500 7,650 115 61 3,150 1,310 24 68
Iprindole 1,620 1,262 6,530 2,800 280 2,300 8,600  ? 130 2,100
Lofepramine 70 5.4 18,000 4,600 200 100 2,700 2,000 360 67
نورتریپتیلین 18 4.37 1,140 302 43 58 2,265 1,885 8.2 94
Protriptyline 19.6 1.41 2,100 3,800 70 130 6,600 2,300 25 25
تریمیپرامین 149 2,450 3,780 8,000 32 24 680 180 0.27 58

انتقال دهنده سروتونین: SERT؛ انتقال دهنده دوپامین: DAT؛ انتقال دهنده نوراپینفرین: NET؛ گیرنده نوع یک هیستامین: H۱؛ گیرنده آلفا آدرنرژیک: α؛ گیرنده موسکارینی استیل کولین: mACh

برخی ضد افسردگیهای سه حلقه‌ای[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Perry, Paul J. (2007). psychotropic drugs handbook. Lippincott Williams & Wilkins.