کلومیپرامین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
Clomipramine
کلومیپرامین
کلومیپرامین
نام آیوپاک 3-(3-chloro-10,11-dihydro-5H-dibenzo[b,f]azepin-5-yl)-N,N-dimethylpropan-1-amine
شمارهٔ CAS ۳۰۳-۴۹-۱
فرمول شیمیایی C19H23ClN2
گروه دارویی ضدافسردگیهای سه حلقه‌ای
PubChem ۲۸۰۱
جرم مولی (گرم بر مول) 314.9 g/mol
نیمه عمر ۲۴-۲۰ ساعت
متابولیسم کبدی
دفع کلیوی
زیست فراهمی ۵۰٪ خوراکی
راه استعمال خوراکی
اشکال دارویی کپسولهای ۲۵،۵۰،۷۵ میلی‌گرمی
مصرف در بارداری C

کلومیپرامین (به انگلیسی: Clomipramine)

رده درمانی: ضد افسردگی‌های سه حلقه ای

اشکال دارویی: قرص

موارد مصرف[ویرایش]

مکانیسم اثر[ویرایش]

کلومیپرامین از داروهای ضدافسردگی سه حلقه‌ای است که از طریق مهار برداشت مجدد سروتونین توسط غشاء پایانه سلول عصبی پیش‌سیناپسی، غلظت آن را در سیستم عصبی مرکزی افزایش می‌دهد. این دارو بر خلاف بقیه سه حلقه‌ای‌ها آنتاگونیست دوپامین است. این دارو در دهه ۶۰ میلادی توسط شرکت سویسی (نووارتیس) تولید و در سراسر جهان مصرف می‌شود.

فارماکوکینتیک[ویرایش]

اثر ضد وسواسی این دارو در هفته چهارم مصرف شروع و طی ۱۰-۱۸ هفته به حداکثر می‌رسد. این دارو لیپوفیل است و پس از تجویز خوراکی به خوبی و با فراهم زیستی ۶۰-۳۶٪ جذب می‌شود. غیر فعال شدن آن از راه دمتیلاسیون و سپس هیدروکسیلاسیون و کونژوگاسیون است. دفع دارو از طریق کلیه‌است. نیمه عمر دارو ۲۴-۲۰ ساعت است.

عوارض جانبی[ویرایش]

عوارض آن شبیه آمی‌تریپتیلین است. شامل خواب‌آلودگی، اثرات آنتی کولی‌نرژیک (خشکی‌دهان، تاری دید، یبوست)، تهوع، کم‌فشاری ارتواستاتیک، عرق‌ریزی و ترمور. در مقایسه با آمی‌تریپتیلین اختلال جنسی و تشنج در آن بیشتر است. تشنج در ۰٫۵٪ از افراد که ۲۵۰ میلی‌گرم یا کمتر مصرف کنند ممکن است ایجاد شود. در صورت مصرف بالای ۲۵۰ میلی‌گرم در روز احتمال تشنج به ۲ درصد می‌رسد. کلومیپرامین ممکن است عوارض مهمی به همراه داشته باشد. در صورت شدت یا ازمان هر یک از علایم زیر با پزشک خود مشورت کنید: خواب آلودگی، سردرد، بی قراری، اشکال در حافظه یا تمرکز، تاری دید، احساس سبکی سر، تعریق، تهوع، استفراغ، خشکی دهان، ناراحتی معده، اسهال، یبوست، تغییر در اشتها یا وزن و مشکلات جنسی. اما در صورت بروز هر یک از علایم یا نشانه‌های زیر، بلافاصله به پزشک خود مراجعه کنید: ضعف یا خستگی شدید، افسردگی، تشنج، لرزش، اشکال در تنفس، زردی پوست یا چشم‌ها، تب، بثورات پوستی، خشکی عضلانی غیرمعمول، طپش قلب یا ضربان نامنظم قلب و مشکلات ادراری

تداخلات دارویی[ویرایش]

مصرف در کسانی که تا ۱۴ روز قبل MAOI مصرف کرده‌اند منع شده‌است. همچنین در بیماریهای قلبی مصرف باید با احتیاط انجام شود. مصرف همزمان کلومیپرامین با داروهای ضدافسردگی، مخدرها، آرام بخش-خواب آورها، الکل و آنتی هیستامین‌ها می‌تواند موجب اثرات خواب آوری این دارو شود. • استفاده از کلومیپرامین در کنار داروهای ضدآریتمی شانس بروز آریتمی‌های بطنی را افزایش می‌دهد. مصرف توام کلومیپرامین با فنلزین یا ترانیل سیپرومین ممکن است سبب افت فشار خون و افزایش ضربان قلب گردد. • کلومیپرامین با اثرات داروهای فشارخون و صرع تداخل می‌نماید.

مقدار مصرف[ویرایش]

درمان با این دارو در بالغین ۲۵ میلی‌گرم در روز شروع شده و می‌تواند تا ۲۵۰ میلی‌گرم در روز افزایش داده شود.

منابع[ویرایش]

  • Anderson , Knoben, Troutman. Handbook of Clinical Drug Data, 2001,10th ed. McGraw-Hill.
  • ویکی‌پدیای انگلیسی