ایزوفلوران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ایزوفلوران
ایزوفلوران
ایزوفلوران
نام آیوپاک ۲-chloro-۲-(difluoromethoxy)-۱٬۱٬۱-trifluoro-ethane
OR
۱-chloro-۲٬۲٬۲-trifluoroethyl difluoromethyl ether
شمارهٔ CAS ۲۶۶۷۵-۴۶-۷
فرمول شیمیایی C3H2ClF5O
گروه دارویی بیهوش کننده عمومی
طبقه بندی درمانی شیمیایی تشریحی بیهوش کننده استنشاقی
جرم مولی (گرم بر مول) ۱۸۴٫۵ گرم در مول
مکانیسم اثر احتمالاً از طریق دخالت در اعمال فیزیولوژیک غشای سلولهای عصبی مغزی
عوارض جانبی خواب آلودگی، بیقراری، تشنج، دیس ریتمی، تاکیکاردی، بی اشتهایی، اسپاسم نایژه‌ای
موارد مصرف القاء و نگهداری بیهوشی عمومی
راه استعمال استنشاقی
اشکال دارویی اینهالر ۱۰۰ سی سی
مصرف در بارداری گروه B

ایزوفلوران (به انگلیسی: Isoflurane)

نام تجارتی : Forane

رده درمانی: بیهوش کنندهٔ عمومی استنشاقی

رده فارماکولوژیک: بیهوش کننده عمومی

اشکال دارویی: اینهالر (For Inhalation) یا بطری ۱۰۰ سی سی (bottles)

مکانیسم اثر[ویرایش]

مکانیسم اثر بیهوش کنندهٔ ایزوفلوران به خوبی مشخص نیست. امّا احتمالاً این دارو از طریق دخالت در اعمال فیزیولوژیک غشاء سلولهای عصبی مغز، اثرات خود را اعمال می‌کند.این مکانیزم در مورد هالوتان ذکر شده‌است.

  • نکته از فارماکولوژی کاتزونگ : بیهوشی تحت تأثیر عوامل تعیین کنندهٔ سرعت القای آن(مثل: حلالیت دارو، فشار نسبی گاز استنشاقی، سرعت ونتیلاسیون، و میزان جریان خون ریوی) آغاز، و با توزیع مجدد دارو، از مغز به خون، و برداشت دارو توسط ریهها، خاتمه پیدا می‌کند. هرچند که داروهای بیهوشی مثل هالوتان و متوکسی فلوران به میزان قابل توجهی توسط آنزیم‌های کبدی متابولیزه می‌شوند، ولی سرعت این متابولیسم اثری بر سرعت بازگشت از بیهوشی ندارد.

موارد مصرف[ویرایش]

  • القاء و نگهداری بیهوشی عمومی

طریقه مصرف[ویرایش]

  • جهت القاء و نگهداری بیهوشی عمومی:

دربالغین : به منظور القاء(Induction) بیهوشی عمومی، دارو با غلظت ۱/۵ تا ۳ درصد و به صورت استنشاقی تجویز می‌شود. دوز نگهدارنده غلظت‌های بین ۱ تا ۳/۵ درصد(برخی منابع: ۱ تا ۲/۵ درصد)، به صورت استنشاقی می‌باشد.

موارد منع مصرف[ویرایش]

موارد احتیاط[ویرایش]

در موارد ذیل باید ایزوفلوران را، با احتیاط تجویز کرد:

تداخلات دارویی[ویرایش]

عوارض جانبی[ویرایش]

نکته از فارماکولوژی کاتزونگ: ایزوفلوران می‌تواند باعث وازودیلاتاسیون محیطی شود.

نکته دیگر: عارضهٔ لرزش یکی از عوارض جانبی ایزوفلوران می‌باشد که در صورت تداوم یا مزاحمت نیاز به توجه پزشکی دارد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • راهنمای کاربرد داروهای ژنریک ایران، دکتر رامین خدّام، چاپ هفتم، ۱۳۸۸، صفحه:۵۱۳
  • داروهای ژنریک ایران و دسته بندی داروها، دکتر مصطفی صابر، چاپ هفتم، صفحه:۸۵
  • فرهنگ جیبی داروهای ژنریک، دکترحجت اکبر زاده پاشا، چاپ نخست، صفحه: ۱۱۴
  • فارماکولوژی کاتزونگ ترور، فصل ۲۴، داروهای مورد استفاده در بیهوشی عمومی (مکانیسم اثر و برخی نکات)
  • مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، بازدید در ۱۲ مهٔ ۲۰۱۰ (تکمیل اطلاعات جدول)