فنیلآلانین
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| فنیلآلانین | |
|---|---|
|
Phenylalanine |
|
| نامهای دیگر | 2-Amino-3-phenylpropanoic acid |
| شناساگرها | |
| CAS | 150-30-1 (DL) |
| پابکم | 994 |
| کماسپایدر | 5910 |
| UNII | 8P946UF12S |
| دراگبانک | DB00120 |
| KEGG | D00021 |
| ChEBI | CHEBI:58095 |
| ChEMBL | CHEMBL301523 |
| Jmol-3D images | Image 1 |
|
|
|
|
| خصوصیات | |
| فرمول مولکولی | C9H11NO2 |
| جرم مولی | ۱۶۵٫۱۹ g mol−1 |
| اسیدی (pKa) | 1.83 (carboxyl), 9.13 (amino)[۱] |
| تمامی دادهها مربوط به شرایط استاندارد(در °C۲۵ و kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد. |
|
| Infobox references | |
| شناسهها | |
|---|---|
| مخفف سهحرفی | Phe |
| مخفف تکحرفی | F |
| نام آیوپاک | ۲-آمینو-۳-فنیلپروپانوییک اسید |
| ویژگیها | |
| فرمول شیمیایی | C9H11NO2 |
فنیلآلانین یکی از بیست اسید آمینهی اصلی یاختههای زنده است.
مسیرهای سوخت و ساز [ویرایش]
در انسان نقص متابولیسمی فنیل الانین، منجر به بیماری فنیل کتونوریا می شود. به علت وجود حلقه اروماتیک نور را جذب می کند
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ Dawson, R.M.C., et al., Data for Biochemical Research, Oxford, Clarendon Press, 1959.
| این یک نوشتار خُرد زیستشناسی مولکولی است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |