باربیتورات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اسید باربیتوریک پایه ساختاری همه باربیتورات‌ها

باربیتورات (به انگلیسی: Barbiturates)

رده درمانی: باربیتوراتها

اشکال دارویی: قرص، شربت و آمپول

باربیتورات نام عمومی همه داروهای دژم‌کننده(تضعیف کننده) و دپرسانت‌های سیستم عصبی مرکزی است. توان باربیتورات می‌تواند از میزان آرام‌بخش تا بی‌هوش‌کننده متغیر باشد. مصرف طولانی‌مدت باربیتورات می‌تواند وابستگی فیزیکی و روانی ایجاد کند.[۱] پایه ساختاری همه باربیتورات‌ها از اسید باربیتوریک است.[۲]

تاریخچه[ویرایش]

اسید باربیتوریک(پایه اصلی باربیتورات‌ها) در سال ۱۸۶۴ و توسط شیمی‌دان آلمانی آدولف بایر از ترکیب اوره غلیظ شده و یک استر مشتق شده‌از سرکه سیب به دست آمد. لازم به یادآوری است که تا سال ۱۹۵۰ هنوز وابستگی فیزیکی و پریشانی رفتاری در درمان با باربیتورات کشف نشده بود.[۳]

کاربرد درمانی[ویرایش]

اسید باربیتوریک خود اثری بر سیستم اعصاب مرکزی ندارد و این مشتقات با نام باربیتورات هستند که اثر آرام‌بخشی دارند و تاکنون حدود ۲۵۰۰ نوع مشتقات آن کشف شده و آن‌ها را با توجه به سرعت تاثیر، طبقه‌بندی می‌کنند. معمولاً باربیتورات با اثر بسیارسریع را به عنوان مواد بی‌هوشی و با اثر متوسط، به‌عنوان آرام‌بخش گروه‌بندی می‌کنند. امروزه به‌عنوان داروی خواب‌آور از باربیتورات به علت خطر ناشی از مصرف بیش‌ازحد و خطر خودکشی، استفاده نمی‌شود و جایگزین آن بنزودیازپین‌ها هستند که خطر اوردوز در آن کمتر است اگرچه این نوع دارو هم ایجاد وابستگی می‌کند.[۴] در پایان این گروه‌بندی، باربیتورات با اثر آهسته قرار می‌گیرد که مهمترین نمونه از آن فنوباربیتال با نیمه عمر حدود ۹۲ ساعت است. این دسته (باربیتورات با اثر فوق آهسته) امروزه تنها کاربرد ضد تشنج دارد و به علت طولانی بودن نیمه عمر دارویی و در نتیجه از بین رفتن هوشیاری برای ساعاتی طولانی در شبانه‌روز به عنوان خواب‌آور قابل استفاده نیست.[۵]

امروزه در برخی کشورها برای مجازات اعدام از باربیتورات به‌جای روش‌های خشن و غیر انسانی استفاده می‌شود.[۶][۷]

مکانیسم اثر[ویرایش]

این دارو باکاهش تحریک‌پذیری در نورون عمل می‌کند. باربیتورات‌ها با اتصال به گیرنده GABAA و افزایش فعالیت گابا بر گیرنده‌های گابا موجب تسهیل ورود یون کلر می‌شوند. باربیتوراتها بر گیرنده AMPA نیز اثر مهاری دارند. تأثیرات موقت باربیتورات شبیه اثر موقت الکل است. مقدار کمی از آن موجب آرامش و مقدار بیشتر موجب مسمومیت و خواب آلودگی می‌شود و در مسمومیت با دوز بالا تعادل از بین رفته و لکنت زبان ایجاد می‌شود، سرگیجه و آشفتگی گفتار نیز بدنبال دارد و در حالت اوردوز باعث از دست دادن هشیاری، کما و مرگ ناشی از توقف تنفس می‌شود. استفاده از باربیتورات‌ها فرد را در معرض خطر افزایش مقدار مصرف و نیز عفونت‌های تنفسی قرار می‌دهد زیرا این دارو رفلکس سرفه را متوقف می‌کند.

منابع[ویرایش]

  1. "DIGNITAS". Retrieved 2011. 
  2. MedLinePlus: Barbiturates 19 dic 2011
  3. Galanter, Marc; Kleber, Herbert D.. The American Psychiatric Publishing Textbook of Substance Abuse Treatment. US: American Psychiatric Publishing Inc. p. 217. ISBN 978-1585622764. 
  4. Whitlock FA (June 14, 1975). "Suicide in Brisbane, 1956 to 1973: the drug-death epidemic". Med J Aust 1 (24): 737–43. PMID 239307. 
  5. Sneader, Walter (2005-06-23). Drug Discovery. John Wiley and Sons. pp. 369. ISBN 0-471-89979-8. Retrieved 2006-09-06. 
  6. Lethal Injection's
  7. Euthanasics Barbiturate