لاموتریژین

لاموتریژین

سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
6-(2,3-dichlorophenyl)-1,2,4-triazine-3,5-diamine
داده‌های بالینی
نام تجاری	Lamictal
AHFS/Drugs.com	monograph
مدلاین پلاس	a695007
رده بارداری.	C(US)
وضعیت حقوقی	POM (UK) ℞-only (US)
Routes	Oral
داده‌های فارماکوکینتیکی
فراهمی زیستی	98%
پیوند پروتئینی	55%
Metabolism	Hepatic (mostly UGT1A4-mediated)
نیمه‌عمر	24–34 hours (healthy adults)
دفع	Renal
شناسه
شماره سی‌ای‌اس	84057-84-1 Y
ATC code	N03AX09
پاب‌کم	CID 3878
IUPHAR ligand	2622
بانک‌دارو	DB00555
کم‌اسپایدر	3741 Y
UNII	U3H27498KS Y
KEGG	D00354 Y
ChEBI	CHEBI:6367 N
ChEMBL	CHEMBL741 Y
داده‌های شیمی
فرمول	C9H7Cl2N5
وزن مولکولی	256.091 g/mol
SMILES	eMolecules & PubChem
InChI InChI=1S/C9H7Cl2N5/c10-5-3-1-2-4(6(5)11)7-8(12)14-9(13)16-15-7/h1-3H,(H4,12,13,14,16) Y Key:PYZRQGJRPPTADH-UHFFFAOYSA-N Y
N(what is this?)  (verify)

لاموتریژین (تلفظ: /ləˈmɪktəl/) یک داروی ضدتشنج است که برای درمان صرع و اختلال دوقطبی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ساختار شیمایی لاموتریژین متفاوت از سایر داروهای ضدتشنج است و فرمول شیمیایی آن C۹ H۷ Cl۲ N۵ است. نسبت به آنها عوارض جانبی محدودی دارد. مکانیسم عمل آن نیز مشخص نیست، هرچند احتمال داده می‌شود که تأثیر آن از طریق مهار کانال سدیم باشد.

مصارف و استفاده درمانی

اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا‏ در سال ۱۹۹۴ لاموتریژین را برای درمان صرع و در سال ۲۰۰۳ برای درمان اختلال دو قطبی (افسردگی-شیدایی) مؤثر تشخیص داد، به جز این دو مورد، لاموتریژین برای درمان میگرن و انواع دردهای عصبی نیز مورد استفاده است.