فلوکستین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فلوکستین
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
(RS)-N-methyl-3-phenyl-3-[4-(trifluoromethyl)phenoxy]propan-1-amine
داده‌های بالینی
نام تجاری Prozac, among others
AHFS/Drugs.com fluoxetine-hydrochloride
مدلاین پلاس a689006
Licence data US FDA:link
رده بارداری C(AU) C(US)
وضعیت حقوقی Prescription Only (S4) (AU) -only (CA) POM (UK) -only (US)
تجویز Oral
داده‌های فارماکوکینتیکی
فراهمی زیستی 72% (peak at 6–8 hours)
پیوند پروتئینی 94.5%
متابولیسم Hepatic (mostly CYP2D6-mediated)
نیمه‌عمر 1–3 days (acute)
4–6 days (chronic)
دفع Renal (80%), fecal (15%)
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 54910-89-3 YesY  YesY
ATC code N06AB03
پاب‌کم CID 3386
IUPHAR ligand 203
بانک‌دارو DB00472
کم‌اسپایدر 3269 YesY
UNII 01K63SUP8D YesY
KEGG D00326 N
ChEBI CHEBI:5118 YesY
ChEMBL CHEMBL41 YesY
داده‌های شیمی
فرمول C17H18F3NO 
وزن مولکولی 309.33 g·mol−1
SMILES eMolecules & PubChem
Physical data
دمای ذوب 179–182 °C (354–360 °F)
نقطه جوش 395 °C (743 °F)
محلول در آب 14 mg/mL (20 °C)
 N(what is this?)  (verify)

فلوکستین (Fluoxetine) یک داروی ضد افسردگی از گروه مهارکننده‌های بازجذب سروتونین است که استفاده از آن برای درمان افسردگی، اختلال وسواسی اجباری، اختلال هراس و پراشتهایی عصبی پذیرفته شده‌است.

فلوکستین در سال ۱۹۸۶ در شرکت الی لیلی ساخته شد و اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا در ۱۹۸۷ سودمندی آن را برای درمان افسردگی تأیید کرد[۱]. برخلاف باور رایج فلوکستین اولین داروی اس‌اس‌آرآی نیست و پیش از آن زیملدین و ایندالپین و فلووکسامین ساخته شده بودند که دو تای اولی به دلیل عوارض نامطلوب‌شان به سرعت از بازار خارج شدند.

علی‌رغم ورود داروهای جدیدتر این گروه فلوکستین همچنان یک داروی پرطرفدار است و در سال ۲۰۰۷ در بیش از ۲۲ میلیون نسخه برای آن در ایالات متحده تجویز شده است[۲]. مدت حق انحصاری تولید فلوکستین در سال ۲۰۰۱ پایان یافته و هم اکنون شرکت‌های مختلف داروسازی به تولید آن می‌پردازند.

داده‌های فارماکولوژیک[ویرایش]

  • نیمه عمر دارو = ۱ تا4 روز (تک دوز) -- ۴ تا ۶ روز (در مصرف طولانی)
ساختار ملکولی فلوکستین

پانویس[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ فلوکستین موجود است.