انزال زودرس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

انزال زودرس یکی از مسایلی است که هم برای مرد و هم برای زن می‌تواند مشکل سازبوده وآنها رااز رسیدن به احساس لذت جنسی محروم سازد. چه بسیارند مردانی که به دلیل انزال زودرس همواره در برابر شریک جنسی خود احساس شرم می‌کنند و به همین دلیل ارتباط جنسی آنها به جای لذت بخش بودن، ناراحت‌کننده‌است. هنگامی که مرد قبل از انکه ارضا شود دچار انزال شده و از او منی خارج شود، گویند که مرد دچار انزال زودرس است. گاهی انزال زودرس طبیعی بوده و بر اثر پرهیز طولانی از مسایل جنسی به وجود می اید. انزال زودرس دائمی، مشکلی جدی بوده و به عدم رضایت هسر و ناتوانی منجر می‌شود. اگر هر دو طرف در طلب بهبودی باشند درمان موفقیت امیز است باید به فرد مذکر اجازه داد که اطمینان رسیدن به تحریک جنسی طولانی جنسی را داشته باشد و به طرف مونث هم باید یاد داد که خیلی زود و به اسانی تحت تاثیر قرار گیرد.[۱]

مدت زمان[ویرایش]

بطور طبیعی مدت زمان لازم برای اینکه یک مرد به ارگاسم برسد بین۳ تا ۱۰دقیقه (بسته به سن و شرایط جسمی فرد) متغیر و بطور متوسط ۵ دقیقه برای مردان جوان است. هر چند بیشتر آقایان تمایل دارند مدت زمان بیشتری تا رسیدن به ارگاسم داشته باشند ولی زمان ارگاسم اصلاً مهم نبوده و کیفیت ارگاسم بویژه همزمانی ارگاسم طرفین از اهمیت برخوردار است.

راهکار[ویرایش]

اگر دو طرف بطور همزمان به ارگاسم برسند حتی اگر مدت کمی نزدیکی کرده باشند در آن صورت سکس موفقی داشته‌اند. اکثر مردان به موضوع معاشقه (fore play) قبل از انجام عمل نزدیکی بی توجه بوده لذا شریک جنسی آنها بعد از خودشان به ارگاسم می‌رسد و همین موضوع در تماس‌های بعدی باعث تنش شده و انزال زودرس را تشدید می‌کند.

راهکار دارویی[ویرایش]

داروهای متعددی بر بهبود عملکرد انزال اثر می‌گذارند؛ از جمله گروه داروهای ضد افسردگی مانند سیتالوپرام و سرترالین که از مهم‌ترین عوارض آنها می‌توان به تاخیر در انزال اشاره کرد. این داروها باید سه ساعت پیش از نزدیکی مصرف شود، انزال را تا یک ساعت به تاخیر می‌اندازند و در در اکثر موارد رضایت بخش بوده‌اند. همچنین مقدار ۱٪ میلی گرم رزرپین (سرپازیل) در شب تجویز می‌گردد. گفته می‌شود که این دارو رفلکس انزال را به تاخیر می‌اندازد و داروهای آرام بخش مثل دو میلی گرم دیازپام (والیوم) از طریق کاهش سطح پاسخ هیجانی و جنسی عمل می‌کند. اگر سیستم عصبی سالم باشد، داروها در درمان این حالت ضروری نیستند. هر دارویی با اثر روان گردانی یا تداخل اثر با سیستم خودکار، ممکن است موجب نا توانی جنسی شود. عدم موفقیت در انزال خالص با مصرف تیوریدازین (ملریل) و گوانتیدین (ایملین) و به خصوص با ایندورامین که یک داروی بلوک کنندهٔ گیرنده‌های الفاادرنرژیک می‌باشد همراه است.[۲]

روش فشار دادن به طریق ماسترز و جانسون[ویرایش]

اگر طرف مونث الت را به مدت چند ثانیه فشار دهد از نعوظ ان کمی کاسته می‌شود و موقتأ تحریک برای انزال از بین می‌رود. این کار را می‌توان چندین بار انجام داد که موجب امتداد یافتن و طولانی شدن فاز هیجانی شده و طرف مذکر را به انزال طبیعی یا دیررس عادت می‌دهد.[۳]

عوامل[ویرایش]

مهمترین عامل ایجاد و تشدید انزال زودرس در مردان اضطراب است. از دیگر عوامل می‌توان به اختلال نعوظ، افسردگی، توقعات غیر منطقی جنسی از خود، مشکلات احساسی و ارتباطی با همسر اشاره کرد.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. پاسخ به مسائل ناگفته‌های جنسی و زناشویی انتشارات منشا دانش 1382 فصل 3 صفحه 49 (دکتر دیوید برلیندر ، دکتر ایساک روبین، دکتر مری کالدرون، دکتر ماکسین دیویس) تالیف و ترجمه محمدرضا دژکام
  2. پاسخ به مسائل ناگفته‌های جنسی و زناشویی انتشارات منشا دانش 1382 فصل 3 صفحه 51 (دکتر دیوید برلیندر ، دکتر ایساک روبین، دکتر مری کالدرون، دکتر ماکسین دیویس) تالیف و ترجمه محمدرضا دژکام
  3. مجله پزشکی پزشک انلاین (دکتر سهیلا طاهری) www.pezeshkonline.ir
  4. «همه چیز درباره انزال زودرس». راستینه.