ایمی‌پرامین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ایمی‌پرامین
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
3-(10,11-dihydro-5H-dibenzo[b,f]azepin-5-yl)-N,N-dimethylpropan-1-amine
داده‌های بالینی
نام تجاری Tofranil
AHFS/Drugs.com monograph
مدلاین پلاس a682389
رده بارداری. D(US)
Known risk of damage to fetus.
وضعیت حقوقی Prescription only
Routes Oral
داده‌های فارماکوکینتیکی
فراهمی زیستی  ?
Metabolism کبد
Main active metabolite desipramine
نیمه‌عمر 11-25 hours
دفع گرده (کالبدشناسی)
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 50-49-7 YesY
ATC code N06AA02
پاب‌کم CID 3696
IUPHAR ligand 357
بانک‌دارو DB00458
کم‌اسپایدر 3568 YesY
UNII OGG85SX4E4 YesY
KEGG D08070 YesY
ChEBI CHEBI:47499 YesY
ChEMBL CHEMBL11 YesY
داده‌های شیمی
فرمول C19H24N2 
وزن مولکولی 280.407 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 YesY(what is this?)  (verify)

ایمیپرامین یکی از داروهای ضد افسردگی سه‌حلقه‌ای است که برای درمان برخی دیگر از اختلالات روحی همچون اختلال هراس، فوبی اجتماعی، دردهای عصبی و همچنین در مقدار کم برای کنترل شب ادراری (شب‌میزی) در کودکان بزرگتر از ۶ سال به‌کار می‌رود.

این دارو در دو شکل قرص و آمپول موجود است. اما تزریق عضلانی دارو به ندرت مورد استفاده‌است.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

در سال ۱۹۵۵ رولند کان روانپزشک سوئیسی که از ابتدای دهه ۱۹۵۰ برای به دست آوردن دارویی مؤثر بر بهبود روحیه تلاش می‌کرد، متوجه شد ترکیب G 22355 که در سال ۱۹۵۱ در ایالات متحده توسط هافلیگر و اشنایدر ساخته شده بود، تأثیر مثبتی بر بیماران افسرده با عقب‌ماندگی ذهنی دارد[۲]. کان این دارو را «تیمولپتیک» (thymoleptic) به مفهوم نگهدارنده هیجانات - در برابر داروهای موسوم به «نورولپتیک» (neuroleptics)- به مفهوم نگهدارنده اعصاب نامید.

عوارض جانبی[ویرایش]

مهمترین ناراحتی‌هایی که مصرف‌کنندگان ایمیپرامین ابراز می‌کنند آثار آنتی کولینرژیک (مانند خشکی دهان، تاری دید، کاهش ضربان قلب، یبوست و تأخیر در دفع ادرار است. خواب آلودگی و گیجی نیز از مسائل برخی از بیماران است. البته به مرور نسبت به این آثار تحمل ایجاد می‌شود. همچنین در مورد بیماران بالای ۴۰ سال پیش از تجویز دارو انجام الکتروکاردیوگرام برای ارزیابی کار قلب توصیه می‌شود[۳].

پانویس[ویرایش]

  1. رامین خدام، راهنمای جیبی کاربرد داروهای ژنریک ایران، چ پنجم ۱۳۷۵. ص ۲۱۸
  2. Roland Kuhn, The Treatment of Depressive States with G 22355 (Imipramine Hydrochloride). American Journal of Psychiatry (1958)
  3. هارولد کاپلان و بنیامین سادوک، چکیده روانپزشکی بالینی، نصرت‌الله پورافکاری، چ سوم پائیز ۱۳۷۷، تهران: آزاده، ص ۱۱۸ ISBN 964-90053-2-3