نشست بروکسل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

در تاریخ ۱۰ خرداد ۸۵ وزیر خارجه ایالات متحده اعلام کرد «به منظور تأکید بر پایبندیمان به راه حلی دیپلماتیک و ارتقای چشم‌اندازهای موفقیت، به محض اینکه ایران به طور کامل و قابل تأیید، فعالیت‌های غنی‌سازی و بازفرآوریش را به حال تعلیق درآورد، آمریکا به میز مذاکره خواهد آمد» شش روز بعد خاویر سولانا بسته‌ای موسوم به بسته ۶ ژوئن را از جانب گروه تازه شکل گرفته ۵+۱ در تهران به ایران تقدیم کرد و این زمینه‌ای شد برای نشست ۱۵ و ۲۰ تیر ۸۵ در بروکسل بین هیئت ایران به ریاست علی لاریجانی و نمایندگان شش کشور به ریاست خاویر سولانا از آنجایی که ایران تن به تعلیق و پذیرش بی قید و شرط بسته مذکور نداد مذاکرات به شکست انجامید و زمینه برای صدور نخستین قطعنامه شورای امنیت ضد ایران فراهم گردید

متن کامل بسته ۶ ژوئن[ویرایش]

ـ جامعه بین‌الملل حق انکارناپذیر ایران را برای داشتن انرژی اتمی صلح‌آمیز در چارچوب بند چهارم پیمان منع تولید و تکثیر اتمی تأیید می‌کند.

ـ فعالانه از برنامه اتمی غیرنظامی ایران از جمله ساخت رآکتورهای آب سبک در ایران از طریق طرح‌های مشترک حمایت می‌کند.

ـ با تعلیق بحث دربارهٔ پرونده ایران در شورای امنیت در صورت ازسرگیری مذاکرات موافقت می‌کند. ایران باید،

ـ به مسائل مهم و همه نگرانی‌های بین‌المللی از طریق همکاری کامل با آژانس پاسخ گوید.

ـ همه فعالیت‌های مرتبط با غنی‌سازی را معلق کند و در طول مذاکرات اجرای پروتکل الحاقی را از سر بگیرد.

ـ بر اساس بخشی از مذاکرات برای دستیابی به توافقی بلندمدت، پیشنهاد مذاکرات برای دادن تعهدات قانونی در مورد سوخت، مبتنی بر اصول زیر است:

  • مشارکت به عنوان یک طرف در مرکز چرخه سوخت بین‌المللی در روسیه که همه گاز UF6 تولیدشده در ایران را غنی خواهد کرد
  • تأسیس یک مخزن سوخت برای ایجاد یک انبار مواد سوختی تا پنج سال آینده که مختص ایران است با حضور و نظارت آژانس.
  • تأیید آژانس مبنی بر اینکه همه مسائل مهم و دیگر نگرانی‌ها دربارهٔ برنامه اتمی ایران رفع شده است و آژانس در موقعیتی است که اعلام کند هیچ فعالیت یا ماده اتمی اعلام نشده‌ای وجود ندارد. این پیشنهادها همچنین مرتبط هستند با:
  • حمایت از نشست منطقه‌ای بین دولتی با هدف ایجاد توافق امنیتی منطقه‌ای و رابطه همکاری در زمینه مسائل امنیت منطقه‌ای مهم شامل تضمین تمامیت ارضی و حاکمیت سیاسی
  • حمایت از طرح ایجاد یک منطقه عاری از تسلیحات کشتار جمعی و ابزارهای تحویل آنها در خاورمیانه
  • حمایت از یکپارچگی کامل ساختار بین‌المللی از جمله سازمان تجارت جهانی و ایجاد چارچوبی برای ایجاد سرمایه‌گذاری مستقیم در ایران و ایجاد رابطه بازرگانی با ایران.
  • همکاری هوانیروز غیرنظامی و رفع موانع تولیدکنندگان هواپیماهای غیرنظامی برای صادرات این هواپیماها به ایران
  • ایجاد یک رابطه استراتژیک بلندمدت در زمینه انرژی بین ایران و اروپا رئوس پیشنهادها تدابیر ممکن، در صورت عدم همکاری ایران به شرح زیر است:

۱ـ تدابیری علیه برنامه موشکی و اتمی ایران، تحریم صادرات کالا و فناوری مرتبط با این برنامه‌ها،

ـ توقیف دارایی و ممنوعیت معاملات مالی سازمان‌ها یا افراد مرتبط با این برنامه‌ها

ـ ممنوعیت سفر / صدور ویزا برای افراد مرتبط با این برنامه‌ها

ـ تعلیق همکاری فنی با آژانس، ممنوعیت سرمایه‌گذاری برای تشکل‌های مرتبط با این صنایع

ـ ممنوعیت ایرانی‌ها از تحصیل در خارج در زمینه اصول مرتبط با برنامه موشکی و اتمی

۲ـ تدابیر سیاسی و اقتصادی

ـ کاهش / توقیف قراردادهای دوجانبه

ـ ممنوعیت صدور ویزا/سفر برای برخی مقام‌ها و شخصیت‌های خاص

ـ توقیف دارایی‌های افراد و سازمان‌های مرتبط یا نزدیک به رژیم

ـ تحریم تسلیحاتی ایران

ـ تحریم صادرات محصولات خاص (مثل نفت پالایش‌شده / تولیدات گاز) به ایران

ـ قطع حمایت از عضویت ایران در سازمان تجارت جهانی

ـ ممنوعیت سرمایه‌گذاری / همکاری برخی بخش‌های خاص در ایران

ـ توقیف کلی دارایی نهادهای مالی ایران ـ کاهش در حمایت دولتی از اعتبار بازرگانی و صادراتی و بیمه در ایران[۱]

پانویس[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]