اسب آبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اسب آبی
اسب آبی معمولی
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پستانداران
Superorder: آب‌بازان[۱]
راسته: جفت‌سمان[۲]
تیره: اسب آبیان[۳]
سرده: اسب آبی
کارل لینه،[۴] ۱۷۵۸
گونه: H. amphibius
نام علمی
Hippopotamus amphibius
.L، ۱۷۵۸[۵]
زیستگاه اسبهای آبی در آفریقا مناطق قرمز مناطقی که در گذشته زیست می‌کردند و مناطق سبز در در دوران اخیر.

اسب آبی یک جانور پستاندار گیاه‌خوار ساکن آفریقا می‌باشد. فقط دو گونه اسب آبی وجود دارد که در یک خانواده زیستی مستقل به نام Hippopotamidae قرار می‌گیرند. اسب آبی معمولی که بعد از فیل و کرگدن سومین پستانداز بزرگ خشکی‌زی است و اسب آبی کوتوله که جمعیت کمی دارد و فقط در غرب آفریقا زندگی می‌کند. آن‌ها حیواناتی نیمه آبزی هستند که در رودخانه‌ها و برکه‌ها زندگی می‌کنند. این حیوانات در طول روز با ماندن در آب رودخانه یا در گل و لای خود را خنک می‌کنند. این حیوانات بزرگ ۲٬۶ تا ۳ متر طول و ۱٬۶۶ متر ارتفاع دارند. وزن آنها در حدود ۲٬۲ تا ۲٬۸ تن است.

اسب‌های آبی از نظر ظاهری به پستانداران سم‌دار مثل گراز شباهت دارند اما نزدیکترین خویشاوند آن‌ها نهنگ‌ها و گرازهای دریایی هستند که ۵۵ میلیون سال پیش جد مشترکی داشتند. جد مشترک آن‌ها ۶۰ میلیون سال پیش از سم‌داران جفت‌سم جدا شده بود.

تولید مثل و زایمان هر دو در آب اتفاق می‌افتد. اسب‌های آبی یک محدوده‌ای از رودخانه را به خود اختصاص داده و مانع از ورود سایرین می‌شوند. آنها هنگام تاریک روشن هوا برای تغذیه و چریدن از آب بیرون می‌آیند. اسب‌های آبی در رودخانه و در کنار هم استراحت می‌کنند و چریدن عملی است که آنها به تنهایی انجام می‌دهند و دست جمعی به بیرون آب نمی‌آیند و آنها در واقع حیوانات خشکی زی نیستند.

اسب آبی از بدن درشت و بشکه‌مانندش و دهان و دندان بزرگش و بدن بی مو و پاهای کنده دار و بزرگ و کوتاهش قابل شناسایی است. از نظر اندازه ٬اندازه کرگدن سفید است و فقط فیلها از نظر وزنی با آنها برابری می‌کنند. با آنکه چاق و سنگین هستند و در ضمن پاهای کوتاهی نیز دارند اما به راحتی می‌توانند از یک انسان پیشی بگیرند. اسبهای آبی می‌توانند با سرعت ۴۸ کیلومتر در ساعت در مدت زمان کوتاهی از یک دونده المپیکی سبقت بگیرند. اسب آبی آفریقایی از حیوانات خطرناک و تهاجمی به حساب می‌آیند و در صورتی که انسان به ایشان نزدیک شود به انسان حمله می‌کنند و مرگ آورند. تخمین زده می‌شود که ۱۲۵ تا ۱۵۰ هزار اسب آبی در آفریقا زیست کنند و از این بین کشور زامبیا با جای دادن ۴۰ هزار راس از این حیوان و تانزانیا با ۲۰ تا ۳۰ هزار دارای بزرگترین جمعیت این حیوان هستند.

اسب آبی اغلب در حالتی که فقط چشم‌ها، گوش‌ها و سوراخ‌های بینی اش دیده می‌شود در آب دراز می‌کشد. یک گله اسب آبی عرض یک رودخانه را اشغال می‌کند. آنها با دندان‌های عاج مانند و درازشان زخم‌های خطرناک و بدی را در بدن یکدیگر ایجاد می‌کنند.[۶]

اسبهای آبی در رودخانه

معنی لغت:

واژه انگلیسی Hippopotamus به معنی اسب آبی، از دو واژه یونانی Hippos به معنی اسب و Potamus به معنی رودخانه ساخته شده است.

گونه‌های منقرض‌شده[ویرایش]

سه گونه اسب آبی در جزیره ماداگاسکار وجود داشت که آخرین آن‌ها حدود هزار سال پیش منقرض شد. اسب‌های آبی ماداگاسکار کوچکتر از اسب‌های آبی خاک اصلی آفریقا بودند. فسیل‌های اسب آبی شکار شده توسط انسان نشان می‌دهد که انسان عامل انقراض آن‌ها بوده یا در آن نقش داشته است. حتی ممکن است تعدادی از آن‌ها تا قرن بیستم هم در مناطق دورافتاده ماداگاسکار زنده مانده باشند. سال ۱۹۷۶ روستاییان حیوانی را مشاهده کردند که ممکن است اسب آبی ماداگاسکار باشد.

سه گونه اسب آبی هم در اروپا و جزیره بریتانیا زندگی می‌کردند که همگی قبل از پایان آخرین عصر یخبندان منقرض شدند. اجداد آن‌ها از مسیر جزیره‌های مدیترانه وارد اروپا شده بودند. چند گونه اسب آبی کوتوله هم در دوره پلیستوسن در جزایر کرت، سیسیل، مالت و قبرس شکل گرفته بود که ممکن است عامل انقراض اسب‌های آبی قبرس هم ورود انسان باشد.


پانویس[ویرایش]

  1. Cetartiodactyla
  2. Artiodactyla
  3. Hippopotamidae
  4. Linnaeus
  5. ITIS on Hippopotamus amphibius”. Integrated Taxonomic Information System ed.  Retrieved on 2007-07-29.
  6. استیو پارکر و مارتین والترز. دائرةالمعارف شگفتی‌ها: پستانداران، جانوران، آبزیان و پرندگان. ترجمهٔ صدیقه ابراهیمی فخار و مهرزاده مینانژاد. جلد اول. چاپ سوم. تهران: پنجره، 1384. صفحه 30. 

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Hippopotamuses»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۹ اوت ۲۰۰۸).