پلیستوسن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دور پلیستوسن در سیبری. در این نگاره، ماموت‌های پشمین و شیرهای غارنشین در حال شکار گوزن، تارپان و کرگدن پشمین هستند.

پلیستوسن (Pleistocene) یکی از دورهای زمین‌شناسی است که از ۱٫۸ میلیون سال پیش تا ۱۰ هزار سال پیش را پوشش می‌دهد.

انقراض گروه بزرگی از پستانداران و شمار زیادی از گونه‌های پرندگان از اواخر دور پلیستوسن (حدود ۱۰۰۰۰ سال پیش) آغاز شد و تا دور هولوسین ادامه یافت که شاید دلیل آن پایان عصر یخبندان بوده‌است. ماموت، ماستودون، ببر خنجردندان، تنبل زمینی، شیاردندان Glyptodon، گوزن ایرلندی و خرس غارنشین از جمله حیوانات منقرض شده در اواخر پلیستوسن بودند.

نخستین انسان تکامل یافته (هوموساپینس)، در پلیستوسن پدید آمد.[۱]

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ پلیستوسن موجود است.

Turner, C. (ed.), ۱۹۹۶. The early Middle Pleistocene in Europe. Balkema (Rotterdam/Brookfield), ۳۲۹ pp. ISBN 90-5410-600-X

  1. Wall, J.D. and Przeworski, M. (2000) "When did the human population start increasing?" Genetics 155: pp. 1865–1874