پلیستوسن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
کواترنری
سامانه ردیف اشکوب عصر
  (به میلیون سال)
کواترنری هولوسن ۰–۰٫۰۱۱۷
پلیستوسن تارانشین ۰٫۰۱۱۷–۰٫۱۲۶
آیونین ۰٫۱۲۶–۰٫۷۸۱
کالابرین ۰٫۷۸۱–۱٫۸۰۶
گلاسین ۱٫۸۰۶–۲٫۵۸۸
نئوژن پلیوسن پیاسنزین → پیش از آن
دور پلیستوسن در سیبری. در این نگاره، ماموت‌های پشمین و شیرهای غارنشین در حال شکار گوزن، تارپان و کرگدن پشمین هستند.

پلیستوسن (Pleistocene) یکی از دورهای زمین‌شناسی است که از ۲٫۵ میلیون سال پیش تا ۱۰ هزار سال پیش را پوشش می‌دهد.

انقراض گروه بزرگی از پستانداران و شمار زیادی از گونه‌های پرندگان از اواخر دور پلیستوسن (حدود ۱۰۰۰۰ سال پیش) آغاز شد و تا دور هولوسین ادامه یافت که شاید دلیل آن پایان عصر یخبندان بوده‌است. ماموت، پستانک‌دندان، ببر خنجردندان، تنبل زمینی، شیاردندان Glyptodon، گوزن ایرلندی و خرس غارنشین از جمله حیوانات منقرض شده در اواخر پلیستوسن بودند.

در اوایل این دوره، استفاده از ابزارهای سنگی ساده در آفریقا در بین گونه انسان ماهر، گسترش یافت.[۱]

گونه انسان خردمند (هوموساپینس)، در اواخر پلیستوسن، در شرق آفریقا تکامل یافت.[۲]

منابع[ویرایش]

Turner, C. (ed.), 1996. The early Middle Pleistocene in Europe. Balkema (Rotterdam/Brookfield), 329 pp. ISBN 90-5410-600-X

  1. Evans، Laurence. «Homo habilis & Homo erectus, first stone tool users». www.ecotao.com. بازبینی‌شده در 2018-05-16. 
  2. Wall, J.D. and Przeworski, M. (2000) "When did the human population start increasing?" Genetics 155: pp. 1865–1874
کواترنری
پلیستوسن هولوسن
پیشین | میانه | پسین پیشاشمالگون | شمالگون |
اطلسی | زیرشمالگون | زیراطلسی