از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
- برای دیگر کاربردها اسفند (ابهامزدایی) را ببینید.
در تقویم رسمی ایران، اسفند دوازدهمین و آخرین ماه سال است. این ماه در سالهای عادی ۲۹ روز و در سالهای کبیسه ۳۰ روز دارد. این ماه از روز ۳۳۷م سال شروع میشود و در روز آخر سال (در سالهای عادی روز ۳۶۵م و در سالهای کبیسه روز ۳۶۶م) پایان مییابد.
[ویرایش] ریشهشناسی
نام این ماه از واژه فارسی اسفند یا سپندارمذ، از واژه پهلوی «سپندارمد» و اوستایی «سپَـنتَـهآرمَـئیتی»، گرفته شدهاست. [۱] و سپندارمذ نیز یکی از امشاسپندان در آیین زرتشتی است. خیام در رسالهای موسوم به نوروزنامه که جزو رسایل منسوب به اوست، دربارهٔ این نام مینویسد:[۱]
- «بدان جهت این ماه را اسفندارمذ نامیدهاند که اسفند به زبان پهلوی به معنی میوه است، یعنی اندر این ماه، شکوفههای میوهها و گیاهان به روییدن و آماده شدن برای رُستن آماده شوند و اندر این ماه، آفتاب، اندر برج حوت باشد.»
[ویرایش] جستارهای وابسته
- ↑ کلیات آثار پارسی حکیم عمر خیام. با تحقیق و اهتمام محمد عباسی. تهران، ۱۳۳۸ (صفحه ۲۰۹ - ۲۱۱).
