بروجرد
مختصات: شرقی۴۸°۴۸′ شمالی۳۳°۵۵′ / °۴۸٫۸شرقی °۳۳٫۹۲شمالی
| این مقاله هماکنون در دست ویرایش است. این برچسب برای جلوگیری از تعارض ویرایشی، اینجا گذاشته شدهاست. اگر این نوشته را پس از تاریخ ۳۰ می ۲۰۱۳ مشاهده میکنید و یا چند روز است که هیچ ویرایشی در این مقاله ندیدهاید، میتوانید برچسب را بردارید. در غیر این صورت، خواهشمندیم که شکیبایی پیشه کنید و تغییری در مقاله ندهید. همچنین میتوانید نام کسی که این برچسب را اینجا زده در تاریخچهٔ ویرایشهای این صفحه پیدا کنید و اگر مایل بودید با او تماس بگیرید. |
| بروجرد | |
|---|---|
| کشور | |
| شهرستان | بروجرد |
| بخش | مرکزی |
| نام(های) دیگر | وروگرد |
| نام(های) قدیمی | اُردکَرد (اشکانیان)، بَروگرد (ساسانیان) |
| سال شهرشدن | از دوره ساسانیان |
| مردم | |
| جمعیت | ۲۴۰،۶۵۴ نفر سال ۱۳۹۰ [۱] |
| تراکم جمعیت | ۶۵۵۸ نفر بر کیلومتر مربع |
| زبان گفتاری | گویش بروجردی (لری ثلاثی) ، فارسی [۲][۳][۴] |
| مذهب | شیعه[۵] |
| جغرافیای طبیعی | |
| مساحت | ۳۵ کیلومتر مربع |
| ارتفاع از سطح دریا | ۱۶۴۰ متر |
| آبوهوا | |
| میانگین دمای سالانه | ۱۴/۶ |
| میانگین بارش سالانه | ۵۰۰ میلیمتر |
| روزهای یخبندان سالانه | ۷۰ |
| اطلاعات شهری | |
| رهآورد | ورشو و کلوچه |
| پیششماره تلفنی | ۰۶۶۲ |
| وبگاه | شهرداری بروجرد |
| تابلوی خوشآمد به شهر | |
| به بروجرد شهر فرهیختگان خوش آمدید | |
|
روی نقشه ایران
شرقی۴۸°۳۰′ شمالی۳۳°۴۸′ / °۴۸٫۵۰شرقی °۳۳٫۸۰شمالی |
|
بُروجـِرد از شهرهای قدیمی در غرب ایران است. این شهر مرکز شهرستان بروجرد است و در شمال دشت حاصلخیز سیلاخور قرار گرفتهاست. قلل مرتفع گرّین از مجموعه رشته کوههای زاگرس مانند نواری شمال غربی تا جنوب شرقی آن را در بر گرفتهاند و سرابهای دائمی متعددی که از دامنه این کوهها جاری است در اقتصاد منطقه و توسعه شهر بروجرد نقش اساسی داشتهاند.
شهرهای ملایر و نهاوند در استان همدان، شازند در استان مرکزی و نیز خرمآباد و الشتر در استان لرستان در مجاورت بروجرد قرار دارند [۶]. از گذشتههای دور، این شهر دارای موقعیت ویژه ارتباطی بودهاست و همین مساله باعث زد و خورد و حوادث تاریخی متعدد در منطقه شدهاست. قرارگیری بر سر شاهراه تهران - خوزستان همچنان یکی از عوامل رونق اقتصادی منطقه به شمار میرود.
جمعیت شهر بروجرد بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۰ خورشیدی مرکز آمار ایران ۲۴۰،۶۵۴ نفر گزارش شدهاست. به این ترتیب، بروجرد از نظر میزان جمعیت، سی و سومین شهر بزرگ ایران به حساب میآید. علاوه بر رونق کشاورزی و دامپروری در منطقه، شهر بروجرد بطور سنتی یکی از قطبهای داد و ستد در منطقه غرب ایران به حساب میآید و بازار این شهر همچنان بزرگ و پر رونق است. [۷].
محتویات |
ریشهشناسی [ویرایش]
گرد و کرد در اسامی شهرهای ایرانی به معنای شهر، آبادی و ساخته و اثر هستند. اشکانیان و ساسانیان شهرها را بیشتر با پسوند گرد میساختهاند همانند سوسنگرد، بروگرد و دارابگرد. عدهای نام درست بروجرد را ویروگرد دانستهاند که به معنای شهر و ساخته ویرو شاهزاده اشکانی است. کوهی در غرب بروجرد با نام ولاش نیز یاد آور نام شاهان اشکانی است. اما معتبرترین نوشتهها، بروجرد را پیروزگرد دانستهاند که آن را به فیروز ساسانی منتسب میکند. سعید نفیسی بروجرد را از شهرهای ساسانیان و اصل آن را بروگرد و ساخته از «بر» + «گرد» دانستهاست که به معنای شهری است که گرد است و بر و میوه فراوان دارد. یزدگرد سوم پادشاه ساسانی پس از شکست از اعراب به منطقه بروجرد گریخت و سپاهیانش در آن محل بر + او + گرد آمدند و به این ترتیب نام این محل بَروگرد شد. در کتابهای تاریخی از بروجرد با نامهای گوناگون نام برده شدهاست مانند بَروجرد، فلوجرد، اردکرد، یزدگرد، ولوگرد. روحبخشان در کتاب «جغرافیای تاریخی بروجرد» بیش از سی مورد از صورتهای مختلف نام این شهر را به تفصیل ذکر نمودهاست.[۸] امروزه بروجرد در گویش بروجردی وُوری یرد vūriyerd و در لری خرمآبادی وُروگرد vorūgerd نامیده میشود. بروگرد borūgerd نام روستایی آن و نیز نام به کار رفته در نوشتههای پارسی سره و بروجرد borūjerd نام رسمی این شهر است.
لقبها [ویرایش]
در منابع مختلف گاه به شهر بروجرد لقبهایی منتسب شده است. از جمله آنها شهر سبز حضرت سلیمان است که توسط ظل السلطان داده شد.[۹] به دلیل اینکه شجاع الدین لر مدتی در این شهر سکونت داشت لقب شهر شجاعان را به آن دادند.[۱۰] همچنین زادگاه فرزانگان از لقبهای دیگر این شهر است. اما لقبی که بیشتر منابع بر آن تصریح دارند دارالسروربه معنای سرای شادمانی است که محمد تقی خان حکیم صفای شهر در فصل بهار را علت آن دانسته است.[۱۱] همچنین لقب دیگری با نام دارالشوکه در پشت سکههای ضرب بروجرد در دوره قاجار دیده شده است.[۱۲]
پیشینه تاریخی [ویرایش]
پیش از اسلام [ویرایش]
شواهد و اشارات تاریخی حاکی است که بروجرد از شهرهای قبل از اسلام بوده و دلایل زبانشناسی نیز واژه بروجرد را با ترکیب دو جزء برو + گرد موجودیت این شهر را به پیش از اسلام میرساند زیرا که گرد در زبانهای قدیمی ایران به معنای شهر میباشد.[۱۳]. بروجرد از شهرهای باستانی ایران است که برخی ساخت آن را به منوچهر از سلسله پیشدادیان نسبت میدهند اما شواهد کافی در مورد شهر بودن آن تنهااز دوران ساسانیان موجود است که بر اساس کتابهای تاریخی، بروجرد یکی از پایگاههای نظامی ایران به هنگام حمله اعراب و جنگ نهاوند بودهاست. در گذشته بروجرد از شهرهای آباد و مهم بوده و گاه فرمانداری جداگانه و گاه مرکز استان لرستان و خوزستان بودهاست.[۱۴]مینورسکی نام اصلی این شهر را ویروگرد و آن را منتسب به ویرو شاهزاده دوره اشکانی می داند [۱۵]. در منطقه سیلاخور در دوره مادها و بعدها در دوره هخامنشیان قلعه های نظامی و ارتباطاتی متعددی وجود داشته است و یکی از آنها هم قلعه بروجرد بوده است که با فاصله اندکی از قلعه های مشهور دیگر مانند قلعه رومیان قرار داشته است [۱۶]. ناحیه بروجرد و نهاوند در پایان دوره ساسانیان به دلیل حمله اعراب به ایران اهمیت نظامی و دفاعی ویژه ای داشتند و محل استقرار سپاهیان ایران بوده اند.
گروهی از کاسیها در هزاره سوم پیش از میلاد در مناطق کوهستانی لرستان مستقر شدند [۱۷][۱۸][۱۹]. بروجرد به عنوان ناحیه واسط لرستان و همدان، ناحیه مرزی بین دو تمدن کاسی و ماد بوده است اما با قدرت گرفتن بیشتر مادها، بروجرد منطقه ای از سرزمین مادها به حساب می آمده است. بروجرد و مناطق پیرامون آن از دوره مادها به این سو، به خاطر مراتع فراوان، پرورشگاه و مراکز تولید و چرای اسب بوده اند و از این جهت نیز برای حکومت ها اهمیت داشته اند [۱۶] [۲۰].
اشکانیان در غرب ایران در ناحیه کرمانشاه، همدان و بروجرد شهرهایی ساختند و از میان قلعه های نظامی متعدد منطقه سیلاخور، قلعه بروجرد را مورد توجه ویژه قرار دادند و آن را به شهر تبدیل کردند. دلایل متعددی مبنی بر شکل گیری شهر بروجرد در دوره اشکانیان وجود دارد که می تواند از جنبه های زبانشناسی، قرائن تاریخی و نیز آثار باستانی منطقه به دست آید. در واقع، نخستین دوره رونق گیری بروجرد به عنوان یک شهر را باید در دوره اشکانیان جستجو کرد و پیش از آن، بروجرد بیشتر در قالب یک قلعه با اهمیت نظامی و ارتباطی بر سر راه هگمتانه مورد نظر بوده است. اشکانیان از پسوند کرد به معنی ساخته و گرد برای نامگذاری شهرها استفاده می کردند و به همین ترتیب نام این شهر را به افتخار ویرو شاهزاده اشکانی، ویروگرد نهادند [۲۱]. اُردکرد یکی از نام های تاریخی ثبت شده بروجرد است [۲۲] و این احتمال وجود دارد که اشکانیان نام اولیه شهر بروجرد را به افتخار اُرد اول یا ارد دوم پادشاهان اشکانی، اردکرد نهاده باشند.
در تقسیمات باستانی ایران، بروجرد و نهاوند دو نقطه شهری ماه نهاوند از توابع پهله از سرزمین ماد بودند [۲۳]. پهله یا پهلو نام سرزمینی وسیع در غرب ایران بودهاست که بیشتر شهرها و نواحی زاگرس فعلی را فرا میگرفته است.[۲۴] ایالت پهله در زمان ساسانیان به این نام نهاده شده و پهلوی، به مردم، زبان و خط مربوط به پهله اشاره میکند.[۲۵]. ماه نهاوند بخشی از سرزمین بزرگ پهله در غرب و مرکز ایران بوده است که بعدها به ماه بصره نیز شهرت یافته است. ابن الندیم از قول عبداﷲ بن المقفع آورده است که ماه نهاوند یکی از پنج ناحیه پهله (فهله) است (یادداشت های دهخدا [۲۶]). بروجرد و نهاوند دو قصبه یا نقطه شهری ماه نهاوند بوده اند [۱۶] [۲۷]. رضا قلیخان هدایت در فرهنگ انجمن آرای ناصری نام اصلی شهر بروجرد را فیروزگرد دانسته و در توضیح آن نوشته است «شهریست از بناهای خسرو پرویز که اکنون به بروجرد شهرت دارد» [۲۸]. پیروزگرد به معنای شهر فیروز از نام های ثبت شده بروجرد است که این شهر را منسوب به فیروز پادشاه ساسانی می کند.
پس از اسلام [ویرایش]
در تقسیمات باستانی ایران، بروجرد به همراه نهاوند بخشی از دو نقطه شهری ماه نهاوند از توابع پهله از سرزمین ماد بوده است.[۲۹] حموله وزیر حکومت محلی آل ابی دلف از حکمرانان عرب خلفای عباسی که بین سالهای ۲۱۰ تا ۲۵۸ هجری قمری در کرج ابی دلف ناحیهای بین اراک و بروجرد امروزی (شهر آستانه از توابع شهرستان شازند) ساکن شده بودند، به بازسازی بروجرد پرداخت و در آن منبری برپا کرد. [۳۰]
شهر بروجرد در طول دوره حاکمیت اتابکان لر، معمولا به عنوان بخشی از عراق عجم شناخته میشده است. اما در در قرن هشتم هجری، تحت تسلط و نفوذ اتابکان لر کوچک قرار گرفته و در همین دوران از بروجرد به عنوان یکی از شهرهای لر کوچک نام برده شده است. در سال ۷۹۰ هجری، عزالدین بن شجاعالدین محمود از حاکمان لر کوچک در قلعه رومیان بروجرد مستقر بوده است. [۳۱] [۳۲]
در سال ۷۹۰ هجری، امیر تیمور گورکانی که پیشتر بروجرد و خرمآباد را به تصرف درآورده بود، عزالدین بن شجاع الدین محمود از حاکمان لر کوچک را که در قلعه رومیان بروجرد قرار داشت، به سوی سمرقند روانه کرد [۳۳] [۳۴] تیمور در سال ۸۰۵ هجری و در زمان حرکت به سوی گرجستان، به امیرزاده رستم از فرماندهان خود دستور داد تا به بروجرد برود و قلعه رومیان را بازسازی کند. [۳۵] [۳۶]
از قرن دهم و همزمان با دوره صفویه در بیشتر زمانها[چه زمانهایی؟] ولایت بروجرد به صورت مستقل اداره میشده است و شامل بروجرد و جاپلق بوده است. این ترتیب تا دوره پهلوی اول ادامه داشت. در اواخر قرن دهم و اوایل قرن یازدهم هجری و همزمان با حکومت صفویان، لشکریان عثمانی (رومی) به مناطق غربی ایران حمله های متعددی کردند و بخش هایی از این مناطق را به اشغال خود درآوردند و ایرانیان را در حوالی بروجرد شکست دادند. در سال ۹۹۷ هجری، سپاه ایران به فرماندهی قورخمس خان شاملو در حوالی بروجرد از قشون عثمانی شکست خورد. [۳۷]
بر اساس قانون تقسیمات کشوری مصوب ۱۶ آبان ۱۳۱۶ شهر بروجرد در کنار شهرهایی مانند ملایر و خرمآباد بخشی از استان غرب به شمار میآمد اما پس از تغییر قانون در تاریخ ۳ بهمن ۱۳۱۶ تعداد استانهای ایران از شش استان به ده استان تغییر یافت و بروجرد در کنار شهرهایی مانند خرمآباد، اهواز، دزفول و آبادان در استان ششم قرار گرفت.[۳۸]
حمله به دو مدرسه در بروجرد [ویرایش]
در حدود ساعت ۱۳ روز ۲۰ دی ۱۳۶۵، هواپیماهای جنگنده عراقی دو مدرسه را در بروجرد بمباران کردند. بمباران درست در هنگامی رخ داد که دانشآموزان نوبت بعدازظهر این دو مدرسه در سر صفهایشان ایستاده بودند. تعداد کشتهشدگان این دو مدرسه، در مجموع ۶۰ تن بود. این دو مدرسه پسرانه، یکی دبستان شهید فیاضبخش و دیگری مدرسهٔ راهنمایی امام حسن مجتبی (ع) بودند که در مجاورت یکدیگر قرار داشتند و در منطقهٔ ابراهیمآباد در شمال بروجرد واقع بودند.
جغرافیا [ویرایش]
وضعیت طبیعی [ویرایش]
بروجرد در ارتفاع ۱۶۲۰ متری از سطح دریا و در ۳۳/۹ درجه شمالی و ۴۸/۸ درجه شرقی واقع میباشد. بلندترین نقطه شهرستان بروجرد قله ولاش با ارتفاع ۳۶۲۳ متر در غرب شهر بروجرد و پست ترین ناحیه در دشت سیلاخور با ارتفاع تقریبی ۱۵۰۰ متر قرار دارد.[۳۹] شهر بروجرد بر کوهپایههای زاگرس و در دشت سیلاخور قرار گرفته و از سه جهت شرق، شمال و غرب به کوه ختم میشود. کوه گرین ۳۶۲۳ با متر در غرب بروجرد و کوه میش پرور ۳۵۰۰ با متر در جنوب غربی بروجرد قرار دارد. تنها در جهت جنوب و جنوب شرقی است که دشت وسیع سیلاخور قرار گرفتهاست. این شهر و مناطق پیرامون آن به دلیل قرار گیری بر روی گسل سراسری زاگرس، زلزله خیز هستند.
تقسیمات کشوری [ویرایش]
| خنداب | ملایر | نهاوند | ||
| اراک | الشتر | |||
| شازند | دورود | خرم آباد |
کو ها [ویرایش]
رودها [ویرایش]
اقلیم [ویرایش]
بروجرد دارای آب و هوای سرد کوهستانی با زمستانهای پر برف و سرد و تابستانهای معتدل است. تعداد روزهای یخبندان در برخی از نقاط این ناحیه به بیش از ۷۰ روز میرسد. بیشترین درجه حرارت در تابستانها ۳۸ درجه و کمترین آن در زمستان ۱۸ درجه زیر صفر برآورد شدهاست. میزان باران سالیانه شهرستان بروجرد حدود ۵۰۰ میلیمتر است که بیشتر در فصل بهار انجام میگیرد و میانگین دمای سالانه ۱۴/۶ است. در زمستان بارشها بیشتر به صورت برف است.[۴۰] به اعتقاد بسیاری از کارشناسان آب و هوای شهرستان بروجرد، اقلیم این شهرستان و طول و عرض جغرافیایی آن هم عرض بسیاری از نقاط کشورهای اروپایی است.[۴۱] وجود آب و هوای مطلوب از دیرباز بهار در بروجرد مورد ستایش مردم واقع میشد. موید این مطلب شاه بیت معروف قاآنی است که در باب بهار بروجرد سرودهاست:[۴۲]
الگو:ب گر چه سپاهان بهشت روی زمین است
|
میانگین دما و بارش برای بروجرد
منبع: [۳]
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
زمین شناسی [ویرایش]
زمینلرزه [ویرایش]
بروجرد از نقاط زلزله خیز کشور است [۴۳]. منطقه بروجرد و نواحی اطراف آن روی کمربند چین خورده زاگرس که نواحی جنوب و جنوب غرب کشور را شامل میشود قرار دارد. در سده سیزدهم هجری قمری زمینلرزه ای با بزرگای ۴/ ۷ ریشتر دشت سیلاخور در جنوب شهرستان بروجرد را لرزاند که دست کم ۸۰۰۰ نفر کشته برجا گذاشت. این زلزله، یکی از بزرگترین زمین لرزههای ثبت شده ایران است [۴۴]. همچنین زمین لرزه فروردین ۱۳۸۵ باقدرت ۶٫۱ ریشتر از جمله زمین لرزههای بزرگ این منطقه بودهاست [۴۵]. این حادثه که با دو پیشلرزه و بیش از یکصد و پنجاه پسلرزه همراه بود، مخربترین زمین لرزه این سال در این کشور بود و باعث کشته شدن ۶۳ نفر و زخمی شدن بیش از ۱٬۴۵۰ نفر از مردم شهرستان های بروجرد و دورود شد [۴۶].
مردمشناسی [ویرایش]
جمعیت [ویرایش]
شهر بروجرد در سال ۱۳۸۵ جمعیتی برابر با ۲۲۹٬۵۴۱ نفر داشتهاست. از این میزان، ۱۱۴٫۸۸۴ نفر مرد و بقیه زن بودهاند که تعداد مردان و زنان تقریباً مساوی است. تعداد خانوارهای این شهر در همین سال ۵۹٫۴۳۱ خانواده بودهاست.[۴۷]. جمعیت این شهر در سالهای ۱۳۶۵، ۱۳۷۰ و ۱۳۷۵ به ترتیب ۱۸۶، ۲۰۱ و ۲۱۷هزار نفر بودهاست [۴۸].
زبان و گویش [ویرایش]
گویش بروجردی یکی از گویشهای گروه لرستانی زبان لری است که مردم بروجرد و نواحی اطراف آن با آن گفتگو میکنند. این گویش با اندکی تفاوت لهجه در میان مردم شهرستانهای تویسرکان و نهاوند نیز رواج دارد. لغتنامه دهخدا زبان ساکنان شهرستان بروجرد را فارسی لری دانسته و دانشنامه جهان اسلام نیز گویش مردم بروجرد را لری با گویش بروجردی عنوان کرده است.[۴۹][۲]
دین و مذهب [ویرایش]
اکثر مردم شهر بروجرد شیعه دوازده امامی هستند. همچنین عده کمی ارمنی و یهودی در این شهر سکونت داشتهاند.[۵۰] جمعیت کلیمیهای شهر بروجرد در سال ۱۳۷۵، ۵۳ نفر بود. قبلا جمعیت یهودیان بروجرد بیشتر از این بوده و در یکی از محلات بروجرد دارای یک مدرسه و یک کنیسه و یک راسته بازار بودند.[۵۱]
مشاهیر [ویرایش]
بروجرد به سبب فرهیختگانی که در خود پرورش داده به نام دیار فرزانگان شهرت پیدا کرده است.[۵۲]. از جمله مشاهیر بروجرد می توان به موارد زیر اشاره کرد:
- همچنین ببینید: رده: اهالی بروجرد
- آیت الله العظمی بروجردی:از مراجع تقلید بزرگ شیعه در ایران و جهان در سده چهاردهم هجری قمری[۵۳].
- مهرداد اوستا(محمدرضا رحمانی):نویسنده و شاعر معاصر ادبیات فارسی[۵۴]
- عبدالحسین زرینکوب:ادیب، تاریخنگار و منتقد ادبی برجسته در ایران معاصر[۵۵]
- سید جعفر شهیدی:رئیس موسسه لغتنامه دهخدا و مرکز بینالمللی آموزش زبان فارسی، استاد تمام دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران و از پژوهشگران برجسته زبان و ادبیات فارسی، فقه و تاریخ اسلام.[۵۶]
- علامه بحرالعلوم:از علمای دینی و فقیهان شیعه در قرن دوازدهم و سیزدهم هجری[۵۷]
- جعفر خرسندی: شاعر و موسیقیدان معاصر
- محمد بروجردی(شهید بروجردی):از فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شرکت کننده در جنگ ایران و عراق
- صامت بروجردی:از شاعران مذهبی و مدیحه سرایان قرن سیزدهم و چهاردهم ایران
- لوریس چکناواریان: آهنگ ساز و رهبر ارکستر ایرانی
از قرن سوم هجری نام تعدادی از محدثین و راویان با عنوان بروجردی و بعدها با عنوان رازانی (منسوب به محله رازان در شهر بروجرد) به چشم می خورد. از میان اینان می توان به خطیب بروجردی از واعظان دوره خلفای عباسی (متوفی ۳۸۶ در بغداد)، برادران ابونصر حامد و ابوالمجد صالح رازانی (ق ششم)، ابوالفتح عبدالواحد متوفی ۵۴۶ قمری در بروجرد، شیخ محمدجعفراهل کمره بروجرد در دوره صفوی، شیذله فرزند عزیزبن جبلی بروجردی متوفی ۴۹۴ هجری و حسام الدین حروفی روحانی حروفیه اشاره کرد. در دوران صفویه عده ای از سادات طباطبایی اصفهان به بروجرد مهاجرت کردند و بعدها فقها و عالمان دینی زیادی از بازماندگان اینان در بروجرد متولد شدند به گونه ای که به مدت سه سده (قرن دوازده، سیزده و چهارده هجری)، بروجرد به یکی از قطب های تعلیمات اسلامی و شیعی تبدیل شد و عده زیادی از روحانیون از سایر نقاط ایران برای فراگیری علوم دینی ساکن بروجرد شدند. از روحانیان بروجرد طی سه قرن گذشته می توان به اینها اشاره کرد: اسدالله حجه الاسلام مجتهد متوفی ۱۲۷۱ هجری، اسماعیل فقیه الواعظ العارف قرن ۱۲ هجری، محمدرحیم فقیه و نویسنده و متولی آستان قدس رضوی،آیت الله سید محسن شریعتمداری متوفی پنجم بهمن ماه ۱۳۴۴ شمسی، مرتضی، سید فقیه و پدر علامه بحرالعلوم، نقی، ملا نویسنده عین البکاء در دوره زندیه.
فرهنگ [ویرایش]
آداب و رسوم [ویرایش]
مراسم سوگواری واقعه کربلا در بروجرد از تنوع و گستردگی زیادی برخوردار است. آئین سقاخانه که با عنوان قلیچ هم شناخته میشود یکی از شاخص ترین مراسم دهه اول محرم است که در آن برخی از خانوادههای بروجردی بخش عمدهای از خانه خود را با پارچه، چراغ و تصاویر مذهبی، سیاه پوش میکنند و شب هنگام با گشودن درب و روشن کردن چراغ و نصب پرچم بر سر در منزل، به پذیرایی از میهمانان عزادار میپردازند.[نیازمند منبع]
خَرّه گیری از دیگر مراسم عزاداری محرم است. صبح عاشورا در محل تجمع هر یک از دستههای عزادار، دیگهای مسی برای جوشاندن گِل و آماده سازی خَرّه تدارک دیده میشود. عزاداران قدری از خَرّه را به لباس، ریش، مو و گونه خود میمالند. دستههای عزادار از ابتدای صبح در کوچه و خیابانها روانه مجالس عزاداری میشوند و در هر مجلس سینه زنی میکنند. به نوشته کتاب «تذکره حسین حزین»، گل گیرندگان که به آنها خَرّه گیر گفته میشود به طور عمده پیرمردان و سالمندان بودهاند که در دستههای سینه زنی در جلوی هیات قرار میگرفتهاند و خره گیران بی ریاترین سینه زنان بودهاند. [۵۸]. چهل منبر، شبیه خوانی، تعزیه دو طفلان مسلم، کتل گیری، قمه زنی، سینه زنی، زنجیرزنی، روضه خوانی و شام غریبان از دیگر مراسم گذشته و حال عزاداری حسین بن علی در محرم و صفر در بروجرد به شمار میآیند.[نیازمند منبع]
بازی های بومی [ویرایش]
بازی های متعددی در شهر بروجرد و مناطق پیرامون آن رواج داشته است که تعدادی از آنها هنوز هم طرفدار دارند. در کنار متل ها و چیستان ها که عمدتا در فضای خانه و با حضور اعضای خانه اجرا می شده است بازی های میدانی و بیرون از خانه تنوع فراوانی داشته اند. در کتاب تذکره حزین از بازی های سنتی این شهر مانند کفشک بازی، بغچه بازی، تنور بازی، شاه شاهکی، دار دار کنی، فنجان بازی، آهسته برو آهسته بیا، لنگران، گولو بازی (تیله بازی)، گو گوسال (گاو و گوساله)، گوی بازی (جوز و گوی) و الچوب (اله چوب) نام برده شده است [۵۹] (ص. ۱۹۴-۲۰۰) [۶۰]. اله بازی، نجات، سه پر، دست به چاله و نیزدی زدی نیز از دیگر بازی های فیزیکی بروجرد هستند.
کتابخانهها [ویرایش]
قدیمی ترین کتابخانه عمومی استان لرستان، کتابخانه شهید باهنر است که در سال ۱۳۳۸ خورشیدی در شهر بروجرد ساخته شد. همچنین کتابخانههای شهید صارمی، علامه بحرالعلوم، علامه شهیدی، احسان شهیدی و حضرت ولیعصر نیز از دیگر کتابخانههای عمومی شهر میباشند.[۶۱][۶۲]
سینما [ویرایش]
در حال حاضر شهرستان بروجرد دارای یک سینما به نام «فلسطین» است. این سینما که در ۱۳۴۱ با عنوان گرین سیتی یا شهرسبز تاسیس شده دارای سالن بزرگی با ۱۰۷۷ صندلی است و مساحت آن ۱۲۲۹ متر مربع است [۶۳]. سینما داریوش نخستین سینمای استان لرستان بود که در سال ۱۳۳۸ در میدان پهلوی (شهدا) افتتاح شد و ۵۰۳ صندلی داشت [۶۴]. این سینما با عنوان «آزادی» تا سال ۱۳۸۵ فعالیت داشت اما در اثر زمین لرزه فروردین این سال، تخریب شد [۶۵] و در سالهای اخیر از فضای آن برای برگزاری نمایشگاههای کتاب استفاده شده است [۶۶] [۶۷].
رسانه [ویرایش]
رادیو [ویرایش]
بروجرد دارای یک ایستگاه رادیوی محلی است که با نام رادیو بروجرد شناخته میشود و روزانه ۶ ساعت برنامه به صورت زنده پخش میکند.[۶۸]
نشریه ها [ویرایش]
ساختار شهری [ویرایش]
معماری بناها [ویرایش]
ساختار شهری فعلی بروجرد به دو بخش تاریخی و مدرن قابل تفکیک است. تا اوایل دوره پهلوی، دور شهر بروجرد حصاری طولانی وجود داشته که خندقی نیز در اطراف آن وجود داشتهاست. بافت تاریخی این شهر وسعت زیادی دارد و بازار بزرگ، چندین مسجد و خانه تاریخی در این بخش وجود دارند. بافتهای جدیدتر شهر نیز خود به سه دسته متمایز میشوند: یک- مناطق غربی شهر شامل یادبود، تختی و بهار که در پنج دهه گذشته رشد یافته اند؛ دو- مناطق کمتر توسعه یافته ابراهیمآباد (بروجرد)|ابراهیم آباد]]، دشت لاله، محمودآباد، بهارستان و علی آباد که حاصل مهاجرت روستائیان و حاشیه نشینی هستند؛ و سه - شهرکهای شمال غربی شهر که در دو دهه گذشته ایجاد شدهاند.
کویها و محلهها [ویرایش]
محلههای قدیمی تر بروجرد با عنوان کوی شناخته میشوند مانند کویهای سعدی، رازان، سوزنی، یخچال، قُدغون و جعفری. برخی محلهها مانند صوفیان، دانگه، چال قلعه، باغ چال، کُلَه کله و میدان محمدحسن خان قدمت تاریخی دارند و آثار تاریخی قابل توجهی در آنها دیده میشود. گسترش شهر در دوره پهلوی و پس از انقلاب اسلامی منجر به ایجاد محلههای مهاجرنشین و فقیر مانند ابراهیم آباد، علی آباد، اسلام آباد، محمود آباد و دشت لاله در نیمه شرقی شهر و شهرکهای نور و امام در غرب شهر شد. مناطق مسکونی جدید بروجرد شامل شهرکهای متعددی است که در شمال غربی شهر ساخته شدهاند از جمله شهرکهای اندیشه، ایثار، زاگرس، زیبا، مخابرات و کمپینگ شهرداری [۶۹]. امروزه بیشتر مناطق بروجرد با نام خیابانهای مجاور شناخته میشوند مانند تختی، بهار، مدرس، شریعتی و شهدا.
مناطق شهرداری [ویرایش]
شهرداری بروجرد دارای دو منطقه شهری و یک ناحیه مستقل شهری است. مناطق یک و دو شهرداری به ترتیب نیمه غربی و نیمه شرقی شهر را شامل میشود. جهان آباد که در مجاورت میدان آیت الله بروجردی و در میسر جاده ۳۷ بر سر راه شهرهای اراک و خرمآباد قرار دارد از سال ۱۳۸۹ از یک روستا به ناحیه شهری ارتقا یافت و با عنوان «ناحیه منفصل شهری جهانآباد» به بروجرد الحاق شد [۷۰].
بافت تاریخی بروجرد [ویرایش]
بافت معماری قدیم بروجرد که آخرین بار در دوران قاجاریه ساماندهی شده بسیار زیبا بوده و نمونههایی از آن هنوز باقی است. هسته اولیه این شهر شامل چند کوی و محله بزرگ مانند بروا، صوفیان و دانگه بودهاست و بازارها، مسجدها و خانههای مجللی در آن وجود داشتهاست. بروجرد در طول تاریخ همواره محصور به حصاری بزرگ بودهاست که اطراف آن نیز خندقی قرار داشتهاست. آخرین بار قلعه بروجرد به دستور حسام السلطنه قاجار بازسازی شد.
معابر و تقاطعها [ویرایش]
ساختار خیابانهای بروجرد عمدتا به شکل بلوارهایی هستند که معمولا به میدانهای مختلف منتهی میشوند. مرکزی ترین بخش شهر، میدان رازان است که در بافت قدیمی شهر قرار دارد و در کنار مسجد سلطانی و بازار قرار گرفتهاست. خیابان شهدا حد فاصل این میدان تا میدان شهدا قرار دارد و در ادامه به بلوار تختی و میدان تختی میرسد. خیابانهای جعفری، صفا و شریعتی از خیابانهای اصلی بخش شرقی و قدیمی تر شهر هستند. میدان آیت الله بروجردی در تقاطع دو جاده اراک - تهران و خرم آباد-خوزستان به عنوان یکی از دو ورودی اصلی شهر شناخته میشود و از نظر مساحت یکی از میدانهای بزرگ ایران است.
مراکز درمانی [ویرایش]
فضای سبز شهری [ویرایش]
اقتصاد [ویرایش]
اقتصاد مردمان ناحیه بروجرد مبتنی بر داد و ستد منطقهای و فرامنطقهای، خرده فروشی، کشاورزی و دامپروری، خدمات اداری و دولتی و نیز تولید محصولات صنعتی و معدنی است. به دلیل موقعیت خاص جغرافیایی و قرارگیری بر سر راههای پر رفت و آمد و نیز مجاورت با مناطق مورد تردد ایلات لر، شهر بروجرد در سدههای گذشته از مراکز تجاری مهم منطقه به شمار میآمدهاست و بازار بزرگ این شهر، مال التجاره و کاروانسراهای متعددی داشتهاست. برای نمونه ابن جعفر در اوایل قرن چهارم هجری قمری در ذکر ماه بصره مشتمل بر بروجرد و نهاوند، میزان خراج این ناحیه را ۴٬۸۰۰٬۰۰۰ درهم ذکر کردهاست که نزدیک به سه برابر خراج همدان در همان زمان بوده است.[۷۱] صنایع قدیمی در بروجرد بسیار رونق داشتهاند به گونهای که هنوز هم برخی از مشاغل صنتعی قدیمی در بازار بروجرد به کار خود ادامه میدهند. همچنین بازار بروجرد مشتمل بر راسته بازارهای پر رونق و متعددی مانند جوراب بافها، مسگرها، چلنگرها، دباغها، چراغ سازها، قفل سازها و غیره بودهاست به گونهای که تا اواخر دوره پهلوی، بروجرد همراه با شهرهایی چون اصفهان، کاشان، دزفول و قزوین به طور سنتی، از مراکز صنعتی کشور به شمار میرفتهاست. برخی محصولات تولیدی بروجرد مانند پارچههای قلمکار، سماور و محصولات قلمزنی ورشو و حتی قفلهای سنتی تولید شده در بروجرد شهرت بین المللی یافتهاند.
صنعت [ویرایش]
پارچه و منسوجات، داروهای انسانی و حیوانی، خودرو، کاشی و سنگهای ساختمانی از مهمترین محصولات صنایع بروجرد به حساب میآیند. تعداد کارخانهها و کارگاههای بزرگ صنعتی این شهر بین ۴۵۰ تا ۵۰۰ واحد فعال تخمین زده میشود که طبق آمارها بین ۵۰ تا ۶۰ درصد از مجموع صنایع استان لرستان را شامل میشود. به همین دلیل بروجرد قطب اصلی صنعت در لرستان محسوب میشود.[۷۲] در سه دهه پس از انقلاب اسلامی، جمعا ۴۸۵ واحد صنعتی در بروجرد ایجاد شدهاست و بهای ترتیب، بروجرد از نظر میزان سرمایه گذاری در بخش صنعت و نیز از نظر تعداد واحدهای صنعتی فعال، در تمام این سالها رتبه نخست را در استان لرستان داشتهاست.[۷۳]
ترابری [ویرایش]
مسیرهای ارتباطی [ویرایش]
پایانه مسافربری [ویرایش]
شهر بروجرد دارای دو پایانه مسافربری در شرق و غرب است. کار ساخت پایانه مسافربری شرق بروجرد در سال ۱۳۷۱ توسط شهرداری آغاز گردید. در این پایانه به ۲۲ غرفه تجاری و ۸ غرفه داخل سالن برای شرکتهای مسافربری مجهز است و به مقاصد تهران،کرج،اصفهان،اهواز،آبادان،کرمانشاه،سنندج،خرم آباد،درود و... سرویس دهی میکند. همچنین پایانه غرب در جهت بهره برداری و توسعه در اختیار بخش خصوصی قرار گرفته است.[۷۴]
اتوبوسرانی [ویرایش]
سازمان اتوبوسرانی شهر بروجرددر سال ۱۳۷۰ و با به کارگیری ۱۳ دستگاه اتوبوس در ۳ خط آغاز به کار کرد. در حال حاضر تعداد ناوگان این سازمان ۱۳۲ اتوبوس است که به مردم شهر و شهرکها و روستاهای حومه سرویس دهی میکند. سازمان اتوبوسرانی شهر بروجرد از معدود سازمانهایی است که اقدام به حذف بلیت کاغذی و جایگزینی آن با بلیت الکترونیک نموده است.[۷۵]
تاکسیرانی [ویرایش]
مشکلات شهری [ویرایش]
ترافیک [ویرایش]
آموزش [ویرایش]
آموزش و پرورش [ویرایش]
پیشینه آموزش و پرورش به قرنها پیش و حضور علمای دینی در این شهر باز میگردد، اما تاریخ ساخت مدارس به سبک امروزی به سال ۱۳۱۷ هجری قمری است. اولین مدرسه شهر، امینه نام داشت. بر اساس شواهد این مدرسه، اولین مدرسهای بود که در لرستان و به سبک نوین و با روش دارالفنون ایجاد شد.[۷۶] در سال ۱۳۳۸ هجری قمری دومین مدرسه شهر بنام قوامیه و در سال ۱۳۰۰ خورشیدی مدرسه اتحادیه اعتضاد اقتتاح شد. اولین مدرسه دخترانه شهر بروجرد بنام مکتب البنات فاطمیه در سال ۱۳۰۳ خورشیدی و در کنار مدرسه جمالیه ساخته شد..[۷۷]
آموزش عالی [ویرایش]
سابقه آموزش عالی در بروجرد به دوره پهلوی بر میگردد. در سال ۱۳۲۳ خورشیدی دو دانشسرای مقدماتی دختران و پسران تاسیس شد، اما مدتی بعد منحل گردید.[۷۸] بعد از آن مرکز آموزش کشاورزی بروجرد در سال ۱۳۳۵ با عنوان دانشسرای کشاورزی بروجرد تاسیس شد و هدف آن تربیت دانش آموختگان برای ترویج کشاورزی در روستاهای منطقه بود.[۷۹]
نخستین واحد دانشگاهی بروجرد، شعبهای از دانشگاه آزاد اسلامی بود که در سال ۱۳۶۲ در این شهر تاسیس شد. این واحد اولین واحد دانشگاه آزاد اسلامی در میان استانهای لرستان، مرکزی،ایلام،همدانوکرمانشاه بود.[۸۰]
تلاش بروجردیها برای تاسیس دانشگاه دولتی تا بیش از دو دهه پس از آن به طول انجامید و سرانجام در سال ۱۳۸۵ با همکاری دانشگاه علامه طباطبایی شعبهای از این دانشگاه در بروجرد تاسیس شد و پس از زمان کوتاهی مستقل و با عنوان دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی آغاز به کار کرد.[۸۱]
واحد علوم و تحقیقات بروجرد نیز در سال ۱۳۸۹ به عنوان دومین واحد دانشگاه آزاد اسلامی در سال در بروجرد افتتاح شد.[۸۲]
در سالهای اخیر تلاشهایی برای تاسیس «دانشگاه علوم پزشکی بروجرد» نیز صورت گرفته است و طرح ایجاد دانشکده داروسازی بروجرد وابسته به دانشگاه علوم پزشکی لرستان از مصوبات سفرهای استانی هیات دولت بوده است.[۸۳] در حال حاضر، دانشگاهها و مراکز آموزش عالی بروجرد عبارتند از:
- دانشگاه آیتاللهالعظمی بروجردی[۸۴]
- دانشگاه آزاد اسلامی بروجرد
- دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات بروجرد
- دانشگاه پیام نور واحد بروجرد
- دانشکده پرستاری وابسته به دانشگاه علوم پزشکی لرستان
- مراکز وابسته به دانشگاه جامع علمی کاربردی شامل: مرکز علمی کاربردی شماره یک، مرکز علمی کاربردی شماره دو، جهاد کشاورزی (دانشسرای کشاورزی)، شهرداری بروجرد، زاگرس پوش، تولیدکنندگان صنعت و کشاورزی
- مرکز آموزش مهندس ارتش
- دانشگاه غیرانتفاعی علامه بحرالعلوم (دانشگاه هنر)[۸۵]
- آموزشکده فنی و حرفهای سما واحد بروجرد[۸۶]
- دانشکده فنی و حرفهای دختران بروجرد (تزکیه)[۸۷]
- دانشکده فنی و حرفهای پسران بروجرد (چرخکار)[۸۸]
- مرکز آموزش عالی غیرانتفاعی فنی و مهندسی آفرینش[۸۹]
- مرکز آموزش عالی غیرانتفاعی فنی و مهندسی یاسین[۹۰]
مراکز علوم دینی [ویرایش]
ورزش [ویرایش]
گردشگری [ویرایش]
آثار تاریخی [ویرایش]
در شمال شرقی بروجرد و بر فراز کوه یزدگرد از توابع بخش اشترینان، بقایای قلعه یزدگرد وجود دارد که از سنگ لاشه و بدون ملات بنا شده است و از شواهد و باور مردم منطقه چنین بر می آید که این قلعه به سرعت بنا شده و محل آماده سازی و تجدید قوا برای نبرد قادسیه در نزدیکی نهاوند که آخرین جنگ پیش از اسلام برای ایرانیان بوده است.
- مسجد جامع بروجرد
- مسجد سلطانی بروجرد (مسجد شاه)
- روستای ونایی
- گردشگاه چغا سرخه
- گردشگاه گل دشت
- امامزاده جعفر بروجرد
- آرامگاه شاه زواریون بروجرد
- مسجد قلعه
- تکیه موثقی
- پل قلعه حاتم
- قلعه رومیان بروجرد
- بازار بروجرد
- بوستان فدک
- بوستان سماور
- خانه تاریخی افتخار الاسلام
- خانه تاریخی بیرجندی
- تالاب بیشه دالان
- قلهها، بیشهها و دامنههای کوه گرین
- پارک بانوان بروجرد
- سرآب کرتول
جاذبه های طبیعی [ویرایش]
جاذبه های مذهبی [ویرایش]
صنایع دستی [ویرایش]
|
|
لحن این بخش از مقاله برای دانشنامهٔ ویکیپدیا نامناسب است. برای راهنمایی بیشتر صفحهٔ راهنمایی برای نوشتن مقالههای بهتر را ببینید. شاید در بحث همین صفحه توضیحی دراینباره نوشته شده باشد. |
صنایع دستی شهرستان بروجرد، قالیبافی و قالیچه بافی است و ورشوسازی آن معروف است. صنایع دستی به عنوان بخشی از میراث کهن و فرهنگی ملتها، نقش مهمی در معرفی تمدن و پیشینه تاریخی بروجرد دارد ورشو آلیازی است که سالها به دست هنرمندان بروجردی به هنری ایرانی آمیخته شده چشم حیرت جهانیان را نقش آفریده وچه سپاسی دست خستهٔ هنرمندان این صنعت را می فشارد دستانی که تمام تلاششان دمیدن روح هنر در تکه ورق آلیاژ است چیزی جزئ افتخار برای سرزمین هنر وفرهنگ ندارد وبازگوی آن است که مردان این دیار از هر ظرفیتی موقعیتی مییابند که پرچم پرافتخار خودکفایی را در کارنامه تاریخ خود به ثبت برسانند هنر ورشو که خود آمیخته از دو هنر مجزا ی قلم زنی و ورشو سازی است متاسفانه امروز با محدودیتهایی مواجه است که این هنر را به خوابی عمیق فرو خواهد برد ولی با این وجود هنرمندان بروجردی بیکار ننشسته و بزرگترین سماور زغالی دنیا را به دست توانمندشان نقش آفریدند[۹۱]
موزه ها [ویرایش]
مراکز اقامتی [ویرایش]
ره آوردها (سوغات بروجرد) [ویرایش]
غذاهای محلی [ویرایش]
شهرهای خواهر خوانده [ویرایش]
نگارخانه [ویرایش]
پانویس [ویرایش]
- ↑ «نتایج سرشماری سال ۱۳۹۰». معاونت برنامه ریزی استانداری خراسان جنوبی (به نقل از مرکز آمار ایران)، ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. بازبینیشده در ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۲.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ «بروجرد». لغتنامه دهخدا، ۱۸ نوامبر ۲۰۱۲. بازبینیشده در ۱۸ نوامبر ۲۰۱۲.
- ↑ نگاهی به گویشهای مردم لر-نشریه اینترنتی مردم لر
- ↑ Ethnologue:Northern Luri
- ↑ [۱]
- ↑ تاریخچه شهر شهرداری بروجرد
- ↑ لر نیوز
- ↑ zagrosonline
- ↑ ظل السلطان، مسعود میرزا بن ناصر. خاطرات ظل السلطان. ج. ۲. اساطیر، ۱۳۶۸. ۵۹۰.
- ↑ مقدس جعفری، محمد حسن. «پیشینه شهر و شهر نشینی در بروجرد». صدای زاگرس ۱، ش. ۱ (۱۳۸۱): ۴۱.
- ↑ حکیم، محمد تقی خان. گنج دانش جغرافیای تاریخی شهرهای ایران. زرین، ۱۳۶۶.
- ↑ عزیزی، علیرضا. از ایران چه میدانم؟ - بروجرد. پژوهشهای فرهنگی، ۱۳۸۳. ۳۴.
- ↑ بروجرد
- ↑ بروجرد (وروگرد- بروگرد) ستین لر
- ↑ مینورسکی، ولادیمیر فدروویچ. درباره ویس و رامین. ترجمه مقربی. در:فرهنگ ایران زمین ج.۴ به نقل از دانشنامه جهان اسلام:مدخل بروجرد. ۱۳۳۵.
- ↑ ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ ۱۶٫۲ حزین بروجردی، حسین. تذکره حسین حزین یا دورنمایی از شهرستان بروجرد. مجمع متوسلین به آل محمد (ص)، ۱۳۸۰.
- ↑ «قوم کاسی». مهدی رازانی. بازبینیشده در ۳ آذر ۱۳۹۱.
- ↑ گرانتوسگی. تاریخ ایران از زمان باستان تا امروز. تهران، ۱۳۴۵.
- ↑ پیگولووسکایا. تاریخ ایران از عهد باستان تا قرن ۱۸. تهران، ۱۳۵۳.
- ↑ استارک، فریا دیم. سفرنامه الموت، لرستان و ایلام. انتشارات علمی، 1364.
- ↑ مینورسکی، ولادیمیر فدروویچ. درباره ویس و رامین. ترجمه مقربی. در:فرهنگ ایران زمین ج.۴ به نقل از دانشنامه جهان اسلام:مدخل بروجرد. ۱۳۳۵.
- ↑ روحبخشان، عبدالمحمد. جغرافیای تاریخی بروجرد. اساطیر، ۱۳۷۳.
- ↑ «بروجرد». دانشنامه جهان اسلام (نقل قول از ابن مقفع).
- ↑ «جبال (۱) (جمع جَبَل ) یا کورة جَبَل یا قُهِستان یا قوهستان (معرّب کوهستان ) یا بلاد جبال» (فارسی). دانشنامه جهان اسلام. بازبینیشده در ۱ ژوئن ۲۰۱۱.
- ↑ «پَهلَوی» (فارسی). دانشنامه جهان اسلام. بازبینیشده در ۱ ژوئن ۲۰۱۱.
- ↑ علیاکبر دهخدا و دیگران، سرواژهٔ «ماه نهاوند»، لغتنامهٔ دهخدا (بازیابی در ۱۵ شهريور ۱۳۹۱.).
- ↑ «بروجرد». دانشنامه جهان اسلام (نقل قول از ابن مقفع).
- ↑ رضا قلی خان هدایت. فرهنگ انجمن آرای ناصری. اسلامیه، ۱۲۸۸.
- ↑ «بروجرد». دانشنامه جهان اسلام (نقل قول از ابن مقفع).
- ↑ مسالک الممالک. چاپ دخویه لیدن، ۱۹۶۷. به نقل از دانشنامه جهان اسلام: مدخل بروجرد.
- ↑ احمد بن محمد غفاری قزوینی. تاریخ جهان آرا.تهران: ، ، ۱۳۴۳، ج۱، ص۱۷۳.
- ↑ شرف الدین بن شمس الدین بدلیسی. شرفنامه: تاریخ مفصل کردستان. تهران: چاپ افست، محمد عباسی، ۱۳۴۳ ، ج۱، ص۷۲.
- ↑ احمد بن محمد غفاری قزوینی. تاریخ جهان آرا.تهران: ، ، ۱۳۴۳، ج۱، ص۱۷۳.
- ↑ شرف الدین بن شمس الدین بدلیسی. شرفنامه: تاریخ مفصل کردستان. تهران: چاپ افست، محمد عباسی، ۱۳۴۳ ، ج۱، ص۷۲.
- ↑ شرف الدین علی یزدی. ظفرنامه: تاریخ عمومی مفصل ایران در دوره تیموریان. تهران: چاپ محمد عباسی، ۱۳۳۶، ج۲، ص ۳۶۵-۳۶۷.
- ↑ غیاث الدین بن همام الدین خواندمیر. تاریخ حبیب السیر. تهران: چاپ محمد دبیرسیاقی، ۱۳۶۲ ، ج۳، ص ۵۱۶-۵۱۷.
- ↑ احمد بن حسین منشی قمی. خلاصة التواریخ. تهران: چاپ احسان اشراقی، ۱۳۵۹ـ۱۳۶۳، ج ۲، ص ۸۸۵.
- ↑ «تقسیمات کشوری». دانشنامه جهان اسلام. بازبینیشده در ۶ مه ۲۰۱۳.
- ↑ جغرافیای بروجرد
- ↑ سایت هواشناسی استان لرستان
- ↑ «بهار در قلب طبیعت سحر انگیز بروجرد/ آب و هوای اروپایی در همین نزدیکی». مهر نیوز، ۹ فروردین ۱۳۹۱.
- ↑ «بروجرد (مرکز شهرستان)». سرزمین پارس، ۲۳ آگوست ۲۰۱۱.
- ↑ ایسکا نیوز
- ↑ زمین لرزه سیلاخور پایگاه ملی داده های علوم زمین.
- ↑ تعداد مجروحان زلزله بروجرد به بیش از ۱۰۰ نفر رسید رادیو فردا
- ↑ «درسهایی که باید از زلزله بروجرد آموخت». خبرگزاری مهر، ۱۳۹۱/۰۶/۱۱.
- ↑ پایگاه اینترنتی مرکز آمار ایران
- ↑ جمعیت شهرهای ایران در World Gazetteer بازدید ۱۰/۲/۱۳۸۶
- ↑ بروجرد نیوز
- ↑ لولوئی، کیوان. «بروجرد نگین کهن تاریخ لرستان». ایران شناخت، ش. ۱۲ (بهار ۱۳۸۷): ۲۶۹. بازبینیشده در ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۲.
- ↑ مقدس جعفری، محمد حسن. جغرافیای شهرستان بروجرد. بی نام، ۱۳۵۴.
- ↑ «مردم برای غنی سازی مرکز اسناد و مفاخر بروجرد - لرستان مشارکت کنند». وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 28خرداد 1390. بازبینیشده در ۶ مه ۲۰۱۳.
- ↑ «زندگینامه آیت الله بروجردی». پایگاه اطلاع رسانی آیت الله بروجردی. بازبینیشده در ۷ مه ۲۰۱۳.
- ↑ [hamshahrionline.ir/details/96415 «زندگینامه: مهرداد اوستا (1308- 1370)»]. همشهری آنلاین، 30 مه 2009. بازبینیشده در ۷ مه ۲۰۱۳.
- ↑ «عبدالحسین زرین کوب». دانشنامه رشد. بازبینیشده در ۷ مه ۲۰۱۳.
- ↑ احمدی، الیاس. «سید جعفر شهیدی؛ از تبار علامههای ایرانی». بی بی سی فارسی، ۱۵ ژانویه ۲۰۰۸. بازبینیشده در ۱۹ تیر ۱۳۸۹.
- ↑ «علامه سید مهدی بحر العلوم». تبیان، 27 تیر 1388. بازبینیشده در ۷ مه ۲۰۱۳.
- ↑ حزین بروجردی، حسین. تذکره حسین حزین یا دورنمایی از شهرستان بروجرد. مجمع متوسلین به آل محمد (ص)، ۱۳۸۰.
- ↑ حزین بروجردی، حسین. ذکره حزین: دورنمایی از شهرستان بروجرد. مجمع متوسلین به آل محمد (ص)، ۱۳۸۰.
- ↑ «ورزشهای بومی و محلی، سندی از هویت فرهنگی بروجرد». ایرنا، ۵ تیر ۱۳۹۱. بازبینیشده در ۱۰ آبان ۱۳۹۱ کد خبر: ۸۰۱۹۸۳۳۸.
- ↑ «لیست کتابخانههای عمومی تحت پوشش لرستان». نهاد کتابخانههای عمومی کشور. بازبینیشده در ۹ اردیبهشت ۱۳۹۲.
- ↑ «لیست کتابخانههای عمومی مشارکتی لرستان». نهاد کتابخانههای عمومی کشور. بازبینیشده در ۹ اردیبهشت ۱۳۹۲.
- ↑ «سینما مکانی فراموش شده در شهر بروجرد». خبرگزاری جمهوری اسلامی، ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۱. بازبینیشده در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۲.
- ↑ «سینماهای استان لرستان». سامانه مدیریت تبلیغات اسلامی. بازبینیشده در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۲.
- ↑ «سینما آزادی بروجرد، سینمایی که در زلزله جا ماند». خبرگزاری مهر، ۱۳۸۹/۰۶/۱۷. بازبینیشده در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۲.
- ↑ «نمایشگاه بزرگ كتاب روز شنبه در محل سینما آزادی بروجرد افتتاح شد». روزهای بروجرد، ۲۷ خرداد ۱۳۹۱. بازبینیشده در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۲.
- ↑ {{یادکرد وب |نویسنده = |نشانی= |عنوان=«سینما آزادی بروجرد همچنان در انتظار بازسازی». خبرگزاری مهر، ۱۳۸۹/۰۹/۲۷. بازبینیشده در ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۲.
- ↑ «سالانه یک هزار ساعت برنامه زنده از رادیو بروجرد پخش میشود». خبرگزاری جمهوری اسلامی، ۹ اردیبهشت ۱۳۹۲. بازبینیشده در ۹ اردیبهشت ۱۳۹۲.
- ↑ طرح توانمندسازی ابراهیم آباد بروجرد[۲]
- ↑ «ناحیه منفصل جهانآباد». وبسایت شهردادری بروجرد، دی ماه ۱۳۹۰. بازبینیشده در ۳۰ بهمن ۱۳۹۰.
- ↑ قدامه ابن جعفر. الخراج. البرز. ص ۱۴۲.
- ↑ «آشنایی با صنایع بروجرد». ویستا.
- ↑ میرزایی، عبدالعظیم. «از بدو پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون ۴۸۵ واحد تولیدی و صنعتی در این شهرستان راه اندازی شده است». ایرنای لرستان، بهمن ۱۳۹۰.
- ↑ «پایانه شهرداری بروجرد». شهرداری بروجرد. بازبینیشده در ۹ اردیبهشت ۱۳۹۲.
- ↑ «سازمان اتوبوسرانی بروجرد». شهرداری بروجرد. بازبینیشده در ۹ اردیبهشت ۱۳۹۲.
- ↑ سلیمیان، کیومرث. «میرزا مصطفیخان در تاریخ پزشکی». هفته نامه پزشکی امروز، ش. ۸۶۱ (۲۰۱۱).<
- ↑ عزیزی، علیرضا. از ایران چه میدانم؟ - بروجرد. پژوهشهای فرهنگی، ۱۳۸۳. ۱۰۰.
- ↑ مقدس جعفری، محمد حسن. جغرافیای شهرستان بروجرد. بی نام، ۱۳۵۴.
- ↑ «مرکز علمی کاربردی جهاد کشاورزی بروجرد». دانشگاه جامع علمی کاربردی واحد لرستان. بازبینیشده در ۱۳۹۱/۱/۲۰.
- ↑ «تاریخچه واحد بروجرد». دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد. بازبینیشده در ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۲.
- ↑ «آغاز ساخت دانشگاه آیت الله بروجردی». بولتن نیوز، ۳ مهر ۱۳۸۷. بازبینیشده در ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۲.
- ↑ «تاریخچه دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات بروجرد». دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات بروجرد. بازبینیشده در ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۲.
- ↑ «معاون استاندار: عملیات اجرایی دانشگاه داروسازی بروجرد باید سریعتر آغاز گردد.». خبرگزاری مهر، ۱۳۸۷/۰۱/۲۳. بازبینیشده در ۱۳۹۱/۱/۲۰.
- ↑ «دانشگاه آیت الله بروجردی». دانشگاه آیت الله بروجردی.
- ↑ «تاسیس دو رشته جدید در دانشگاه هنر بروجرد». خبرگزاری مهر، ۱۳۸۷/۰۴/۱۲.
- ↑ . آموزشکده فنی و حرفهای سما واحد بروجرد. http://www.borujerd-samacollege.ir.
- ↑ . دانشکده فنی دختران بروجرد (تزکیه). www.afdbr.ac.ir.
- ↑ . آموزشکده فنی و حرفهای پسران بروجرد. www.chtc.ir.
- ↑ . موسسه آموزش عالی غیر انتفاعی آفرینش. afarinesh.ac.ir.
- ↑ . موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی و غیر دولتی یاسین بروجرد. www.yasintc.ir.
- ↑ [http://www.encyclopaediaislamica.com/madkhal2.php?sid=1066
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- مولانا بروجردی، غلامرضا. "تاریخ بروجرد: تاریخ، حکام، رویدادهاً. بروجرد: چاپخانه علمی بروجرد؛ تهران: صدر، ۱۳۵۳
- روحبخشان، عبد المحمد. «جغرافیای تاریخی بروجرد». تهران: اساطیر، ۱۳۷۳ صص. ۱۱-
- زبان و گویش در لرستان. وبگاه سازمان میراث فرهنگی لرستان.
- سازمان میراث فرهنگی بروجرد
پیوند به بیرون [ویرایش]
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ بروجرد موجود است. |
|
|||||
|
|||||
