فلسفه فیلم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

فلسفه فیلم شاخه‌ای از زیبایی‌شناسی در رشتهٔ فلسفه است که می‌کوشد به بنیادی‌ترین پرسش‌ها دربارهٔ فیلم پاسخ دهد. فلسفه فیلم همپوشانی قابل توجهی با نظریه فیلم، که بخشی از مطالعات فیلم است، دارد.[۱][۲]

تاریخچه

اولین شخصی که پرسش‌های فلسفی را دربارهٔ فیلم مطرح نمود، هوگو مونستربرگ بود. در جریان عصر فیلم صامت، او تلاش کرد تا بداند چه چیزی فیلم را از تئاتر متمایز می‌سازد. وی به این نتیجه رسید که استفاده از کلو-آپ‌ها، فلش-بک‌ها و ویرایش‌ها از ویژگی‌های منحصر به فرد فیلم بوده و ماهیت این پدیده را شکل می‌دهد.

با آغاز عصر ترکیب صدا با فیلم‌ها، رودلف آرنهایم استدلال نمود که از نظر زیبایی‌شناسی، فیلم‌های قبلی نسبت به فیلم‌های «حراف» جلوتر بودند. او بر این باور بود که، با ترکیب صدا در فیلم‌های صامت بوسیله فناوری، ویژگی منحصر به فرد چنین فیلم‌هایی از میان رفته‌است. فیلم، بجای این‌که یک شکل ویژه هنری باشد که به مطالعه دقیق اجسام در حال حرکت می‌پردازد، صرفاً تبدیل به ترکیبی از دو شکل هنری شده‌است.

آندره بازن برخلاف آرنهایم استدلال نمود که بحث صدا دار بودن یا بی صدا بودن یک فیلم بی ربظ است. او بدین باور بود که فیلم به دلیل رابطه اساسی اش با عکاسی، دارای یک بعد واقع گرایانه است. او استدلال نمود که فیلم قابلیت ضبط دنیای واقعی را دارد. فیلسوف آمریکایی، نوئل کرول، استدلال نموده‌است که تعریف‌های اولیه مطرح شده از فیلم توسط فیلسوفان، ماهیت فیلم را بسیار محدود تعریف نموده، و همچنین آنها ژانرهای فیلم را با مفهوم کلی فیلم خلط کرده‌اند.

نظریه‌های واقع گرایانه بازین، با وجود نقدهای کارول، از جانب فیلسوفان مورد پذیرش واقع شده‌است. تز شفافیت که می‌گوید: فیلم مدیوم یا واسطه‌ای است که نسب به واقعیت حقیقی شفاف است، توسط کندال والتون پذیرفته شده‌است.

در فرهنگ عامه

همچنین فیلم زندگی بیداری (Waking Life) در یک صحنه پیرامون فلسفه فیلم بحث می‌شود که در آن روی نظریات بازین تأکید شده‌است.[۳] در این فیلم، شخصیت‌های فیلم روی این فلسفه تأکید می‌کنند که هر لحظهٔ فیلم جنبه‌ای از خدا را به نمایش می‌گذارد.[۴]

منابع

برای مطالعه بیشتر

  • Pierre-Alexandre Fradet, Philosopher à travers le cinéma québécois. Xavier Dolan, Denis Côté, Stéphane Lafleur et autres cinéastes, Paris, Éditions Hermann, 2018, 274 p.
  • Thomas Wartenberg and Angela Curran (eds.), The Philosophy of Film: Introductory Text and Readings, Wiley-Blackwell, 2005.
  • Noël Carroll, The Philosophy of Motion Pictures, Blackwell, 2008.
  • Paisley Livingston (ed.). , The Routledge Companion to Philosophy and Film (Routledge 2008, 1st edition).
  • Christina Rawls, Diana Neiva, & Steven S. Gouveia (eds.), Philosophy and Film: Bridging Divides (Routledge 2019; 1st edition).
  • Robert Sinnerbrink, New Philosophies of Film: Thinking Images, Continuum, 2011.
  • Enrico Terrone, Filosofia del film, Carocci, 2014.
  • Edward Branigan, Warren Buckland (eds.) The Routledge Encyclopedia of Film Theory, Routledge, 2015. [The book includes several entries related to the philosophy of film.]
  • Joseph Westfall (ed.), The Continental Philosophy of Film Reader, Bloomsbury, 2018.
  • Pierre-Alexandre Fradet, Philosopher à travers le cinéma québécois. Xavier Dolan, Denis Côté, Stéphane Lafleur et autres cinéastes, Paris, Éditions Hermann, 2018.