نئومارکسیسم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

نئومارکسیسم اصطلاحی غیردقیق برای تمامی رهیافت‌هایی است که در سده بیستم کوشیده‌اند مارکسیسم را با افزودن عناصری از دیگر نظریات نظیر ایدئالیسم آلمانی (لوکاچاگزیستانسیالیسم (سارترساختارگرایی (آلتوسر) و روان‌کاوی (ژیژک) اصلاح کنند یا گسترش دهند و از این طریق کاستی‌های مارکسیسم ارتدوکس و ماتریالیسم دیالکتیک را رفع کنند. بسیاری از نظریه پردازان نئومارکسیست جامعه‌شناس یا روانشناس هستند. از جمله مکاتب مطرح نئومارکسیسم می‌توان به مارکسیسم غربی و مکتب فرانکفورت اشاره کرد.

منابع[ویرایش]