پرش به محتوا

اخلاق وظیفه‌گرا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

اخلاقِ وظیفه‌گرا (یا اخلاقیاتِ وظیفه‌گروانه) یکی از نظریات کلان در اخلاق هنجاری است، که بر ارتباط وظیفه و اخلاقی بودن عمل تاًکید دارد. در نظر افراد باورمند به اخلاق وظیفه‌گرا، عملی اخلاقی خواهدبود که به‌خودی‌خود ویژگی اخلاقی داشته‌باشد؛ نه آن‌که لزوماً نتیجه‌ای اخلاقی داشته‌باشد.[۱] از این لحاظ این فلسفه ناپیامدگرا است.

به باور باورمندان به اخلاق وظیفه‌گرا، چیزی که بد است همیشه بد است؛ حتی اگر نتیجه و پیامد آن خوب باشد. زیرا به‌خودی‌خود «خوبی» نداریم. تنها چیزی که می‌تواند خوب باشد نیت است، و این نیت خوب نشان‌دهندهٔ پذیرش مقررات اخلاقی معینی است. از این‌رو، اخلاق‌دانان وظیفه‌گرا، برای نمونه مخالف شکنجه هستند؛ حتی اگر نتیجهٔ این شکنجه، دست‌یابی به اطلاعاتی باشد که جان بسیاری را نجات می‌دهد.

اخلاق کانتی نمونه‌ای از اخلاق وظیفه‌گرا است.

منابع

[ویرایش]

پیوند به بیرون

[ویرایش]