اخلاق وظیفه‌گرا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اخلاق وظیفه‌گرا (یا اخلاق وظیفه‌گروانه) یکی از نظریات عمده در اخلاق هنجاری است که روی ارتباط وظیفه و اخلاقی بودن عمل تاًکید دارد. در اخلاق وظیفه‌گرا عملی اخلاقی است که ذاتاً ویژگی اخلاقی داشته باشد، نه لزوماً پیامد اخلاقی.[۱] از این لحاظ این فلسفه ناپیامدگرا است.

به باور باورمندان به اخلاق وظیفه‌گرا، چیزی که بد است همیشه بد است حتی اگر نتیجه و پیامد آن خوب باشد، زیرا «خوب» به خودی خود وجود ندارد، تنها چیزی که ممکن است خوب باشد نیت است و این نیت خوب نشان‌دهنده پذیرش مقررات اخلاقی معینی است. از این‌رو، اخلاق‌دانان وظیفه‌گرا برای نمونه، مخالف شکنجه هستند حتی اگر نتیجه این شکنجه دست‌یابی به اطلاعاتی باشد که جان خیلی‌ها را نجات دهد.

نظام اخلاقی مبتنی بر امر مطلق کانت نمونه‌ای از اخلاق وظیفه‌گرا است.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]