مؤسسه انتشاراتی امیرکبیر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
مؤسسهٔ انتشاراتی امیرکبیر
بنا نهاده ۱۳۲۸
بنیانگذاران عبدالرحیم جعفری
مدیر عامل سازمان تبلیغات اسلامی
محصولات کتاب و مجله
وب‌گاه http://www.amirkabir.net

انتشارات امیرکبیر نام یکی از بزرگ‌ترین مؤسسه‌های انتشاراتیِ ایران است که عبدالرحیم جعفری در سال ۱۳۲۸ آن را تأسیس کرد. گروه انتشاراتی امیركبیر، بزرگ‌ترین واحد انتشاراتی خصوصی در ایران بود.[۱]

به گفتهٔ خودش، دیدن فرهنگ عربیِ لاروس باعث شد تا به فکر انتشار فرهنگی مثل آن باشد.

از جمله فعالیت‌های درخشان این مؤسسه می‌توان به انتشار فرهنگ فارسی ۶جلدی معین، دائرةالمعارف مصاحب و فرهنگ انگلیسی و فارسی آریان‌پور اشاره کرد.

پرونده:نگارهٔ ساختمان انتشارات امیرکبیر.jpg
ساختمان انتشارات امیرکبیر واقع در چهارراه مخبرالدولهٔ تهران

تاریخچه[ویرایش]

این انتشارات کار خود را در ۱۲ آبان سال ۱۳۲۸ با خرید سرقفلی اولین فروشگاه خود در خیابان ناصرخسرو تهران آغاز کرد. اولین اثر منتشرشده جزوه‌ای با نام «نماز» بود که با نظر آیت‌الله حاج میرزا خلیل کمره‌ای تهیه شده‌بود. مدیریت و مالکیت مؤسسه در زمان انقلاب سال ۱۳۵۷ در دست عبدالرحیم جعفری بود. پس از انقلاب، در سال ۱۳۵۸، جعفری مدتی را در زندان گذراند و پس از این زمان وی وادار شد که مؤسسه را به سازمان تبلیغات اسلامی واگذار کند. نهایتاً این واگذاری بدون رضایت جعفری انجام شد و سازمان تبلیغات اسلامی هدایت این انتشارات را در دست گرفت. تا پیش از این واگذاری، انتشارات بیش از ۲۰۰۰ عنوان کتاب چاپ کرده‌بود که در کنار کتاب‌های مؤسسه‌هایی که امتیاز آنها را خریداری کرده‌بود این تعداد به ۳۰۰۰ هم می‌رسید. پس از انقلاب، فعالیت انتشارات به‌شکل چشم‌گیری کاهش یافت و تا حدود ۱۵ سال بسیاری از عناوین قبلی هم چاپ نمی‌شدند تا اینکه با تغییر مدیریت انتشارات، برخی آثار مهم مجدداً به چاپ رسیدند.

جایزه‌ها و افتخارات[ویرایش]

برخی از عناوین کسب‌شده توسط این انتشارات:

منبع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]