دگرگشت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

واژه دگرگشت از برابرنهاده‌های فرهنگستان زبان و ادب فارسی است.

دگرگشت یا سوخت‌وساز یا متابولیزم (به انگلیسی: Methabolism)، مجموعهٔ تغییرات ترکیبی و تخریبی در موجودات زنده است. متابولیسم خود مجموعه‌ای از مسیرهای سوخت‌وساز است. مسیرهای سوخت‌وساز به مجموعه‌ای از واکنش‌های کاتالیز شدهٔ آنزیمی گفته می‌شود که باعث تغییرات شیمیایی ویژه‌ای می‌شوند. دگرگشت شامل دو مرحله فروگشت(کاتابولیزم) و فراگشت(آنابولیزم) است.

به طور خلاصه می توان گفت:متابلیسم، روندهای شیمیایی هستند که ادامۀ زندگی را برای سلول ها امکان پذیر می سازد.[۱]

فروگشت[ویرایش]

نوشتار اصلی: فروگشت

در مرحله کاتابولیزم، مولکول‌های آلی مواد غذایی (کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها و پروتئین‌ها) درون یاخته خورد می‌شوند. مسیرهای فروگشت انرژی آزاد می‌کنند؛ برخی به صورت ذخیره شده در ATP و برخی به صورت ناقلین الکترون کاهش یافته مانند NADH، NADPH و FADH2 و انرژی باقی مانده به صورت گرما آزاد می‌شود.

فراگشت[ویرایش]

فراگشت یا آنابولیسم فرایندی سازنده در روند سوخت‌وساز بدن (دگرگشت) است که در آن انرژی صرف می‌شود تا مواد ساده تر مانند اسید آمینو ترکیب گردد و ترکیبات آلی پیچیده تر مانند زیمایه‌ها (آنزیم ها) و اسیدهای هسته‌ای ساخته شود.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

  1. گایتون، آرتور. فیزیولوژی پزشکی. ۱۳۶۶. 

دگرگشت (به زبان انگلیسی)