دیسه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دیسه یا پلاستید اندامکی است که در سلول‌های یوکاریوتی خودپرور یا اتوتروف دیده می‌شود. پلاستیدها انواع مختلفی دارند و دوغشایی و دارای DNA حلقوی هستند. طبق نظریهٔ زیست‌شناسان، دیسه‌ها حاصل فرگشت هم‌زیستی بین باکتری‌های فتوسنتزکننده و سلول‌های گیاهی است.

منشأ پیدایش پلاستیدها[ویرایش]

انواع پلاستیدهابه

به نظر می‌رسد که منشأ دیسه‌ها نوعی سلول پروکاریوتی خودپرور بوده‌است که حدود ۱٫۵ میلیارد سال پیش با یک سلول گیاهی هم‌زیستی پیدا کرد. سلول گیاهی آن را با فاگوسیتوز (بیگانه‌خواری) به درون سیتوپلاسم خود راه داد، و با فرگشت در گذر زمان، این سلول برای سلول یوکاریوتی به اندامکی تبدیل شد که همهٔ نقش‌های خود جز فتوسنتز را از دست داده بود و کار خود را تنها به تبدیل انرژی خورشیدی به شیمیایی محدود کرده بود. در مقابل، سلول بزرگ‌تر همهٔ مواد لازم برای این کار را در اختیار او می‌گذاشت.

پلاست‌ها انواع گوناگونی دارند و با توجه به آن‌چه درون خود ذخیره می‌کنند، نام می‌گیرند.

انواع پلاستیدها[ویرایش]

آمیلوپلاست سیب‌زمینی

مهم‌ترین دیسه‌ها عبارت‌اند از:

بعضی از دیسه‌ها می‌توانند تغییر شکل دهند و به انواع دیگری تبدیل شوند.

تبدیل‌های ممکن در پلاستیدها

منابع[ویرایش]