قانون شارل
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
قانون شارل (که همچنین با نام قانون حجم نیز شناخته میشود)، قانونی تجربی از قوانین گاز است که درباره منبسط شدن گاز در هنگام دادن حرارت به آن، توضیح میدهد. این قانون ابتدا در سال ۱۸۰۲ توسط فیلسوف فرانسوی، جوزف لوییس گی-لوساک مطرح شد.[۱]
قانون شارل به این امر اشاره دارد که در یک فشار ثابت، حجم یک گاز با دمای آن رابطهٔ مستقیم دارد که این را میتوانیم بدین صورت نیز بنویسیم[۲]:
وقتی که V حجم گاز باشد و T نیز دمای مطلق گاز باشد؛ این قانون را به صورت دیگری نیز میتوان نوشت[۲]:
در ۱۸۳۴، بنویت پال امیل کلاپیرون ،فیزیکدان فرانسوی، با ترکیب قانون بویل و قانون شارل به عبارتی دست یافت که امروزه با نام قانون گاز ایدهآل شناخته میشود.[۳] عبارتی که کلاپیرون به آن دست یافته بود، این بود[۲]:
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- ↑ Gay-Lussac, J. L. (L'An X – 1802), "Recherches sur la dilatation des gaz et des vapeurs", Annales de chimie XLIII: 137. English translation (extract).
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ Wikipedia contributors, "Charles's law," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Charles%27s_law&oldid=493243537 (accessed May 18, 2012)
- ↑ Clapeyron, E. (1834), "Mémoire sur la puissance motrice de la chaleur", Journal de l'École Polytechnique XIV: 153–90. Facsimile at the Bibliothèque nationale de France (pp. 153–90).


