هسته یاخته

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اندامک‌های یاخته جانوری: (۱) هستک (۲) هسته (۳) ریبوزوم (رناتن) (۴) وسیکل (۵) شبکه آندوپلاسمیک خشن (۶) دستگاه گلژی (۷) سیتواسکلتون (۸) شبکه آندوپلاسمیک نرم (۹) میتوکندری (۱۰) کریچه (واکوئل) (۱۱) سیتوپلاسم (درون‌یاخته) (۱۲) لیزوزوم (کافنده‌تن) (۱۳) میانک (سنتریول)
ساختار نورون

در زیست‌شناسی یاخته، هسته اندامکی است که در بیشتر یاخته‌های یوکاریوتی وجود دارد و بیش‌تر اطلاعات ژنتیکی را دربر دارد. هسته به طور کلی دو وظیفه دارد: ۱. کنترل واکنش‌های شیمیایی درون سیتوپلاسم ۲. نگاه‌داشتن اطلاعات لازم برای تقسیم یاخته. قطر آن بین ۱۰ تا ۲۰ میکرون است و بزرگ‌ترین اندامک سلول است.

پوشش هسته[ویرایش]

هسته با دو غشاء از سیتوپلاسم جدا می‌شود که به آن پوشش هسته گفته می‌شود. در میان این دو غشاء، منافذی وجود دارد که تبادل دوطرفهٔ مواد را میان سیتوپلاسم و هسته امکان‌پذیر می‌کنند. امتداد غشای بیرونی هسته را شبکه آندوپلاسمی خشن تشکیل می‌دهد. روی این غشا ممکن است ریبوزوم قرار داشته ‍‌باشد.

درون هسته[ویرایش]

درون هسته یک یا دو هستک وجود دارند که اطراف آن‌ها را نوکلئوپلاسم احاطه کرده‌است. نوکلئوپلاسم مایعی ژلاتینی است که مواد بسیاری را از جمله آنزیم، نوکلئوتید تری‌فسفات، پروتئین و… در خود حل می‌کند. اطلاعات ژنتیکی نیز در هسته و به‌صورت کروماتین وجود دارد. درون کروماتین رشته های کوچکی به نام دی ان ای (DNA) وجود دارد که مانند رمزواره ی سلول می ماند. در داخل هسته مولکولهای RNA از روی مولکولهای DNA ساخته میشوند.

منابع[ویرایش]

تحقیقات رضا جعفری

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]