پورین
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| پورین | |
|---|---|
![]() |
|
|
9H-purine |
|
| شناساگرها | |
| CAS | 120-73-0 |
| پابکم | 1044 |
| کماسپایدر | 1015 |
| KEGG | C15587 |
| MeSH | Purine |
| ChEBI | CHEBI:17258 |
| ChEMBL | CHEMBL302239 |
| Jmol-3D images | Image 1 |
|
|
|
|
| خصوصیات | |
| فرمول مولکولی | C5H4N4 |
| جرم مولی | ۱۲۰٫۱۱ g mol−1 |
| دمای ذوب |
214 °C, 487 K, 417 °F
|
| تمامی دادهها مربوط به شرایط استاندارد(در °C۲۵ و kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد. |
|
| Infobox references | |
پورین به ترکیب شیمیایی گفته میشود که حاصل ترکیب یک حلقه پیریمیدین با یک حلقه ایمیدازول است. پورینها (با احتساب توتومرهایشان) فراوانترین ترکیبهای هتروسیکلیک نیتروژنی در طبیعت هستند.
پورینها به همراه پیریمیدینها سازنده بازهای آلی هستند که در ساختار دیانآ به صورت نوکلئوتید شرکت دارند.
انواع سرشناس[ویرایش]
پورینها در طبیعت به فراوانی یافت میشوند. نیمی از بازهای آلی موجود در اسیدهای نوکلئیک پورین هستند که شامل آدنین و گوانین میشود. این بازها در ساختار دیانآ از طریق پیوندهای هیدروژنی به پیریمیدین منتاظر خود متصل میشوند.

