هیپوکسی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
| هایپاکسیا | |
|---|---|
 سیانوز در دست بیمار دارای هیپوکسی |
|
| آیسیدی-۹ | 799.02 |
| سمپ | D000860 |
هیپوکسی (به انگلیسی: Hypoxia) یا کماکسیژنی از علائم بیماری است و به معنای کاهش اکسیژنرسانی به تمام ارگانیسم(هیپوکسی جنرال) و یا بافتهای بدن(هیپوکسی بافت) است و مهمترین علامت کلینیک آن کبودی در لب و انگشتان دست و پا بوده و میتواند ناشی از کاهش اکسیژن هوا مانند صعود به ارتفاعات، اختلالات ریوی و عدم تهویه مناسب ریهها، کم خونی و اختلالات گردش خون باشد.
کاهش اکسیژن رسانی به بافتها منجر به تورم و آسیب بافتها میشود که در نهایت در تبادل اکسیژن و دیاکسید کربن بین مویرگها و بافتهااختلال ایجاد میکند. [۱]
منابع [ویرایش]
- ↑ «hypoxia hi-pok´se-ah». بازبینیشده در ۲۵ اوت ۲۰۱۱.
|
|||||||||||||||||||||||||||||
