هیپوکسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
هایپاکسیا
سیانوز در دست بیمار دارای هیپوکسی
آی‌سی‌دی-۹ 799.02
سمپ D000860

هیپوکسی (به انگلیسی: Hypoxia) یا کم‌اکسیژنی از علائم بیماری است و به معنای کاهش اکسیژن‌رسانی به تمام ارگانیسم(هیپوکسی جنرال) و یا بافت‌های بدن(هیپوکسی بافت) است و مهم‌ترین علامت کلینیک آن کبودی در لب و انگشتان دست و پا بوده و می‌تواند ناشی از کاهش اکسیژن هوا مانند صعود به ارتفاعات، اختلالات ریوی و عدم تهویه مناسب ریه‌ها، کم خونی و اختلالات گردش خون باشد.

کاهش اکسیژن رسانی به بافت‌ها منجر به تورم و آسیب بافت‌ها می‌شود که در نهایت در تبادل اکسیژن و دی‌اکسید کربن بین مویرگ‌ها و بافت‌ها اختلال ایجاد می‌کند. [۱]

منابع[ویرایش]

  1. «hypoxia hi-pok´se-ah». بازبینی‌شده در ۲۵ اوت ۲۰۱۱.